Agorafobi, az bilinen bir durum olmaya devam etmektedir, ancak bilinmemesi yaygınlığının düşük olduğu anlamına gelmez. Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 1,8 milyon yetişkin (18 yaş ve üstü) agorafobiden muzdariptir.
Agorafobi tam olarak nedir?
Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü'ne göre, agorafobi, özellikle kamuya açık yerlerde veya açık alanlarda bulunma konusunda, bu ortamlardan kaçmanın imkansız veya utanç verici olduğu algısından kaynaklanan aşırı korku veya endişeyi ifade eder.Mayo Clinic'in araştırmalarına göre agorafobi sıklıkla şu ortamlarda ortaya çıkar: asansör boşlukları, spor etkinlikleri, köprüler, otobüsler, araba sürerken, alışveriş merkezleri ve uçaklar. Etkilenen kişiler evden çıkmaktan kaçınabilir, araba sürmeyi reddedebilir veya kalabalık alanlardan uzak durabilir.
Agorafobi hastaları günlük yaşamda nelere dikkat etmelidir? İlk olarak, zihinsel olarak "korku" kavramını bir kenara bırakın. Normal sosyal aktiviteler gizemli değildir; bunlar sadece toplumdaki insanlar arasındaki etkileşim ve ilişkileridir. Bu nedenle, sosyalleşme sırasında kendi konuşma ve davranışlarına aşırı derecede odaklanmak gereksizdir. Rahat, cömert ve doğal olun – normalde olduğu gibi konuşun ve davranın. Zamanla sosyalleşme alışkanlık haline gelecektir.
İkinci olarak, sosyal etkileşimlerin formatını göz önünde bulundurun. Örneğin, toplantılara net bir amaçla yaklaşın. Belirli bir odak noktası olması, dikkati kendinizden uzaklaştırıp elinizdeki göreve yöneltir ve aşırı gerginliği azaltır.İlk sosyal etkinliklerinizde, bu tür ortamlarda daha deneyimli biriyle birlikte olun. Onların liderlik rolünü üstlenmelerine izin verin, siz ise destekleyici bir rol oynayın. Bu, kendi becerilerinizi geliştirirken başkalarının sosyal yaklaşımlarını gözlemlemenizi ve öğrenmenizi sağlar, böylece garip durumlardan kaçınabilirsiniz.
Agorafobi nasıl tedavi edilir?
Tedavi üç yaklaşımı kapsar: genel psikoterapi, bilişsel davranışçı terapi ve ilaç tedavisi.
(i) Genel Psikoterapi
Yöntemler arasında psiko eğitim ve destekleyici terapi bulunur. Amaç, beklenti kaygısını azaltmak ve korkulan ortamlara yeniden girmeyi teşvik etmektir. Kaçınma davranışlarını azaltmak için hedefe yönelik bilişsel davranışçı terapi gerekir.
(2) Bilişsel Davranışçı Terapi
Panik atakları olmayan agorafobi için maruz kalma terapisi birincil tedavidir. Bu, hastaya bozukluğun doğasını açıklamayı içerir – duruma karşı kaygı tepkisi, beklenti kaygısı ve kaçınma davranışı olmak üzere nispeten bağımsız üç bileşeni ve her birini ele alan terapötik önlemleri. Hastalar, korktukları yerleri veya senaryoları hayal etmeleri için yönlendirilir, ardından yerinde maruz kalmaya teşvik edilir. Bu, tatmin edici sonuçlar elde edilene kadar tekrarlanır.Maruz kalma terapisi toplu olarak veya karşılıklı destek grupları aracılığıyla yürütülebilir. Saf bilişsel terapi, anksiyete ve panik atakları azaltmaya yardımcı olur, ancak agorafobi için etkisizdir. Maruz kalma terapisi ise panik atakları ele almadan agorafobiyi hafifletir. (3) Farmakolojik Tedavi Panik atak geçiren hastalar başlangıçta panik önleyici ilaçlar almalıdır.