Çocukları disipline ederken, "sınır koyma ilkesi" olarak adlandırılan şeyi oluşturmak gerekir. Bu ilkeyi oluşturan nedir? En önemli yönü "sözünü tutmaktır".
Ebeveynlerin disiplininde en sık görülen hata, sözlerini tutmamaktır. Örneğin, ebeveynler dışarıdayken hiçbir şey almamayı kararlaştırmış olabilirler, ancak çocuk oyuncak veya atıştırmalık isteyerek tantrum yapmaya başladığında, genellikle pes ederler veya "Ağlamayı kes, sana ×× alayım" gibi cümlelerle pazarlık yaparlar. Ya da çocuk oyuncaklarını toplaması gerektiğinde, anne onu azarlarken kendisi toplama işini yapar.Sık sık tekrarlanan "Şimdi yemezsen, sonra acıktığında seni umursamayacağım!" tehdidi, çocuk acıktığını söyleyip ağlamaya başladığı anda rüzgâr gibi uçup gider ve ebeveynler hemen yemek hazırlamaya başlar... Kendinizi çocuğun yerine koyun: bu kadar ilkesiz sınırlar varken, yine de itaat etmek zorunda hisseder miydiniz?
Çocukların ebeveynlerinin koyduğu sınırları anlamalarını ve bunlara uymalarını sağlamak için, ebeveynler "dil öğrenme makineleri" haline gelmeli ve tutarlılığı korumak için önemli miktarda zaman ve çaba harcamalıdır. Bazı anneler, çocuklarının oyalanmasını veya tekrar tekrar talimat verilmesi gerektiğini tolere edemeyerek, kendileri toparlamanın daha hızlı olacağına karar verir.Gerçekte, çocuğun uzun vadeli yararı için bu çaba çok önemlidir. Şu anda geçici "kolaylık ve hız" peşinde koşmak, ileride onlarca yıl sürecek "zorluk" ve acıya yol açacaktır.
Bu "ilkeleri ve sınırları" korumakla ilgili en zorlu yön, şüphesiz çocuğun yalvarışları ve gözyaşlarıyla yüzleşmektir. Kuralları çiğnedikleri için sevindikleri ve keyif aldıkları etkinliklerden mahrum kalmalarını görmek, kaçınılmaz olarak tereddüt etmeye neden olur.Ancak ebeveynler şunu anlamalıdır: Çocuklara fiziksel ceza veya sert sözler uygulanmasına gerek yoktur ve onlara demokratik bir şekilde davranılabilir, ancak disiplinin "temel ilkeleri" çok net bir şekilde belirtilmelidir. Aksi takdirde, çocuklar inatçı, şımarık ve sorumsuz hale gelme riskiyle karşı karşıya kalırlar. Yetişkin olduklarında, bu tür bireyler "temel ilkelerden" yoksundurlar ve bu süreçte başkalarına zarar verirler ve kendileri de acı çekerler.