Kuzey Çin'den sağlıklı Han Çinli bireylerde kemik mineral yoğunluğu değerleri, yaş grupları arasında en yüksek kemik kütlesi yaşını, büyüklüğünü ve normal aralıkları belirlemek için ölçülmüştür. Lomber omurga (L2–L4) ve kalçadaki kemik yoğunluğunu ölçmek için DXA kullanılmıştır. Sonuçlar, erkeklerde en yüksek kemik kütlesi yaşının tüm bölgelerde 20–24 yaş arasında olduğunu ve L2–L4 yoğunluğunun 1228 g/cm² olduğunu göstermiştir.Kadınlarda ise L2–L4'te en yüksek yaş 30–34 arasında ve değer 1197 (g/cm²) idi. En yüksek kalça kemik yoğunluğu 25 ile 29 yaş arasında ortaya çıktı.
Uluslararası Osteoporoz Vakfı (IFO) tarafından düzenlenen 2004 Dünya Osteoporoz Kongresi'nde, Sheffield Üniversitesi'ndeki WHO Metabolik Kemik Hastalıkları Araştırma Merkezi'nden Johnell ve arkadaşları 12 klinik çalışmanın meta analizini gerçekleştirdi. Kemik mineral yoğunluğunun (BMD) hem erkekler hem de kadınlar için oldukça önemli bir kırık risk faktörü olduğu sonucuna vardılar.Çalışma, 12 popülasyon temelli çalışmadan 39.000 katılımcıyı içermekte ve yaklaşık 170.000 kişi-yılı gözlemlemektedir. Poisson modelleri, her çalışma kohortunda BMD'nin kırık riski üzerindeki etkisini analiz etmek için kullanılmış ve çalışmalar arasındaki sonuçları sentezlemek için ağırlıklı katsayılar uygulanmıştır. Bulgular, BMD'nin hem erkeklerde hem de kadınlarda kırıkların (özellikle kalça kırıklarının) güçlü bir öngörücüsü olduğunu göstermiştir.
65 yaşındaki kohortta, BMD'deki her bir standart sapma (SD) azalması, erkeklerde kalça kırığı riskinde 2,94 kat artış (2,02–4,27) ve kadınlarda 2,88 kat artış (2,31–3,59) ile ilişkiliydi. Ancak, bu etki yaşa bağlıydı ve risk gradyanı 80 yaşına göre 50 yaşında önemli ölçüde daha yüksekti.Tüm kırık türleri ve osteoporotik kırıklar için risk gradyanları kalça kırıklarına göre daha düşüktü ve BMD'nin öngörü değeri yaşla birlikte artıyordu. 65 yaşındaki kohortta, BMD'deki her 1 SD'lik azalma, erkeklerde osteoporotik kırık riskinde 1,41 kat (1,33–1,51) ve kadınlarda 1,38 kat (1,28–1,41) artışla ilişkilendirildi.Kalça kırıkları için, BMD'nin öngörü değeri, kırık ile BMD ölçümü arasındaki zaman aralığının artmasıyla azalmıştır, ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir.Daha düşük BMD değerleri, osteoporotik kırıklar (ve genel olarak kırıklar) için daha yüksek öngörü değeri göstermiştir. T-skorunda 4 SD'lik bir azalma, 2,10 (1,63–2,71) oranına karşılık gelirken, 1 SD'lik bir azalma 1,73 (1,59–1,89) oranına karşılık gelmiştir. Kalça kırıkları için de benzer bir öngörü performansı gözlemlenmiştir.Johnell ve ark. seçilen klinik çalışmaların uluslararası kapsamı göz önüne alındığında, bulguların önemli bir pratik değere sahip olduğu sonucuna varmışlardır. Analiz, BMD'nin duyarlı vakaların taranmasında kullanılabileceğini göstermektedir; ancak, uygulama sırasında yaşın BMD'nin kırıklar için öngörücü değeri üzerindeki etkisi dikkate alınmalıdır.