Agorafobia pozostaje mało znanym schorzeniem, choć jej względna nieznajomość nie oznacza niskiej częstości występowania. W Stanach Zjednoczonych około 1,8 miliona dorosłych (w wieku powyżej 18 lat) cierpi na agorafobię.
Według Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego agorafobia oznacza konkretnie skrajny lęk lub niepokój związany z przebywaniem w miejscach publicznych lub otwartych przestrzeniach, z których ucieczka może być niemożliwa lub krępująca.Badania przeprowadzone przez Mayo Clinic wskazują, że agorafobia często objawia się w następujących sytuacjach: windy, imprezy sportowe, mosty, autobusy, podczas jazdy samochodem, centra handlowe i samoloty. Osoby dotknięte tym schorzeniem mogą unikać wychodzenia z domu, odmawiać prowadzenia samochodu lub omijać zatłoczone miejsca.
O czym osoby cierpiące na agorafobię powinny pamiętać w codziennym życiu? Po pierwsze, należy mentalnie odrzucić pojęcie „strachu”. Normalne czynności społeczne nie mają w sobie nic tajemniczego; są po prostu interakcjami i kontaktami między ludźmi w społeczeństwie. Dlatego nie ma potrzeby nadmiernego skupiania się na własnej mowie i zachowaniu podczas spotkań towarzyskich. Należy być swobodnym, hojnym i naturalnym – mówić i zachowywać się tak, jak zwykle. Z czasem spotkania towarzyskie staną się nawykiem.
Po drugie, należy rozważyć formę spotkań towarzyskich. Na przykład, należy podchodzić do spotkań z jasno określonym celem. Skupienie się na konkretnym zadaniu pozwala odwrócić uwagę od siebie i skoncentrować się na zadaniu, zmniejszając nadmierną nerwowość.Podczas pierwszych spotkań towarzyskich warto towarzyszyć komuś, kto ma większe doświadczenie w takich sytuacjach. Niech ta osoba pełni rolę przewodnią, a Ty pełnij rolę pomocniczą. Pozwoli to obserwować i uczyć się podejścia innych osób do kontaktów towarzyskich, jednocześnie ćwicząc własne umiejętności, co pozwoli uniknąć niezręcznych sytuacji.