W przypadku wad zgryzu zazwyczaj stosuje się leczenie ortodontyczne, które trwa zazwyczaj od 6 miesięcy do 1 roku.Po drugie, w przypadku wysunięcia szczęki często stosuje się chirurgię ortognatyczną w celu przywrócenia wysuniętej szczęki do normalnego położenia. Zabieg ten wymaga precyzyjnych pomiarów i specjalistycznych narzędzi chirurgicznych. Wiąże się on z poważnym urazem, wymaga długiego okresu rekonwalescencji i niesie ze sobą nieodłączne ryzyko, co stawia wysokie wymagania zarówno przed chirurgiem, jak i szpitalem. Jednak chirurgia ortognatyczna ma transformacyjną moc, zdolną do znaczącej zmiany wyglądu pacjenta.W przypadku osób z krótką górną wargą można zastosować chirurgiczne powiększenie w celu zwiększenia wysokości wargi (odnosząc się do wysokości skóry wargi, z wyłączeniem czerwonej krawędzi). Istnieją dwa podejścia chirurgiczne do tego celu: techniki wewnątrzustne i zewnątrzustne. Pacjenci powinni dokładnie omówić z chirurgiem, która metoda jest dla nich odpowiednia.
Techniki modelowania dziąseł
1. Wysunięcie szczęki
Osoby z wysunięciem szczęki zazwyczaj poddają się operacji ortognatycznej w celu przywrócenia wysuniętej szczęki do prawidłowego położenia. Zabieg ten wymaga precyzyjnych pomiarów i specjalistycznych narzędzi chirurgicznych. Wiąże się on ze znacznym urazem, wymaga długiego okresu rekonwalescencji i niesie ze sobą nieodłączne ryzyko, wymagając wyjątkowych umiejętności zarówno od chirurga, jak i szpitala.Jednak chirurgia ortognatyczna ma transformacyjną moc, zdolną do znacznego poprawienia wyglądu pacjenta.
2. Wady zgryzu
Wady zgryzu są zazwyczaj korygowane poprzez leczenie ortodontyczne, dostępne w szpitalach lub klinikach stomatologicznych, choć wymaga to od 6 miesięcy do 1 roku.Niektóre osoby, kierując się wygodą, decydują się na usunięcie lub skrócenie wystających zębów przed założeniem koron porcelanowych. Takie podejście jest niewskazane, ponieważ nawet najlepsze sztuczne zęby nie dorównują funkcjonalnością naturalnemu uzębieniu.
3. Pacjenci z krótką górną wargą
Pacjenci z krótką górną wargą mogą poddać się operacji zwiększenia wysokości wargi (odnoszącej się do wysokości skóry wargi, z wyłączeniem czerwonej krawędzi). Metody są opisane poniżej:Podejście przezustne: Wykorzystanie obustronnych trójkątnych płatów skrzydełkowo-wargowych w celu zwiększenia wysokości górnej wargi. Metoda ta zapewnia natychmiastowe wydłużenie, ale pozostawia blizny w okolicy połączenia nosowo-wargowego. Podejście przezustne: Wykonanie nacięcia w bruździe przedniej szczęki, zidentyfikowanie obustronnych mięśni dźwigacza wargi górnej, przecięcie tych mięśni i odpowiednie rozciągnięcie tkanki błony śluzowej w okolicy wędzidełka w celu uzyskania rozluźnienia górnej wargi.Metoda ta nie zapewnia natychmiastowego uniesienia górnej wargi; jej skuteczność zależy od długotrwałych ćwiczeń mięśni wargowych wykonywanych przez pacjenta.
Pielęgnacja pooperacyjna po zabiegu konturowania dziąseł
Powodzenie zabiegu zależy od sumiennej pielęgnacji pooperacyjnej. Po zabiegu konturowania dziąseł należy przestrzegać następujących środków ostrożności: Po pierwsze, należy zgłosić się na kontrolę do szpitala 4–5 dni po zabiegu w celu oceny postępów gojenia. Po drugie, przez pierwsze 7 dni należy unikać zamoczenia miejsca zabiegu wodą.Po trzecie, po upływie tygodnia należy dbać o higienę jamy ustnej, często płucząc ją, aby zapobiec infekcji. Po czwarte, należy powstrzymać się od szczotkowania obszaru operowanego i unikać twardych pokarmów. Normalne szczotkowanie można zazwyczaj wznowić po około miesiącu. Po trzecie, należy spożywać lekkie posiłki i unikać substancji drażniących, takich jak papryczki chili. Po czwarte, po zabiegu należy stosować zimne okłady na miejsce rany, ale należy unikać nadmiernego ucisku.