Als we het over nieuwjaarsvieringen hebben, denken we onvermijdelijk aan het afsteken van vuurwerk. Hoewel de exacte oorsprong van vuurwerk onduidelijk blijft, blijkt uit schriftelijke bronnen dat de gewoonte om vuurwerk af te steken tijdens het nieuwe jaar al meer dan 2000 jaar in China bestaat.
Tijdens de Tang-dynastie stond vuurwerk bekend als "exploderende stokken" (爆竿), waarschijnlijk verwijzend naar de praktijk om een lange bamboestok stuk voor stuk aan te steken om een reeks explosies te veroorzaken. De Nanchang-dichter Lai Hu beschrijft deze scène in zijn gedicht "Vroege lente": "De nieuwe kalender ontvouwt zich, / Maar het kleine paviljoen verzamelt nog steeds de as van exploderende stokken."Tijdens de Noordelijke Song-dynastie bestonden er volkstradities met vuurwerk dat werd gemaakt door buskruit in opgerold papier te wikkelen, met een onderscheid tussen soorten met een enkele knal en soorten met een dubbele knal. Deze werden omgedoopt tot "exploderende stokken" voordat ze evolueerden naar de term "vuurwerk". Als men nadenkt over waarom vuurwerk essentieel is tijdens het nieuwe jaar, denken velen aan het mythische monster dat bekend staat als "Nian". Maar weinigen beseffen dat de naam "Chuxi" (oudejaarsavond) ook voortkomt uit deze legende.
Volgens de legende terroriseerde lang geleden een demon genaamd "Xi" het land. Dit wezen jaagde op mensen, vooral jonge meisjes. Elke nacht zocht het naar mooie meisjes in huishoudens, verkrachtte ze en verslond ze vervolgens om zijn honger te stillen. Het gewone volk verafschuwde het intens, maar was machteloos om het te stoppen. Een jager genaamd Qilang, bekend om zijn enorme kracht en meesterschap in het boogschieten, was bijzonder bedreven met de boog.Zijn schietvaardigheid was zo formidabel dat zelfs zijn hond woest werd en het aandurfde om elk roofdier te confronteren. Toen hij zag hoe de dorpelingen leden onder Xī, besloot Qīláng om het te vernietigen. Hij zwierf met zijn hond heinde en verre, maar Xī bleef ongrijpbaar. Het bleek dat Xī alleen na zonsondergang tevoorschijn kwam om op mensen te jagen en na middernacht weer verdween. Niemand wist waar het zich schuilhield.Na een jaar zoeken kwam Shichirō op oudejaarsavond aan in een bruisende stad waar de mensen zich vrolijk voorbereidden op de festiviteiten. Hij redeneerde dat deze grote nederzetting, vol met mensen en jonge vrouwen, de Yō zou kunnen aantrekken. Hij overtuigde de dorpelingen ervan dat het wezen bang was voor harde geluiden en spoorde hen aan om na zonsondergang wakker te blijven.Hij spoorde hen aan om luidruchtige voorwerpen voor hun huizen te verzamelen, klaar om er bij het eerste teken van beweging heftig mee te rammelen om de 'Xī' weg te jagen en te vernietigen. Die nacht verscheen de 'Xī' inderdaad. Hij stormde een huis binnen, maar werd ontdekt. De familie begon onmiddellijk op potten en pannen te slaan. Hun gekletter deed de hele stad in koor rammelen. Doodsbang vluchtte de 'Xī' wild weg, maar werd in het nauw gedreven door Shīliáng.Qilang liet zijn jachthond los om het aan te vallen, en de 'Xī' raakte verwikkeld in een felle strijd met zowel Qilang als de hond. Toen de dorpelingen het lawaai buiten hoorden, begonnen ze nog harder op hun instrumenten te slaan. Gevangen tussen twee aanvallen begon de 'Xī' te wankelen. Het probeerde te vluchten, maar zijn achterpoten werden vastgegrepen door de meedogenloze beet van de hond.Qilang greep zijn kans, spande zijn boog en schoot een enkele pijl af die Xī doodde. Vanaf die dag werd de laatste dag van de twaalfde maanmaand bekend als oudejaarsavond. Op deze avond blijft elk huishouden de hele nacht op en steekt vuurwerk af om ongeluk weg te jagen en geluk en voorspoed te verwelkomen.