Białe krwinki (WBC) stanowią grupę komórek we krwi, składającą się głównie z monocytów, limfocytów i neutrofili. Normalny zakres dla WBC wynosi (4-10) × 10⁹/L. Poziomy przekraczające ten zakres określa się jako leukocytozę. Podwyższona liczba WBC niekoniecznie wskazuje na białaczkę. Typowe przyczyny podwyższonej liczby WBC w badaniach krwi obejmują infekcje zapalne, krwawienia, zatrucia i ciężkie oparzenia. Jednak wyjątkowo wysokie poziomy nie pozwalają wykluczyć białaczki.
Ogólnie rzecz biorąc, głównymi objawami białaczki są anemia i związane z nią objawy, takie jak: osłabienie, bladość, utrata apetytu i utrata masy ciała. Osoby chore są podatne na siniaki lub krwawienia, w tym: krwawienia z dziąseł i krwawienia z nosa.Wysoka podatność na infekcje, objawiająca się bólem gardła, zapaleniem oskrzeli z towarzyszącym bólem głowy, niską gorączką, owrzodzeniami jamy ustnej i wysypką. Powiększone węzły chłonne, szczególnie w gardle, pachach i pachwinach. Dyskomfort odczuwalny pod lewą klatką piersiową.W ciężkich przypadkach może wystąpić nagła wysoka gorączka, splątanie oraz niemożność mówienia lub poruszania kończynami. Rozpoznanie białaczki wymaga dalszych badań, takich jak badanie szpiku kostnego, w celu potwierdzenia diagnozy. Białaczka jest złośliwym zaburzeniem klonalnym komórek macierzystych krwiotwórczych. Dlatego podwyższona liczba białych krwinek w badaniu krwi niekoniecznie wskazuje na białaczkę. Jeśli podejrzewasz którykolwiek z powyższych objawów białaczki, zaleca się poddanie się kompleksowym badaniom szpitalnym w celu potwierdzenia diagnozy i uzyskania ukierunkowanego leczenia.Jeśli podwyższona liczba białych krwinek wynika ze stanu zapalnego, konieczne jest szybkie leczenie odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi i przeciwzapalnymi. Po opanowaniu stanu zapalnego poziom białych krwinek zazwyczaj wraca do normy. Wiele czynników fizjologicznych może powodować tymczasowy wzrost całkowitej liczby białych krwinek. Przykłady obejmują intensywne ćwiczenia fizyczne, pracę fizyczną, długotrwałe narażenie na zimne powietrze w zimie, a nawet po obfitym posiłku lub prysznicu. Jednak podwyższone wartości spowodowane tymi czynnikami zazwyczaj nie wymagają specjalnej interwencji.