Badania wskazują, że zarówno wiek przyszłej matki, jak i jej męża mają znaczący wpływ na ryzyko poronienia. Jeśli matka ma ponad 34 lata, ryzyko poronienia wzrasta dwukrotnie. Z kolei jeśli mąż ma 40 lat lub więcej, ryzyko wzrasta siedmiokrotnie, niezależnie od wieku żony. Badania wykazują ponadto, że kobiety z historią poronień lub niskim poziomem progesteronu również są narażone na zwiększone ryzyko.
Zazwyczaj zakłada się, że poronienia po zapłodnieniu są spowodowane czynnikami kobiecymi. Jednak badania wskazują, że wiele poronień, zwłaszcza tych powtarzających się, jest również związanych z czynnikami męskimi:
1. Czynniki chromosomowe.
Plemniki z nieprawidłowościami chromosomowymi, będące gorszej jakości, często powodują poronienie, nawet jeśli dojdzie do zapłodnienia i ciąży.
2. Czynniki immunologiczne.
Zarodek jest rozpoznawany przez układ odpornościowy matki jako obcy organizm, co może wywołać odrzucenie. Ponieważ antygeny zarodkowe pochodzą w równym stopniu od obojga rodziców, silna reakcja immunologiczna może być skierowana przeciwko antygenom ojcowskim, prowadząc do poronienia.
3. Czynniki związane z plemnikami.
Sperma niskiej jakości lub zniekształcona może nadal prowadzić do ciąży, ale takie ciąże są podatne na poronienia.
Ponadto stosunki płciowe we wczesnym okresie ciąży mogą wywoływać skurcze poprzez mechaniczne pobudzenie macicy i stymulację prostaglandynami zawartymi w nasieniu, co może potencjalnie spowodować poronienie.
Podczas badania przyczyn powtarzających się poronień, jeśli kompleksowe badania partnerki nie wykażą jednoznacznej przyczyny, nie należy pomijać oceny partnera. Przyczyny powtarzających się poronień u kobiet są wieloczynnikowe i nie można ich przypisywać wyłącznie żonie. Klinicznie bezpośrednia przyczyna powtarzających się poronień często leży po stronie męża.
Nieprawidłowości chromosomowe u mężczyzn powodujące nawracające poronienia u kobiet
Genetyka stanowi jeden z aspektów czynników męskich przyczyniających się do nawracających poronień. W szczególności nieprawidłowości chromosomowe u mężczyzn związane z translokacjami zrównoważonymi mogą prowadzić do poronienia u żony.
Po zapłodnieniu plemnik i komórka jajowa łączą się, a 23 chromosomy od każdego z rodziców łączą się w 23 pary, tworząc normalny zarodek. W przypadku translokacji chromosomowej rozkład ten staje się nierównomierny. Gdy nieprawidłowy plemnik łączy się z normalną komórką jajową, może to skutkować nieprawidłowym trisomicznym lub monosomicznym zapłodnionym jajeczkiem.
Zygoty monosomiczne zazwyczaj giną we wczesnym stadium rozwoju embrionalnego, co prowadzi do poronienia lub urodzenia martwego dziecka. Zygoty trisomiczne również często kończą się poronieniem; nawet jeśli przeżyją do porodu, potomstwo niezmiennie wykazuje wady wrodzone, ma trudności z rozwojem lub rozwija się w dzieci z niepełnosprawnością intelektualną.