Według doniesień ojciec nagle uderzył pielęgniarkę w twarz, rzekomo z powodu wielokrotnych nieudanych prób nakłucia żyły. „To już sześć prób, czy musimy kontynuować?”
Z dochodzenia wynika, że większość szpitali nie posiada jasnych przepisów dotyczących dopuszczalnej liczby prób nakłucia żyły. Incydent ten może po prostu odzwierciedlać brak umiejętności technicznych pielęgniarki. Jednak uciekanie się do przemocy fizycznej, takiej jak uderzenie kogoś w twarz, jest zarówno lekkomyślne, jak i niezgodne z prawem, a na pewno nieodpowiednie.W takich okolicznościach wskazane jest przyjęcie empatycznej perspektywy.
Po pierwsze, jako rodzic należy wziąć pod uwagę, że wykonywanie nakłuć żylnych, podawanie płynów dożylnych lub pobieranie krwi od niemowląt stanowi znaczne utrudnienie ze względu na ich niezwykle cienkie naczynia krwionośne.Noworodki mają szczególnie delikatne naczynia krwionośne. Jeśli dziecko ma słabo widoczne żyły, dostęp dożylny przez ręce lub nogi staje się praktycznie niemożliwy. Zazwyczaj cewnik dożylny wprowadza się do skóry głowy niemowlęcia, gdzie naczynia powierzchowne są łatwiej dostępne, szczególnie w obszarach o rzadkim owłosieniu na czole.Ogólnie rzecz biorąc, niemowlęta stanowią spore wyzwanie: ich naczynia są z natury małe, nie współpracują, a napotkanie głębokich, krętych lub rozgałęzionych naczyń stwarza znaczne trudności dla lekarzy. Próba wykonania zabiegu dwa lub trzy razy jest czymś powszechnym, ale twierdzenie, że podjęto sześć prób, wydaje się nieco przesadzone. Żadna pielęgniarka nie lubi powtarzających się niepowodzeń, ani nie wykorzystywałaby dziecka jako obiektu do ćwiczeń.Wszyscy jesteśmy ludźmi, dlaczego więc zakładać, że pielęgniarki są tak nieodpowiedzialne? Gdyby rodzice potrafili w ten sposób wczuć się w sytuację, czy nadal uciekaliby się do przemocy fizycznej? Po drugie, pielęgniarki pediatryczne muszą poddać się dogłębnej autorefleksji. Niemowlęta są dla rodziców cennym skarbem. Doskonalenie umiejętności pielęgniarskich to nie tylko obowiązek zawodowy, ale także fundamentalny akt troski o następne pokolenie!Jeśli chodzi o podstawowe procedury wykonywania zastrzyków, to choć dwie lub trzy nieudane próby są czymś powszechnym, po takich przypadkach należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc do bardziej doświadczonej pielęgniarki, która ma lepszą technikę. Niezbędne jest pokorne opanowanie tej umiejętności i ciągłe doskonalenie się. Zapobiega to niepotrzebnemu cierpieniu dziecka i łagodzi niepokój rodziców. Podsumowując, pielęgnujmy większe zrozumienie i współczucie, współpracując na rzecz harmonijnych relacji między lekarzem a pacjentem!