Een verhoogde botdichtheid wordt waargenomen bij de volgende aandoeningen:
(1) Sclerotische hyperplasie: Sclerotische hyperplasie is het gevolg van een toename van de botmassa. Het is een compenserende reactie van het lichaam en komt voor bij tal van ziekten. Gelokaliseerde sclerotische hyperplasie komt voor bij chronische ontstekingen en kwaadaardige bottumoren. Algemene sclerotische hyperplasie wordt waargenomen bij osteopetrose, renale osteodystrofie en fluorose.Radiografisch uit dit zich in een verhoogde botdichtheid, verdikking van de cortex, vergrote diafysen, vernauwde of afwezige medullaire holtes en verdwijning van trabeculae, wat zich uit in dichte beelden. Tumorbot bij osteosarcoom vertoont weliswaar hyperplasie en sclerose, maar is geen compenserende reactie, maar maakt deel uit van het neoplastische weefsel.Botcompressie wordt het meest waargenomen bij wervelcompressiefracturen, maar komt ook voor bij botische necrose, waarbij de verhoogde dichtheid doorgaans heterogeen lijkt. (3) Intraossale calcificatie: Intraossale laesies zoals tumoren, ontstekingsweefsel, beenmergaandoeningen en ischemische aandoeningen kunnen allemaal intraossale calcificatie veroorzaken, die zich manifesteert als beelden met een hoge dichtheid en een korrelige structuur zonder duidelijke structuur.
(4) Abnormale intraossale mineraalafzetting: Stoffen zoals lood, fosfor en bismut die het lichaam binnenkomen, worden voornamelijk in het bot afgezet. Tijdens de groei hopen deze zich voornamelijk op in de snel ontwikkelende metafyse, wat zich manifesteert als banden met een verhoogde dichtheid. Bij volwassenen zijn dergelijke afzettingen minder goed zichtbaar.