Belangrijke overwegingen bij het behandelen van een overtijdige zwangerschap:
1. Een nauwkeurige bepaling van de klinische zwangerschapsduur is cruciaal voor de diagnose. Dit vereist een zorgvuldige evaluatie van de menstruatiegeschiedenis, vroege zwangerschapstests en zwangerschapssymptomen. Vooral wanneer er geen regelmatige prenatale controle heeft plaatsgevonden, moet alles in het werk worden gesteld om relevante informatie te verzamelen en de zwangerschapsduur herhaaldelijk te controleren.

2. De huidige klinische praktijk om de bevalling in te leiden om een overtijdige zwangerschap te voorkomen, verdient aandacht. Het is mogelijk om te wachten op een spontane bevalling na 41 weken.Beslissingen na 41 weken moeten echter worden gebaseerd op een uitgebreide beoordeling van de werkelijke zwangerschapsduur, monitoring van de hartslag van de foetus, rijpheid van de baarmoederhals, vruchtwatervolume, geschat gewicht van de foetus en voorkeur van de moeder. Individueel beheer is van het grootste belang, waarbij de voordelen tegen de risico's moeten worden afgewogen. Met name voor vrouwen met een onrijpe baarmoederhals wordt nauwlettende monitoring van veranderingen in de hartslag van de foetus aanbevolen terwijl wordt gewacht op spontane weeën. Als de bevalling na 42 weken nog niet is begonnen, kan inductie worden overwogen.
3. Als de moeder vóór 42 weken om inductie vraagt, moet zij volledig worden geïnformeerd over de risico's: mogelijke mislukking van de inductie, verhoogde kans op een keizersnede, foetale nood als gevolg van hypertonische baarmoedercontracties en een verhoogde behoefte aan hulp bij de vaginale bevalling.
4. Bij een overtijdige zwangerschap is er vaak sprake van placenta-insufficiëntie, waarbij foetale nood vaak optreedt zodra de bevalling begint.Het begin van de bevalling is een bijzonder kritieke fase bij een overtijdige zwangerschap, omdat er in deze periode vaak complicaties optreden. Er moet onmiddellijk worden begonnen met elektronische monitoring van de foetale hartslag. 5. Bij een overtijdige zwangerschap zonder placenta-insufficiëntie verhoogt voortdurende groei van de foetus de kans op macrosomie en cephalopelvische disproportie. Beoordeel de grootte van de foetus opnieuw en evalueer op cephalopelvische disproportie om het risico op schouderdystocie te minimaliseren.