Gebelik süresinin uzamasını yönetmek için önemli hususlar:
1. Klinik gebelik yaşının doğru belirlenmesi tanı için çok önemlidir. Bunun için adet geçmişi, erken gebelik testleri ve gebelik belirtileri dikkatle değerlendirilmelidir. Özellikle düzenli doğum öncesi izleme yapılmamışsa, ilgili bilgileri toplamak ve gebelik yaşını tekrar tekrar doğrulamak için her türlü çaba gösterilmelidir.

2. Post-term gebeliği önlemek için doğumun indüklenmesi yönündeki mevcut klinik uygulama dikkate alınmalıdır. 41. haftada spontan doğumun beklenmesi mümkündür.Ancak, 41 haftadan sonra alınacak kararlar, gerçek gebelik yaşı, fetal kalp atış hızı izleme, servikal olgunluk, amniyotik sıvı hacmi, tahmini fetal ağırlık ve annenin tercihi gibi faktörlerin kapsamlı bir değerlendirmesine dayandırılmalıdır. Riskler ve faydalar karşılaştırılarak, bireyselleştirilmiş bir yönetim çok önemlidir. Özellikle serviksu olgunlaşmamış kadınlarda, spontan doğum beklenirken fetal kalp atış hızındaki değişikliklerin yakından izlenmesi önerilir. 42. haftaya kadar doğum başlamamışsa, doğumun indüksiyonu düşünülebilir.
3. Anne 42. haftadan önce indüksiyon talep ederse, riskler hakkında tam olarak bilgilendirilmelidir: indüksiyonun başarısız olma olasılığı, sezaryen olasılığının artması, hipertonik uterus kasılmalarına bağlı fetal distres ve vajinal doğumda yardım ihtiyacının artması.
4. Postterm gebelikte sıklıkla plasenta yetmezliği görülür ve doğum başladıktan sonra fetal distres sıklıkla ortaya çıkar.Doğumun başlaması, geç gebelikte özellikle kritik bir aşamadır, çünkü bu dönemde sıklıkla komplikasyonlar ortaya çıkar. Fetal kalp atış hızının elektronik izlemesi derhal başlatılmalıdır. 5. Plasenta yetmezliği olmayan geç gebeliklerde, fetüsün büyümeye devam etmesi makrozomi ve sefalopelvik orantısızlık olasılığını artırır. Omuz distosisi riskini en aza indirmek için fetüsün büyüklüğünü yeniden değerlendirin ve sefalopelvik orantısızlık açısından değerlendirin.