Ernstige allergische rhinitis kan een aanzienlijke verstoring van de normale studie, het werk en het dagelijks leven veroorzaken. Het onophoudelijke niezen, de aanhoudende heldere neusafscheiding en de intermitterende jeuk in de neusholtes en keel kunnen uiterst vervelend zijn! Vergelijk de volgende symptomen om te bepalen of u inderdaad aan allergische rhinitis lijdt.Wat zijn de symptomen van allergische rhinitis?
1. Jeuk in de neus
Patiënten ervaren vaak een ondraaglijk gevoel alsof er mieren in hun neus kruipen, wat meerdere keren per dag voorkomt. Sommigen kunnen ook jeuk in de ogen, keel of oren ervaren, samen met tranende ogen. Deze jeuk is het gevolg van de stimulatie van sensorische zenuwuiteinden in het neusslijmvlies door ontstekingsmediatoren zoals histamine.
2. Heldere neusafscheiding
Patiënten hebben vaak last van waterige neusafscheiding en niezen, meestal in aanzienlijke hoeveelheden. In ernstige gevallen lijkt het alsof er een kraan is opengedraaid. Sommige mensen hebben dagelijks grote hoeveelheden tissues of meerdere zakdoeken nodig, en dit leidt vaak tot voorste vestibulitis en schilfering van de bovenlip.Heldere neusafscheiding is meestal het gevolg van overmatige activiteit van het parasympathische zenuwstelsel, waardoor de vasculaire permeabiliteit in het neusslijmvlies toeneemt en hyperactieve afscheiding uit slijmbekercellen en klieren wordt gestimuleerd.
III. Neusverstopping
De ernst varieert, waarbij de symptomen vaak verergeren tijdens opflakkeringen en mild blijven tijdens remissies. Sommige patiënten met een langdurige ziekte kunnen last hebben van aanhoudende neusverstopping.Neusverstopping wordt meestal veroorzaakt door een verminderde functie van het sympathische zenuwstelsel, verhoogde vasculaire permeabiliteit en interstitiële zwelling. Neusverstopping is een zelfbeschermende reactie van het lichaam op de functie van de neusholte, waarbij de neusholte het probleem probeert op te lossen door de luchtstroom te beperken, zodat het aangetaste slijmvlies zichzelf kan reguleren. Als eerste toegangspoort van het ademhalingssysteem krijgt de neusholte, die wordt blootgesteld aan een sterk vervuilde omgeving, vaak nieuwe verwondingen voordat oude zijn genezen.
IV. Paroxismale niesbuien
Dit uit zich in episodische, voortdurende aanvallen, waarbij sommige personen tien tot enkele tientallen niesbuien krijgen. Het is vooral uitgesproken bij het ontwaken of 's nachts, of kan intenser worden bij seizoensveranderingen, wat wijst op een verhoogde reactiviteit van het neusslijmvlies.Net als hoesten is niezen een beschermende reflex die wordt geactiveerd na een diepe inademing, gevolgd door een krachtige uitademing. Lucht wordt via de neuskeelholte uitgestoten en verlaat het lichaam via de mond en neusgaten, vergezeld van samentrekkingen van de gezichtsspieren, het sluiten van de oogleden, tranenvloed en een tijdelijke toename van de neusafscheiding. V. Andere symptomen Deze omvatten een verminderd reukvermogen en een droge neus.Hyposmie wordt vaak veroorzaakt door slijmvliesoedeem en neusverstopping en is vaak van voorbijgaande aard. Aanhoudend oedeem kan leiden tot atrofie van de reukzenuw. Irritatie door neusafscheidingen kan droge hoest veroorzaken; in ernstige gevallen kan dit gepaard gaan met een beklemmend gevoel op de borst en kortademigheid. Als er complicaties optreden door astma, kan piepende ademhaling hoorbaar zijn, waarbij ernstige gevallen ademnood ervaren die vaak 's nachts verergert.Aanhoudende neusverstopping kan leiden tot sinusitis en middenoorontsteking. Sommige patiënten kunnen systemische symptomen ervaren, zoals vermoeidheid, prikkelbaarheid en verlies van eetlust. De neusholte is rijkelijk geïnnerveerd, met zowel sympathische als parasympathische zenuwvezels die via het sphenopalatine ganglion binnenkomen. De autonome zenuwen van het neusslijmvlies reguleren voornamelijk de vasculaire tonus en de klierafscheiding.Onder normale omstandigheden blijven de acties van de sympathische en parasympathische zenuwen in de neusholte in evenwicht. Stimulatie van de sympathische zenuwen veroorzaakt vasoconstrictie van de bloedvaten in het neusslijmvlies, terwijl stimulatie van de parasympathische zenuwen vasodilatatie en verhoogde klierafscheiding induceert. Wanneer het neusslijmvlies mechanische of chemische irritatie ondergaat, kan dit ook wijdverspreide cardiovasculaire en respiratoire reacties veroorzaken, waarvan de ernst correleert met de intensiteit van de prikkel.Een toename van de neusweerstand, blootstelling van het neusslijmvlies aan thermische prikkels of irritatie door chemische gassen zoals rook, benzeen of ammoniak veroorzaakt vaak bronchoconstrictie, waardoor de longventilatie wordt beïnvloed. Dit fenomeen wordt de nasopulmonale reflex genoemd. De nasopulmonale reflex heeft voornamelijk invloed op de ipsilaterale long; door allergische rhinitis veroorzaakte bronchiale astma ontstaat door dit reflexmechanisme.