Het verschil tussen rode bonen en adzukibonen: hun voordelen verschillen aanzienlijk
Encyclopedic
PRE
NEXT
Beide hebben een vergelijkbare kleur, maar verschillen in vorm. Rode bonen zijn ronder, terwijl adzukibonen slanker en iets afgeplat zijn. Na het koken worden rode bonen zacht, terwijl adzukibonen zelfs na weken en koken stevig blijven en een duidelijke hardheid behouden wanneer ze worden gegeten. Adzukibonen zijn kleiner van formaat en zien er karmozijnrood of gitzwart uit – het rood als vermiljoen, het zwart als lak – en zijn giftig.Een belangrijke formule, Gua Di San genaamd, maakt gebruik van de giftigheid van adzukibonen om braken op te wekken. Rode bonen, ook wel rode rijstbonen genoemd, zijn iets groter en worden vaak gebruikt om bonenpasta te maken. Ze hebben vochtafdrijvende eigenschappen. Het is daarom van cruciaal belang om onderscheid tussen beide te maken, om te voorkomen dat men giftige adzukibonen in de apotheek koopt voor consumptie.
Adzukibonen hebben een neutrale smaak met zoete en zure tonen en zijn een voedzame gedroogde peulvrucht. Per 100 gram bevatten ze 20,7 gram eiwit, 0,5 gram vet, 58 gram koolhydraten, 4,6 gram ruwe celstof, 67 milligram calcium, 5,2 milligram ijzer, naast fosfor, vitamine B1 en B2, niacine en saponinen.
Door hun saponinen hebben adzukibonen laxerende, diuretische en anti-oedeem eigenschappen. Regelmatige consumptie helpt het bloed te zuiveren en orgaanvermoeidheid te verlichten, wat vooral gunstig is voor mensen met hart- of nieraandoeningen. Deze bonen staan er ook om bekend dat ze op termijn gewichtsverlies bevorderen en enigszins effectief zijn bij leeftijdsgebonden obesitas.
Rode adzukibonen hebben een stevige textuur en zijn moeilijk gaar te koken. Wanneer ze samen met japonica-rijst worden gestoofd, moeten de bonen eerst goed zacht worden gekookt voordat de rijst wordt toegevoegd. Bovendien kunnen rode adzukibonen het beste worden gekruid met een matige hoeveelheid suiker; zout moet worden vermeden, omdat dit de afvoer van vocht belemmert.
Rode adzukibonen zijn even geschikt voor congee, vullingen en snacks.Pap gemaakt van adzukibonen en japonica-rijst bevordert niet alleen de diurese en vermindert zwellingen, maar versterkt ook de milt en de maag. Zoete soep van adzukibonen en wintermeloen is een gezond dessert voor kinderen, dat de zomerse hitte verdrijft en de milt versterkt. Adzukibonen, ook bekend onder alternatieve namen zoals rode bonen, rijstbonen of gewoon rode bonen, worden op lokale markten onderscheiden van rode bonen – twee gedroogde bonen met een vergelijkbare kleur maar een verschillend uiterlijk.Adzukibonen zijn slank en kleiner dan rode bonen; rode bonen zijn cilindrisch met een donker roodbruin oppervlak.
Hoewel ze er anders uitzien, behoren adzukibonen en rode bonen tot dezelfde familie van peulvruchten. Hun eigenschappen en voedingswaarde zijn vergelijkbaar, maar adzukibonen hebben een sterkere geneeskrachtige werking. Daarom worden adzukibonen in de traditionele Chinese geneeskunde voor therapeutische doeleinden gebruikt, terwijl rode bonen voornamelijk voor algemene consumptie zijn bedoeld.
PRE
NEXT