Kötü Alışkanlık: Bebekler, gözleri kapalı olsa bile ağızlarıyla annelerinin göğsünü bulma konusunda olağanüstü bir yeteneğe sahiptir. Daha önce kazara aşırı ısınmayı önlemek için ayrı uyku düzenlemelerini savunmuş olsak da, birlikte uyumanın başka bir dezavantajı vardır: Çocuklar doğal olarak annelerine dönük uzun süreli yan yatma pozisyonunu benimserler.
Olası sonuç: Tortikollis
İçgörü: Zamanla, bu uyku pozisyonu çocuğun başını ve yüzünü bir tarafa eğik tutma alışkanlığına neden olur ve bu da alışkanlık veya postüral tortikollis (yüzün bir tarafının diğerinden daha büyük görünmesi) olarak bilinen, yaygın olarak çarpık boyun olarak bilinen duruma yol açar. Postüral tortikollis genellikle kötü uyku pozisyonları, tek taraflı tutma içeren emzirme alışkanlıkları veya belirli oftalmik anormalliklerden kaynaklanır.Emzirme sırasında taraf değiştirerek veya sırtüstü uyku pozisyonu benimseyerek bu sorun genellikle çözülebilir.
Ancak, doğumdan yaklaşık iki hafta sonra bebeğinizin başını ve yüzünü sürekli olarak boynunun bir tarafına eğdiğini fark ederseniz, boynun o tarafında herhangi bir şişlik olup olmadığına dikkat edin. Sert bir şişlik hissederseniz, derhal tıbbi yardım alın, çünkü bu durum büyük olasılıkla konjenital kas tortikollisidir.2. El ele tutuşarak yürüme → Dirsek çıkığı Kötü alışkanlık: Bebekler yürümeyi öğrenmeye başladığında, bazı ebeveynler fiziksel gelişim ve güvenlik endişeleri nedeniyle yürüteç kullanmaktan kaçınır. Bunun yerine, yürürken eğilip çocuğun elini tutarlar. Ancak, sürekli olarak sadece bir elini tutmak veya aşırı güç uygulamak da sorunlara neden olabilir.
Olası sonuç: Radius başının lateral subluksasyonu
Bilgi: Bebeklerin kemikleri yumuşak ve oldukça elastiktir. Yürümeyi yeni öğrenen iki yaşın altındaki çocuklar için, ebeveynlerin uzun süre tek taraflı yukarı doğru çekmesi çocuğun ağırlık merkezini kaydırabilir ve iskelet gelişimini engelleyebilir.Ayrıca, dirsekteki radyal başın etrafındaki zayıf halka bağ, bebekleri subluksasyona yatkın hale getirir. Çocuk yürürken aniden düşerse, çıkık meydana gelebilir.Bazı ebeveynler, bir bebeğin bağımsız olarak yürüme yeteneğini memnuniyet verici bir dönüm noktası olarak görür ve çocuk gelişimsel olarak hazır olmadan önce ayakta durmasını ve yürümesini teşvik ederler. Olası sonuçlar: O-bacaklar veya X-bacaklar
İçgörü: Erken ayakta durma ve yürüme, bir bebeğin iskelet gelişimini olumsuz etkileyebilir.Çocuklar, henüz tam olarak kireçlenmemiş, kıkırdak tabakasıyla çevrili gelişmekte olan kemiklerle doğarlar ve bir yaşından önce yürümeye çalışmak dengesizliğe yol açabilir. Bu, kıkırdak üzerinde dengesiz baskıya neden olur ve zamanla dengesiz gelişime yol açar. Bu durum bacak kemiklerinin büyümesini etkileyerek genu varum (çarpık bacaklar) veya genu valgum (diz içe eğriliği) ile sonuçlanabilir.
Birçok ebeveyn, bebeklerini otururken sırtlarından çıkıntı yapan küçük yumrular nedeniyle kliniğe getirir ve bunların omurga büyümesi olduğunu yanlış bir şekilde düşünür. Gerçekte bunlar, ince yapılı çocuklarda daha belirgin olan, omurların normal dikenli çıkıntılarıdır.
Bir yaşın altındaki bebekler, oturmayı yeni öğrenmiş oldukları için sırt kasları yeterince gelişmemiştir. Bu nedenle, genellikle omuzları yuvarlak veya sırtları kambur bir şekilde otururlar. Öne eğildiklerinde, omurların dikenli çıkıntıları omurga boyunca belirgin şişkinlikler olarak görünebilir. Bunların tümü iskelet gelişiminin normal belirtileridir ve çocuk büyüdükçe ve omurga olgunlaştıkça yavaş yavaş azalacaktır.