De buitenste schil van zwarte rijst bevat anthocyaninepigmenten, die krachtige anti-aging eigenschappen hebben. Onderzoek wijst uit dat hoe donkerder de kleur van de rijst, hoe sterker de anti-aging effecten van de pigmenten in de schil, waardoor zwarte rijst de meest effectieve van alle gekleurde rijstsoorten is. Bovendien zijn deze pigmenten rijk aan flavonoïde verbindingen – vijf keer meer dan in witte rijst – die aanzienlijk helpen bij het voorkomen van aderverkalking.
Bovendien bevat zwarte rijst relatief veel voedingsvezels en zetmeel dat langzaam wordt verteerd, met een glycemische index van 55 (vergeleken met 87 voor witte rijst). Bijgevolg veroorzaakt de consumptie van zwarte rijst geen scherpe schommelingen in de bloedsuikerspiegel, zoals bij witte rijst het geval is.Het kalium, magnesium en andere mineralen in zwarte rijst helpen ook bij het reguleren van de bloeddruk en het verminderen van het risico op hart- en vaatziekten en cerebrovasculaire aandoeningen. Mensen met diabetes of hart- en vaatziekten kunnen zwarte rijst opnemen in hun voedingspatroon als onderdeel van hun voedingsmanagement.
Om de maximale voedingswaarde te behouden, wordt zwarte rijst na het pellen meestal als bruine rijst geconsumeerd. Deze grovere variant is bijzonder geschikt voor de bereiding van congee.Bij het bereiden van pap kunnen de korrels door vooraf weken sneller zacht worden doordat ze voldoende vocht opnemen. Om te voorkomen dat de natuurlijke pigmenten in het weekwater terechtkomen, moet u de korrels voor het weken voorzichtig onder koud water afspoelen en niet te hard wrijven. Het weekwater moet worden bewaard en gebruikt voor het koken van de rijst om de voedingswaarde te behouden.
Zwarte rijst heeft gezondheidsvoordelen, waaronder het versterken van het lichaam en het verwarmen van de maag, het verbeteren van het gezichtsvermogen en het bevorderen van de bloedsomloop, het reinigen van de lever en het bevochtigen van de darmen, het smeren van vocht en het voeden van essentie, en het versterken van de longen en het ontspannen van de pezen. Het kan medicinaal of in de keuken worden gebruikt en is bijzonder effectief bij duizeligheid, bloedarmoede, grijs haar, pijn in de onderrug en knieën, nachtblindheid en oorsuizen.Regelmatige consumptie bevordert een lang leven, waardoor het de gangbare namen "medicinale rijst" en "rijst voor een lang leven" heeft gekregen. Het is bijzonder geschikt voor bloedaanvulling bij zwangere vrouwen en jonge moeders en staat ook bekend als "maandelijkse rijst" of "bloedvoedende rijst". Door de geschiedenis heen werd het door keizerlijke hoven gekoesterd als een delicatesse en aangewezen als tribuutrijst. De moderne geneeskunde bevestigt de werkzaamheid van zwarte rijst bij het voeden van yin en het versterken van de nieren, het versterken van de milt en het verwarmen van de lever, het versterken van het spijsverteringsstelsel, het stimuleren van qi en het bevorderen van de bloedsomloop, en het voeden van de lever om het gezichtsvermogen te verbeteren.Regelmatige consumptie van zwarte rijst helpt symptomen zoals duizeligheid, vertigo, bloedarmoede, vroegtijdige vergrijzing, oogaandoeningen, zwakte in de onderrug en knieën, droge hoest als gevolg van longdeficiëntie, constipatie, moeilijk urineren, oedeem door nierdeficiëntie, verlies van eetlust en zwakte van de milt en maag te voorkomen en te verlichten. Aangezien de meeste voedingsstoffen van zwarte rijst geconcentreerd zijn in de zwarte schil, mag deze niet te veel worden bewerkt; het is raadzaam om deze te consumeren als bruine rijst of standaard derdeklasse rijst.
Zwarte rijst bevat meer mineralen zoals zink, koper en mangaan dan gewone rijst en bevat bestanddelen die in witte rijst ontbreken, waaronder vitamine C, chlorofyl, anthocyanen en carotenoïden. Daardoor is het voedzamer dan gewone rijst. Je krijgt waar je voor betaalt. Juist vanwege de hogere voedingswaarde is zwarte rijst aanzienlijk duurder dan gewone rijst.
Opmerking: Zwarte rijst moet grondig worden gekookt tot hij zacht is voordat hij kan worden geconsumeerd. De buitenste laag bestaat uit een taaie zaadhuid die, als hij niet goed gekookt is, moeilijk af te breken is door maagzuur en spijsverteringsenzymen. Dit kan leiden tot indigestie of acute gastro-enteritis. Mensen die gevoelig zijn voor indigestie moeten onvoldoende gekookte zwarte rijst vermijden. Mensen die herstellen van een ziekte en een verzwakte spijsvertering hebben, moeten niet overhaast zwarte rijst gaan eten; paarse rijst is een milder alternatief voor herstel.