Naar verluidt sloeg de vader de verpleegster plotseling in het gezicht, naar verluidt vanwege herhaalde mislukte pogingen tot venapunctie. "Het is al zes keer geprobeerd, moeten we doorgaan?"
Uit onderzoek blijkt dat de meeste ziekenhuizen geen expliciete voorschriften hebben met betrekking tot het aantal toegestane pogingen tot venapunctie. Dit incident weerspiegelt misschien gewoon het gebrek aan technische vaardigheid van de verpleegster. Het gebruik van fysiek geweld, zoals iemand in het gezicht slaan, is echter zowel roekeloos als onwettig, en ongetwijfeld ongepast.In dergelijke omstandigheden is het raadzaam om empathisch te zijn.
Ten eerste moet men als ouder bedenken dat het aanprikken van aderen, het toedienen van intraveneuze vloeistoffen of het afnemen van bloed bij zuigelingen aanzienlijke moeilijkheden met zich meebrengt vanwege hun uiterst fijne bloedvaten.Pasgeborenen hebben bijzonder delicate bloedvaten. Als een kind slecht zichtbare aderen heeft, is intraveneuze toegang via de armen of benen vrijwel onmogelijk. Meestal wordt een hoofdhuidkatheter in de hoofdhuid van de baby ingebracht, waar oppervlakkige bloedvaten gemakkelijker toegankelijk zijn, met name in gebieden met dunne haargroei op het voorhoofd.Over het algemeen vormen baby's een grote uitdaging: hun bloedvaten zijn van nature klein, ze werken niet mee en diepe, kronkelige of vertakte bloedvaten maken het voor zorgverleners erg moeilijk. Het is gebruikelijk om de procedure twee of drie keer te proberen, maar zes pogingen lijkt enigszins overdreven. Geen enkele verpleegkundige vindt het leuk om herhaaldelijk te falen, en ze zouden een baby ook niet als proefkonijn gebruiken.We zijn allemaal mensen; waarom zouden verpleegkundigen zo onverantwoordelijk zijn? Als ouders zich hierin zouden kunnen inleven, zouden ze dan nog steeds hun toevlucht nemen tot fysiek geweld? Ten tweede moeten kinderverpleegkundigen grondig zelfreflectie toepassen. Baby's zijn de kostbare schatten van hun ouders. Het verbeteren van verpleegkundige vaardigheden is niet alleen een professionele plicht, maar ook een fundamentele daad van zorg voor de volgende generatie!Wat betreft basisinjectieprocedures: hoewel twee of drie mislukte pogingen gebruikelijk zijn, moet men na dergelijke gevallen onmiddellijk hulp zoeken bij een meer ervaren verpleegkundige met een superieure techniek. Het is essentieel om de vaardigheid nederig onder de knie te krijgen en jezelf voortdurend te verbeteren. Dit voorkomt onnodig lijden voor het kind en verlicht het leed van de ouders.
Kortom, laten we meer begrip en medeleven kweken en samenwerken om harmonieuze arts-patiëntrelaties te bevorderen!