Gua Di San voor vergiftiging door pesticiden
De braakmiddelformule "Gua Di San" uit de Shang Han Lun speelt een cruciale rol bij de eerste thuisbehandeling van patiënten met vergiftiging in een vroeg stadium door ingenomen gifstoffen of medicijnen. Gua Di verwijst naar de kelk van de gewone meloen, een vruchtsteel van de eenjarige kruidachtige klimplant Cucumis melo van de familie Cucurbitaceae.
Als een van de representatieve braakmiddelen bestaat Guati San uit gelijke delen geroerbakte meloenschil en rode adzukibonen, vermalen tot poeder. De dosering is 1,5-1,8 gram Guati San, ingenomen met een afkooksel van 2-5 gram gefermenteerde zwarte bonen om braken op te wekken. De hele dosis moet in één keer worden ingenomen. Als er geen braken optreedt, kan de dosis iets worden verhoogd totdat braken optreedt.De primaire werkzaamheid van Gua Di San ligt in het opwekken van braken om slijm, speeksel en onverteerd voedsel uit te drijven. Het is geïndiceerd voor slijm, speeksel en onverteerd voedsel dat de borst en de bovenbuik verstopt, met symptomen zoals een vol en hard gevoel op de borst, de drang om te braken zonder succes, opkomende qi die de keel verstopt en ademnood veroorzaakt, en een zwak zwevende pols op de cun-positie. Het wordt vaak gebruikt om braken van slijm, speeksel en onverteerd voedsel op te wekken, evenals na het per ongeluk inslikken van giftige stoffen om absorptie te voorkomen door braken op te wekken.
Modern farmacologisch onderzoek suggereert dat meloenstelen het maagslijmvlies stimuleren, waardoor indirect het braakcentrum in het ruggenmerg wordt geprikkeld om retrograde peristaltiek van de maag op te wekken, de cardia te openen en braken op te wekken. Als alternatief kan het direct het braakcentrum stimuleren om opgehoopt voedsel of gifstoffen uit de maag te verdrijven, waardoor de maag- en darmbelasting wordt verlicht en daarmee de orgaanfunctie wordt hersteld en gereguleerd.
Meloenstengels worden in heel China geteeld, waardoor ze overal verkrijgbaar zijn. Tijdens het hoogtepunt van het meloenoogstseizoen levert het oogsten van de meloenen en het afsnijden van de groene stengels voor drogen in de schaduw het beste medicinale materiaal op. In dringende situaties kan een preparaat van gemalen meloenstengelpoeder dat oraal wordt ingenomen braken opwekken. Er moet echter zorgvuldig worden gelet op de dosering en toediening, waarbij 0,5-0,8 gram over het algemeen geschikt is.Volgens het Chinese Journal of Nursing werden in klinisch onderzoek naar "Gua Di San" voor het opwekken van braken in gevallen van orale vergiftiging in een vroeg stadium 172 patiënten willekeurig verdeeld over drie groepen: orale toediening van "Gua Di San", maagspoeling en oraal warm water om braken op te wekken. De resultaten toonden aan dat de orale "Gua Di San"-groep significant betere resultaten liet zien dan de andere twee groepen.
Spoedeisende behandeling bij vergiftiging door pesticiden
Vergiftiging door organofosforpesticiden
Organofosforverbindingen zijn veelgebruikte insecticiden in de landbouw.Momenteel worden in China tientallen organofosforpesticiden geproduceerd en gebruikt, zoals parathion (3911), malathion (1059), parathion-methyl (1605), trichloorfon, dichloorvos, dimethoaat, ethion en carbaryl.
De belangrijkste routes voor organofosforvergiftiging zijn via de huid, de luchtwegen en het spijsverteringskanaal.Organofosfaten zijn zeer goed oplosbaar in lipiden en dringen gemakkelijk via de huid het lichaam binnen; aerosolen die tijdens het sproeien worden gegenereerd, worden gemakkelijk via de luchtwegen ingeademd; inname is voornamelijk het gevolg van accidentele consumptie. Milde vergiftiging kan zich uiten in milde symptomen van het centrale zenuwstelsel en muscarinische symptomen, waaronder bradycardie, hypotensie, buikpijn, misselijkheid, braken, dyspneu, miosis en conjunctivaal oedeem.Matige vergiftiging gaat gepaard met uitgesproken muscarineverschijnselen en nicotine-effecten: prikkeling van de skeletspieren, spierpijn, spiertrekkingen en fibrillatie. Dit kan leiden tot spierzwakte en verlamming, waarbij verlamming van de ademhalingsspieren fataal kan zijn. Complicaties zijn onder meer myocarditis, tachycardie, hypertensie, atriumfibrilleren en atrioventriculair blok.Ernstige vergiftiging kan bovendien gepaard gaan met longoedeem, hersenoedeem, miosis, convulsies, coma, onduidelijke spraak, slapeloosheid of slaperigheid.
Noodmaatregelen
(1) Verwijder de patiënt onmiddellijk uit de besmette omgeving en trek onmiddellijk besmette kleding, schoeisel, hoofddeksels enz. uit. (2) Bij orale inname moet zo snel mogelijk braken worden opgewekt en maagspoeling worden uitgevoerd.Gebruik schoon water, een 1:5000 kaliumpermanganaatoplossing (gecontra-indiceerd bij parathionvergiftiging) of een 2% natriumbicarbonaatoplossing (gecontra-indiceerd bij diazinonvergiftiging) voor maagspoeling. (3) Was besmet haar, huid, handen en voeten grondig met overvloedige hoeveelheden zoutoplossing, schoon water of zeepwater (gecontra-indiceerd bij diazinonvergiftiging).(4) Bij besmetting van de ogen of uitwendige gehoorgangen moet gedurende ten minste 10 minuten met een zoutoplossing worden gespoeld, gevolgd door het toedienen van 1-2 druppels 1% atropine. (5) Dien onmiddellijk zuurstof toe aan personen met ademnood, of gebruik een beademingsapparaat voor geassisteerde ademhaling; voer indien nodig een tracheotomie uit. (6) Dien tegengiffen toe. (7) Bij hersenoedeem moet de vochtinname worden beperkt en moet tijdig een dehydratatietherapie worden gestart.
Vergiftiging door organochloorpesticiden
De meest gebruikte organochloorinsecticiden zijn hexachloorbenzeen (algemeen bekend als "DDD") en chloroform. De eerste is giftiger dan de tweede. Daarnaast zijn er organochloorhoudende gemengde pesticiden zoals malathion, dichloorvos en carbaryl.In het dagelijks leven kan vergiftiging het gevolg zijn van accidentele inname of blootstelling via de huid of de luchtwegen.
Lichte vergiftiging: lethargie, duizeligheid, hoofdpijn, enz.Matige vergiftiging: overvloedig braken, zweten, overmatige speekselvloed, wazig zien, spiertrillingen, convulsies, hartkloppingen en slaperigheid. Ernstige vergiftiging: epileptische aanvallen, coma, mogelijk leidend tot ademhalingsfalen of fatale hartfibrillatie. Kan ook lever- en nierbeschadiging veroorzaken.
Noodmaatregelen
(1) Bij inademing of blootstelling van de huid: Breng de persoon onmiddellijk in de open lucht, verwijder verontreinigde kleding, schoeisel en hoofddeksels. Was de huid met schoon water of zeepwater. Spoel de ogen met een 2% natriumbicarbonaatoplossing. (2) Bij orale inname: Voer een maagspoeling uit met een 2% natriumbicarbonaatoplossing, gevolgd door toediening van magnesiumsulfaat voor het uitdrijven van de darmen.Vermijd laxeermiddelen op oliebasis. (3) Bij convulsies een mondbeugel inbrengen. (4) Bij ademnood onmiddellijk zuurstof toedienen. (5) Bij ademhalingsfalen ademhalingsstimulerende middelen toedienen; indien nodig mechanische beademing starten. Epinefrine vermijden om ventriculaire fibrillatie te voorkomen.