Patiënten met een buikzwangerschap zijn doorgaans oudere vrouwen met een voorgeschiedenis van bevallingen. In de vroege stadia kunnen zij symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ervaren, zoals amenorroe, vaginaal bloedverlies, vroege zwangerschapssymptomen en buikpijn. Veel patiënten melden een duidelijke episode van hevige buikpijn.
Dit wordt veroorzaakt door een miskraam of het scheuren van de buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Geleidelijk aan kan de buikpijn afnemen, maar de buik zal steeds groter worden. Gedurende de zwangerschap kunnen patiënten last hebben van buikklachten, gepaard gaande met misselijkheid, braken, constipatie, diarree en buikpijn. De aard van de buikpijn varieert: deze kan hevig zijn tijdens foetale bewegingen en ophouden wanneer de foetus niet meer beweegt.Sommige patiënten kunnen bloedarmoede ontwikkelen als gevolg van aanzienlijke inwendige bloedingen tijdens de miskraam of het scheuren van de buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Tijdens foetale bewegingen ervaart de zwangere vrouw vaak buikpijn, die intenser wordt naarmate de foetus groeit. Bij onderzoek van de buik is de contour van de baarmoeder onduidelijk, maar de foetus bevindt zich in een abnormale positie – schouder- of stuitligging – waarbij het presenterende deel hoog ligt. De hartslag van de foetus is abnormaal duidelijk en de placenta is luid hoorbaar.