Zwiększoną gęstość kości obserwuje się w następujących stanach:
(1) Hiperplazja sklerotyczna: Hiperplazja sklerotyczna wynika ze zwiększonej masy kostnej. Stanowi ona kompensacyjną reakcję organizmu i występuje w wielu chorobach. Miejscowa hiperplazja sklerotyczna występuje w przewlekłych stanach zapalnych i nowotworach złośliwych kości. Uogólniona hiperplazja sklerotyczna obserwowana jest w osteopetrozie, osteodystrofii nerkowej i fluorozie.W badaniu radiologicznym objawia się to zwiększoną gęstością kości, pogrubieniem kory, powiększeniem trzonów kości, zwężeniem lub brakiem jam szpikowych oraz zanikiem beleczek kostnych, co daje obraz gęstych struktur. Guz kostny w osteosarcoma, choć wykazuje rozrost i stwardnienie, nie jest reakcją kompensacyjną, ale stanowi część tkanki nowotworowej.Kompresja kości jest najczęściej obserwowana w złamaniach kompresyjnych kręgów, ale występuje również w przypadkach martwicy niedokrwiennej kości, gdzie zwiększona gęstość ma zazwyczaj charakter niejednorodny. (3) Zwapnienie śródkostne: Zmiany śródkostne, takie jak nowotwory, tkanka zapalna, zaburzenia szpiku kostnego i stany niedokrwienne, mogą powodować zwapnienie śródkostne, które objawia się obrazami o wysokiej gęstości, ziarnistymi, pozbawionymi wyraźnej struktury.
(4) Nieprawidłowe odkładanie się minerałów wewnątrz kości: Substancje takie jak ołów, fosfor i bizmut gromadzą się głównie w tkance kostnej po przedostaniu się do organizmu. W fazach wzrostu odkładanie się minerałów występuje głównie w szybko rozwijającej się metafizie, objawiając się pasmami o zwiększonej gęstości. Cechy te są mniej widoczne u osób dorosłych.