Czy nadciśnienie można wyleczyć? Oczywiście! Gdy podwyższone ciśnienie krwi jest objawem choroby podstawowej, wyleczenie tej choroby często prowadzi do ustąpienia nadciśnienia. Dr Guo Ying, zastępca ordynatora w Szpitalu Pamięci Sun Yat-sena przy Uniwersytecie Sun Yat-sena, zauważa, że przypadki uleczalnego nadciśnienia wtórnego nie są rzadkie, ale często są pomijane lub błędnie diagnozowane. Podejrzane objawy wymagają szczególnej czujności.
„Nieprawidłowy przyrost masy ciała” u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym
Pan Li cierpiał na nadciśnienie tętnicze od trzech lat. Od momentu diagnozy jego brzuch stopniowo powiększał się, twarz stawała się coraz bardziej okrągła, pojawiały się zaczerwienienia twarzy i fioletowe smugi na wewnętrznej stronie ud oraz w okolicy talii i brzucha, a czasami także wybroczyny.
W miarę wzrostu masy ciała pan Li zauważył „nieprawidłowy” wzorzec przyrostu masy ciała: jego szyja i ramiona stały się grubsze, podczas gdy kończyny stawały się coraz cieńsze. Towarzyszyło temu osłabienie nóg i trudności w chodzeniu. Co bardziej niepokojące, pomimo przyjmowania kilku leków przeciwnadciśnieniowych, jego ciśnienie krwi wzrosło, a wartości skurczowe przekroczyły 160 mmHg.Zdając sobie sprawę z powagi sytuacji, pan Li zgłosił się na konsultację do Oddziału Endokrynologii Szpitala im. Sun Yat-sena przy Uniwersytecie Sun Yat-sen, mając nadzieję na opanowanie ciśnienia krwi i ustalenie przyczyny utrzymującego się przyrostu masy ciała.
Po przeprowadzeniu kompleksowych badań lekarze stwierdzili znacznie podwyższony poziom kortyzolu i niewielkiego gruczolaka przysadki mózgowej, potwierdzając diagnozę zespołu Cushinga. Po chirurgicznym usunięciu guza przysadki mózgowej ciśnienie krwi pana Li unormowało się, a pozostałe objawy uległy poprawie.
Nadciśnienie, które można wyleczyć
Dr Zhou Jing, konsultant w Oddziale Endokrynologii Szpitala Pamięci Sun Yat-sen przy Uniwersytecie Sun Yat-sen, wyjaśnił, że nadciśnienie pana Li było nadciśnieniem wtórnym. Zazwyczaj leczenie choroby podstawowej może prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi.
Chociaż większość osób postrzega nadciśnienie tętnicze jako chorobę przewlekłą wymagającą dożywotniego leczenia farmakologicznego, nadciśnienie wtórne jest często pomijane. Stanowiąc około 5% przypadków nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie wtórne nie tylko niesie ze sobą ryzyko związane z podwyższonym ciśnieniem krwi, ale także stanowi większe zagrożenie poważnymi uszkodzeniami układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego niż nadciśnienie pierwotne. Wczesna diagnoza i leczenie mają kluczowe znaczenie dla wyleczenia.
Dr Guo Ying podkreślił, że badania przesiewowe w kierunku przyczyn podstawowych umożliwiają ukierunkowane leczenie pacjentów z nadciśnieniem wtórnym. Jeśli czynnik sprawczy zostanie wyeliminowany przed wystąpieniem poważnych uszkodzeń narządów docelowych (serca, mózgu, nerek itp.), nadciśnienie można skutecznie wyleczyć.
Jednak diagnozowanie i leczenie nadciśnienia wtórnego nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Ze względu na brak odpowiedniej wiedzy, niską świadomość społeczną i subtelne wczesne objawy kliniczne, nadciśnienie wtórne jest bardzo podatne na przeoczenie lub błędną diagnozę. Dlatego nowo zdiagnozowani pacjenci z nadciśnieniem powinni zostać poddani badaniom przesiewowym w kierunku typowych przyczyn wtórnych.W przypadku nadciśnienia opornego na leczenie należy rozważyć nadciśnienie wtórne. Pacjenci tacy mogą skonsultować się ze specjalistami endokrynologami lub hipertensologami.
Czym charakteryzuje się nadciśnienie wtórne?
Które przypadki nadciśnienia mogą być wtórne?
(1) Pacjenci poniżej 30 roku życia z umiarkowanym lub znacznym podwyższeniem ciśnienia tętniczego (skurczowe >160 mmHg lub rozkurczowe >100 mmHg);
(2) Pacjenci w podeszłym wieku, u których wcześniej ciśnienie krwi było prawidłowe lub stabilne dzięki regularnemu stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, a którzy nagle doświadczają podwyższonego ciśnienia krwi lub zmniejszonej skuteczności dotychczas stosowanych leków przeciwnadciśnieniowych, wykazując znaczne wahania ciśnienia krwi i słabą odpowiedź na leczenie farmakologiczne;
(3) Nadciśnienie oporne (ciśnienie krwi pozostaje niekontrolowane pomimo stosowania trzech leków przeciwnadciśnieniowych);
(4) Przyspieszone lub złośliwe nadciśnienie tętnicze, charakteryzujące się krótką historią, ale poważnym uszkodzeniem narządów docelowych (serca, mózgu, nerek), z przyspieszonym postępem i większą opornością na leczenie;
(5) Specyficzne objawy i oznaki: takie jak osłabienie mięśni, okresowe porażenie kończyn; wyraźna nietolerancja ciepła, nadmierna potliwość, utrata masy ciała, kołatanie serca; chrapanie, nawracająca bezdech lub wstrzymywanie oddechu podczas snu; epizodyczne bóle głowy, bladość, pocenie się, niewyraźne widzenie, ucisk w klatce piersiowej, kołatanie serca;Otyłość brzuszna, wygląd cushingoidalny, nieregularne miesiączki, hirsutyzm i zwiększone ryzyko złamań;
(6) Historia przedwczesnej choroby wieńcowej serca lub udaru mózgu lub historia tych chorób w rodzinie;
(7) Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, u których podczas badania fizykalnego lub klinicznego stwierdzono niewyjaśnione zaburzenia czynności nerek, nieprawidłową morfologię krwi, zaburzenia elektrolitowe, dwustronną dysproporcję wielkości nerek lub przypadkowe guzy nadnerczy.