Zdrowe, proste uzębienie poprawia estetykę naszego uśmiechu. Jednak wiele osób boryka się z nieprawidłowościami stomatologicznymi, a wystające zęby są częstym problemem. Można je podzielić na pochodzenia szkieletowego lub stomatologicznego. Jak więc należy korygować wystające zęby?
W przypadkach czysto stomatologicznych tylko zęby wystają do przodu z nadmiernym nachyleniem ich długich osi. Górna warga i okolice nosa pozostają niewystające. W przypadkach szkieletowych zarówno zęby, jak i podstawa szczęki wystają do przodu. Wargi nie mogą całkowicie zakryć zębów, co powoduje nadmierną ekspozycję zębów – najbardziej widoczną podczas uśmiechu.
W niektórych przypadkach dziąsła są również odsłonięte, co znacząco wpływa na wygląd. Podobnie wygląda sytuacja w przypadku dolnej wargi; z powodu wystającego wyrostka zębodołowego bruzda nosowo-wargowa staje się płytka lub znika. Bruzda ta jest kluczowym wskaźnikiem estetyki twarzy, a jej utrata może być niekorzystna. Dodatkowo, patrząc z boku, broda może wydawać się cofnięta. Tkanki miękkie brody często wydają się napięte, gdy usta są zamknięte, co jest charakterystyczne dla wystających kości szczęki.
Występ zębów (zęby przednie):
Spowodowane nadmiernym pochyleniem zębów do przodu. Ten typ wystających zębów można skutecznie leczyć za pomocą aparatów ortodontycznych.
Występ szkieletowy:
Wynikający z nadmiernego rozwoju kości szczęki lub cofnięcia żuchwy, w takich przypadkach aparaty ortodontyczne same w sobie przynoszą ograniczoną poprawę. Zaleca się połączenie leczenia z chirurgią ortognatyczną.
Konwencjonalna ortodoncja może leczyć jedynie nieprawidłowe ustawienie zębów. W przypadku stosowania jej w przypadku wysunięcia szkieletowego, takiego jak deformacje szczęki lub żuchwy, często dochodzi do nawrotów. Chirurgia ortognatyczna, dzięki precyzyjnym technikom, pozwala przezwyciężyć ograniczenia tradycyjnej ortodoncji u dorosłych z deformacjami szkieletowymi, których nie można leczyć aparatami ortodontycznymi.