On ikinci ayın gelmesiyle birlikte bayram havası yavaş yavaş oluşur. Peki, Yeni Yıl'dan önceki gelenekleri biliyor musunuz? On ikinci ayın yirmi üçüncü günündeki "Küçük Yeni Yıl"ın ardından, insanlar hazırlıklarla meşgul olurlar. Peki, Yeni Yıl'dan önce hangi gelenekler vardır? Aşağıda bu gelenekleri sizin için ayrıntılı olarak anlatıyoruz. Yeni Yıl Öncesi Gelenekler Çin'in birçok bölgesinde, Yeni Yıl kutlamaları on ikinci ayın yirmi üçüncü günündeki "Küçük Yeni Yıl" ile başlar. Yeni Yıl'dan önce hangi gelenekler vardır?Bu, Ay Takvimi Onikinci Ay Şarkısı'nda da yansıtılmıştır. Şarkının sözleri şöyledir: "Yirmi üçüncü gün, yapışkan şekerli kavun; yirmi dördüncü gün, evi süpür; yirmi beşinci gün, tofu öğüt; yirmi altıncı gün, et (haşlanmış domuz eti) al; yirmi yedinci gün, horozu (mutfak tavuğu) kes; yirmi sekizinci gün, hamuru mayala; yirmi dokuzuncu gün, buharlı çörekler pişir; otuzuncu gün, bütün gece uyanık kal; Yeni Yıl Günü, twist dansı yap."
Bu, Küçük Yeni Yıl'dan sonraki günden Ay Yeni Yılı arifesine kadar her günün kendine özgü bir önemi olduğunu ortaya koymaktadır: evi süpürmek, tütsü hazırlamak, Bahar Festivali beyitleri yazmak ve Yeni Yıl erzaklarını stoklamak. Her gün, Yeni Yıl arifesine kadar etkinliklerle doludur.
Yirmi üçüncü gün: yapışkan şekerli kavunlar
"Yirmi üçüncü gün, yapışkan şekerli kavunlar, Mutfak Tanrısı cennete yükselir."Küçük Yeni Yıl'daki Mutfak Tanrısı ritüeli eski bir halk geleneğiydi. "Mutfak Tanrısı'nı Gönderme" olarak da bilinen bu gelenek, Mutfak Tanrısı'nın bu gün cennete yükselerek bir ailenin yaptıklarını Yeşim İmparatoru'na bildirdiği inancından kaynaklanmaktadır. Mutfak Tanrısı, Yeni Yıl arifesinde geri dönerek ilahi kararları uygular: erdemleri ödüllendirir, kötülükleri cezalandırır, kutsamalar verir veya talihsizlikler getirir.Bu nedenle, her ev halkı evini iyice temizler ve Mutfak Tanrısı'na şekerli kekler sunar, onun lehlerine konuşmasını umarak.
Modern şehir evlerinde artık ocak yoktur, bu nedenle gelecek yılın tatlı geçmesini simgeleyen ekstra tatlılar ve hamur işleri hazırlarız. Köfte ve ateşte pişirilmiş çörekler de bu gün için geleneksel yiyeceklerdir.
Yirmi Dördüncü Gün: Evi Süpürmek
Yirmi üçüncü günden sonra, Bahar Bayramı'na sadece altı veya yedi gün kalır. Geleneksel olarak, on ikinci ayın yirmi dördüncü günü "Süpürme Günü" olarak belirlenir ve her ev, içini iyice temizler, bu genellikle tozu süpürmek olarak bilinir.Bu ritüel sırasında ev hanımları genellikle yatakları ve mobilyaları bezlerle örter, başlarını eşarplarla sarar ve duvarları süpürgeyle yukarıdan aşağıya süpürür. Bu uygulama, eskisini atıp yenisini karşılamak ve talihsizliği uzaklaştırmak anlamına gelir.
Bu gün her ev halkı kapsamlı bir bahar temizliği yapmalıdır: mutfak eşyalarını yıkamak, yatak takımlarını ve perdeleri çıkarmak ve yıkamak, her şeyin Yeni Yıl için lekesiz olmasını sağlamak.
Yirmi Beşinci Gün: Tofu Öğütme
"Ay takviminin on ikinci ayının yirmi beşinci gününde, değirmeni öğütüp tofu yapın." Kıtlık zamanlarında, beyaz ve yumuşak tofu, etten sonra gelen bir lüks ve Yeni Yıl arifesi ziyafetinin vazgeçilmez yemeğiydi.On ikinci ayın yirmi beşinci gününde, bir kırsal atasözü şöyle der: "Domuz kesimini yakalayabilirsin, ama tofu öğütmeyi yakalayamazsın," yani tofu erken hazırlanmalıdır.
Çince'de "tofu" (dou) kelimesi "şans" (dou) kelimesine benzediği için her ev tofu yapar veya satın alırdı. Bu gün aynı zamanda "Yeşim İmparatoru'nu Karşılama" günüydü. Eski bir gelenek olan bu günde, Yeşim İmparatoru'nun insanların yaptıklarını denetlemek için yeryüzüne indiğine inanılırdı ve gelecek yıl için bereket elde etmek amacıyla davranış ve sözlere dikkat edilmesi gerekirdi.
Yirmi Altıncı Gün: Et Almak
"On ikinci ayın yirmi altıncı gününde domuzları kesip Yeni Yıl eti alın" atasözü, bu günün bayram eti hazırlıklarına odaklandığını gösterir. Domuz kesmek doğal olarak kişinin kendi hayvanlarını kesmesini ifade eder; et almak ise domuzu olmayan hanelerin Yeni Yıl için pazardan et satın almasını ifade eder."Yeni yıl eti kesmek" ifadesinin bayram şiirlerine dahil edilmesi, ekonomik gelişimin sınırlı olduğu tarım toplumlarından kaynaklanmaktadır. Bu toplumlarda et genellikle sadece yeni yıl döneminde tüketilirdi, bu nedenle "yeni yıl eti" terimi kullanılmıştır. Bu gün, esas olarak yeni yıl kutlamaları için et hazırlamaya ayrılmıştır. "Yeni yıl eti" geleneksel olarak domuz eti güveçtir, çünkü etin kendisi refahı simgeler ve domuz eti güveç özellikle parlak ve bereketli bir yılın habercisi olarak kabul edilir.