Przyszłe matki są zazwyczaj przyjmowane do szpitala w terminie porodu, aby czekać na poród. Co jednak należy zrobić, jeśli wody płodowe pękną przed terminem? W takich sytuacjach przyszła matka może odczuwać jedynie panikę. Zaleca się, aby przyszłe matki zapoznały się z tymi informacjami w czasie ciąży, co pozwoli im zachować spokój w nagłych wypadkach i zapewni bezpieczne przyjście dziecka na świat.
Jak postępować w przypadku przedwczesnego pęknięcia błon płodowych?
U większości kobiet w ciąży pęknięcie błon płodowych następuje zazwyczaj pod koniec pierwszego etapu porodu. U niektórych może dojść do pęknięcia w ostatnich tygodniach przed porodem, a u niewielkiej części kobiet może dojść do pęknięcia przed 37 tygodniem ciąży (dziewięć miesięcy), co określa się jako przedwczesne pęknięcie błon płodowych (PROM).
W przypadku pęknięcia błon płodowych przed porodem kobiety w ciąży muszą zachować spokój.Można użyć podpasek higienicznych, które ułatwiają obserwację koloru płynu owodniowego. Ilość wydalanego płynu jest bardzo zróżnicowana – może to być kilka kropel lub znaczna ilość. Płyn jest zazwyczaj klarowny, lekko żółtawy i może początkowo zawierać ślady krwi. Nagły, duży wyciek może być zaskakujący. Pod koniec ciąży worek owodniowy może zawierać około 800 mililitrów płynu.
W przypadku znacznego wypływu płynu podpaski higieniczne mogą okazać się niewystarczające; bardziej praktyczny może być stary ręcznik, szczególnie podczas podróży do szpitala. Dodatkowo plastikowa folia może chronić siedzenia samochodowe. W przypadku sporadycznego wyciekania płynu należy sprawdzić, czy nie jest to mocz, ponieważ może on również występować w późnym okresie ciąży (większość przyszłych matek rozwija instynktowne wyczucie różnicy).
Nawet bez skurczów przyszłe matki powinny natychmiast zgłosić się do lekarza po wystąpieniu odejścia wód płodowych, niezależnie od wieku ciążowego. Po pęknięciu worka owodniowego bariera ochronna chroniąca dziecko przed infekcjami słabnie, co może spowodować przedostanie się infekcji z pochwy do macicy.
Postępowanie w przypadku przedwczesnego pęknięcia błon płodowych na różnych etapach ciąży.
Po pęknięciu błon płodowych bariera ochronna chroniąca dziecko przed infekcją zostaje naruszona, a infekcja może czasami przedostać się z pochwy do macicy. Niezależnie od tygodnia ciąży, w którym nastąpiło pęknięcie błon płodowych, kobiety w ciąży powinny niezwłocznie zgłosić się do szpitala (nawet bez skurczów). Zazwyczaj szpitale zalecają przyjęcie do szpitala w celu obserwacji. Jeśli ciąża trwa krócej niż 34 tygodnie, lekarze mogą podać leki tokolityczne i antybiotyki, aby wesprzeć ciążę.Jeśli ciąża trwa ponad 34 tygodnie, a poród nie rozpoczął się w ciągu 12 godzin od pęknięcia błon płodowych, można podać antybiotyki, aby zapobiec infekcji w oczekiwaniu na spontaniczny poród. W 36. tygodniu ciąży lub później można zazwyczaj wybrać między indukcją porodu a dalszą obserwacją w oczekiwaniu na spontaniczny poród.Około 90% przyszłych matek w 37. tygodniu ciąży rodzi naturalnie w ciągu 24–48 godzin od pęknięcia błon płodowych. W Chinach, jeśli jesteś w 36. tygodniu ciąży, a poród nie rozpoczął się w ciągu 12–24 godzin od pęknięcia błon, lekarze zazwyczaj podejmują aktywne działania indukujące poród. W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych matki mogą zdecydować się na powrót do domu i oczekiwanie na poród, ale jeśli od pęknięcia błon minęło ponad 48 godzin, lekarze zalecają poważne rozważenie indukcji porodu.
Zapobieganie przedwczesnemu pęknięciu błon płodowych.
1. Utrzymuj dobrą higienę podczas ciąży. Jeśli masz infekcję pochwy, zgłoś się na leczenie w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży.
2. Należy zwiększyć spożycie składników odżywczych. Witaminy C i E skutecznie zapobiegają przedwczesnemu pęknięciu błon płodowych.
3. Kobiety w ciąży z niewydolnością szyjki macicy powinny poddać się leczeniu chirurgicznemu między 14. a 16. tygodniem ciąży.
4. Należy unikać uderzeń w brzuch. W ostatnim miesiącu ciąży należy tymczasowo unikać stosunków płciowych.