Zawsze uważałeś się za wzorowego pracownika — nigdy się nie spóźniasz, nie wychodzisz wcześniej, terminowo wykonujesz zadania i nigdy nie zabierasz materiałów biurowych bez pozwolenia. Pamiętaj jednak, że wydajność pracy nie jest oceniana wyłącznie na podstawie osobistego zachowania; równie ważne są harmonijne relacje z kolegami.
Chociaż rygorystyczna samodyscyplina w pracy jest godna pochwały, nadmierne tarcia z kolegami mogą stać się ukrytą przeszkodą na drodze do sukcesu — nie należy jej lekceważyć. W końcu nikt nie chce być powszechnie nielubianym „utrapieniem”. Poniżej znajduje się lustro do autorefleksji: sprawdź, czy nie przekroczyłeś nieumyślnie jakichś granic.
1. Zdradzający powiernik: Tajemnice z natury dotyczą spraw nieujawnionych lub prywatnych. Dzielenie się takimi zwierzeniami wynika z zaufania do przyjaciela lub chęci wykazania tego zaufania. Odkrycie, że Twoje prywatne sprawy zostały ujawnione przez innych, nie pozostawia wątpliwości co do zdrajcy. Osoba zdradzona nieuchronnie będzie żałować przyjaźni i zaufania, które kiedyś okazała.Jeśli sekret dotyczy osoby trzeciej, sytuacja może wymknąć się spod kontroli. Dlatego też, niezależnie od tego, czy zostało to zrobione złośliwie, czy nie, zdradzenie sekretu jest grzechem śmiertelnym w przyjaźniach w miejscu pracy.
2. Samodzielny awans: Jeśli awansujesz przed bliskim przyjacielem, przyjaźń może szybko się popsuć. Nierówna pozycja rodzi subtelną rywalizację i porównania, co powoduje, że relacje przepełnione są goryczą. Niepewność może również podsycać poczucie niższości.Oczywiście nikt nie zrezygnuje z awansu z uwagi na uczucia przyjaciela. Jeśli jednak tak się stanie, pamiętaj, aby uznać jego cierpienie, odpowiednio zareagować i pocieszyć go, jeśli to możliwe.
3. Przystojny nieznajomy: Pożądany mężczyzna stanowi najtrudniejszy test dla przyjaźni. Jeśli okaże zainteresowanie jedną z przyjaciółek, zranienie jest prawie nieuniknione. Jeśli obie darzą go uczuciem, oznacza to koniec więzi.Najlepiej jest samodzielnie zarządzać sprawami sercowymi. Zanim związek się umocni, unikaj angażowania nawet najbliższych przyjaciół w spotkania z osobą, której status pozostaje niejasny. Nie baw się miłością ani nie pragnij dreszczyku zwycięstwa. 4. Plotkarz: Jeśli czerpiesz szczególną przyjemność z rozpowszechniania wulgarnych plotek, nie oczekuj, że inni podzielą Twój entuzjazm do ich słuchania.Współpracownicy, którzy „nie podzielają twojego zdania”, w końcu będą cię unikać jak ognia. Nawet jeśli dzięki plotkom na krótko staniesz się ulubieńcem pokoju socjalnego, nikt nigdy nie będzie traktował gadatliwej osoby z prawdziwą szczerością. 5. Toksyczny narzekacz: Ciągłe narzekanie i kipiąca złość to cechy charakterystyczne „rozpowszechniaczy trucizny”.Chociaż sporadyczne „szczere” narzekania mogą na krótko stworzyć iluzję „koleżeństwa w biurze”, nieustanne narzekanie sprawia, że osoby w Twoim otoczeniu czują się nieszczęśliwe. Być może postrzegasz wyładowywanie emocji jako otwartość, ale kiedy narzekania osiągają szczyt, przekształcają się w gniew. Ludzie będą się zastanawiać: jeśli jesteś tak niezadowolony, dlaczego po prostu nie zmienisz otoczenia i nie odejdziesz?
6. Podlizujący się szefowi: Jeśli jeden z przyjaciół ma zwyczaj podlizywania się szefowi, walcząc o uwagę, często drażni to drugiego i nadwyręża relacje. Jeśli pochlebstwa są naprawdę konieczne, róbcie to razem. Unikajcie podstępnych manewrów, które sprawiają, że przyjaciel kwestionuje waszą lojalność, a nawet charakter, a jednocześnie obawia się, że możecie zdradzić jego prywatne skargi szefowi, wykorzystując jego sekrety do wspinania się po szczeblach kariery.Jedną z najbardziej korzystnych dla zdrowia psychicznego i fizycznego czynności w biurze jest wspólne krytykowanie szefa za jego plecami. Wielu współpracowników nawiązuje rewolucyjną przyjaźń w obliczu „wspólnego wroga”. Jeśli zostanie odkryte, że ktoś działa jako tajny informator, przyjaźń zostanie nieodwracalnie zniszczona.
7. Zacieranie granic między pracą a życiem osobistym: „Ścisłe zachowanie profesjonalizmu w pracy” to kolejny zabójca przyjaźni. Ktoś może pomyśleć: „Jesteśmy tak dobrymi przyjaciółmi, dlaczego jesteś dla mnie tak surowy? Jeśli pojawią się kłopoty, powinieneś mnie kryć”.Jednak druga strona może pomyśleć: „Biorąc pod uwagę naszą bliskość, nie powinieneś mi utrudniać życia. Wykonuj swoją pracę prawidłowo, abym mógł się z tego wytłumaczyć przed przełożonymi – przestań stwarzać problemy, które mogą mnie zrujnować!”. Takie nie do pogodzenia różnice powodują niedogodności i krzywdę, zwłaszcza gdy błędy w miejscu pracy prowadzą do wzajemnych oskarżeń. Jeśli jedna ze stron zostanie ukarana przez firmę, przyjaźń ulega nieodwracalnemu zniszczeniu.
8. Pożyczkobiorca: Swobodne proszenie przyjaciół o pożyczki nieuchronnie wywołuje konflikty. Osoby, którym odmówiono, czują urazę i kwestionują szczerość tego, co wydawało się prawdziwą przyjaźnią. Pożyczkodawcy martwią się, że przyjaźń ulegnie zniszczeniu i nie wiadomo, czy pieniądze zostaną kiedykolwiek spłacone.W przypadku opóźnienia spłaty wierzyciel może poczuć urazę: „Po tym wszystkim, co razem przeszliśmy, robi ci takie numery? To po prostu haniebne!”. Dłużnik również żywi urazę: „Ta sytuacja mi odpowiada. Prawdziwi przyjaciele pokazują swoją wartość w trudnych chwilach. Gdybyś znalazł się w mojej sytuacji, nie chciałbyś, żebym ci pomógł?”. W połączeniu z wyrzutami rodziny takie presje uniemożliwiają utrzymanie trwałej przyjaźni.