De heer Hu, 62 jaar oud, leefde al zeven tot acht jaar met hepatitis B. Begin augustus kreeg hij last van buikpijn. Hij stelde het zoeken van medische hulp bijna drie maanden uit voordat hij zich liet onderzoeken, waaruit bleek dat er een enorme tumor met een diameter van 15 centimeter – ongeveer zo groot als een grapefruit – in het midden van zijn lever groeide!
China staat wereldwijd op de eerste plaats wat betreft zowel de incidentie als de sterftecijfers voor leverkanker.
China is onmiskenbaar een land met een hoge prevalentie van leverziekten en heeft tegelijkertijd de hoogste incidentie- en sterftecijfers voor leverkanker ter wereld. Meer dan 52% van alle leverkankerpatiënten wereldwijd woont in China, en één op de twee nieuwe gevallen per jaar doet zich voor binnen de Chinese grenzen.
Aangezien de meeste patiënten in een vergevorderd stadium worden gediagnosticeerd, bedraagt de totale vijfjaarsoverleving voor leverkanker slechts 12,5%.
Leverkanker wordt vaak in een vergevorderd stadium gediagnosticeerd; wees alert op vroege waarschuwingssignalen
Alle vormen van kanker worden moeilijk te behandelen in een vergevorderd stadium. Als de optimale behandelingsperiode wordt gemist, wordt de behandeling complexer en neemt de overlevingskans van de patiënt af. Daarom is het van het grootste belang om prioriteit te geven aan vroege diagnose en interventie.
Vroege symptomen van leverkanker zijn onder meer leverpijn, die in meer dan 50% van de gevallen voorkomt. Deze pijn is meestal gelokaliseerd in de rechter ribbenkast of onder het zwaardvormig uitsteeksel en manifesteert zich als een intermitterende of aanhoudende doffe pijn, doffe pijn of stekende pijn.
Bijna 40% van de leverkankerpatiënten interpreteert spijsverteringssymptomen ten onrechte als 'maagklachten', waardoor de diagnose en behandeling worden vertraagd. Deze spijsverteringssymptomen omvatten voornamelijk verminderde eetlust, een vol gevoel in de bovenbuik na de maaltijd, boeren, indigestie en misselijkheid.
Bovendien hebben leverkankerpatiënten vaak last van gewichtsverlies, koorts en zweten. Deze symptomen vereisen een zorgvuldige differentiatie en onmiddellijke medische aandacht.
Is chirurgische resectie de enige optie voor leverkanker?
Momenteel blijft chirurgische resectie de meest conventionele behandeling voor leverkanker. Door de vooruitgang in curatieve resectietechnieken is de totale vijfjaarsoverleving voor reseceerbare leverkanker gestegen tot meer dan 50%, en tot ongeveer 70% voor gevallen in een vroeg stadium.Klinisch gezien ondergaat echter slechts 20-30% van alle leverkankerpatiënten een chirurgische resectie.
Tumoren die te groot zijn, omliggende bloedvaten zijn binnengedrongen of op afstand zijn uitgezaaid, ontnemen patiënten met leverkanker in een midden- tot laat stadium de mogelijkheid van een chirurgische behandeling. Zij moeten in plaats daarvan vertrouwen op gecombineerde therapieën zoals radiotherapie, chemotherapie, interventionele procedures, radiofrequente ablatie, gerichte therapie en immuuntherapie om hun overlevingskansen te vergroten.
Gezien de aanzienlijke diameter van de tumor van de heer Hu en de nabijheid van de poortader, de leverslagader, de leverader en het leverkanaal, werd directe chirurgische resectie onhaalbaar geacht vanwege het risico op catastrofale bloedingen.
Geconfronteerd met deze kritieke situatie, belegde het medische team een spoedvergadering over de behandelingsstrategie en besloot uiteindelijk tot een uitgebreide sequentiële therapeutische aanpak voor de heer Hu.
Dit hield in dat eerst interventionele en chemotherapietechnieken werden toegepast om de bloedtoevoer naar de tumor te blokkeren, de groeisnelheid ervan te beheersen en necrose in delen van de tumor te veroorzaken om het volume ervan te verminderen. Dit zou vervolgens de weg vrijmaken voor chirurgische resectie, waardoor de kans op een genezend resultaat voor de heer Hu zou worden gemaximaliseerd.
Door middel van interventionele procedures voerden de artsen een chemo-embolisatie van de leverslagader uit bij de heer Hu. De operatie verwijderde met succes de tumor, terwijl gezond leverweefsel behouden bleef.
Professor Wen Tianfu, directeur Hepatobiliaire Chirurgie van het West China Hospital, merkte op dat gerichte therapie en immuuntherapie een aanzienlijk potentieel hebben bij de behandeling van leverkanker. Bij sommige patiënten kan de combinatie van medicamenteuze therapie met lokale behandelingen zoals radiotherapie tumoren doen krimpen of het stadium ervan verminderen, waardoor aanvankelijk inoperabele leverkanker kan worden omgezet in een aandoening die geschikt is voor chirurgische resectie.
Deze transformatieve benadering van de behandeling van leverkanker biedt een enorm potentieel voor langdurige tumorvrije overleving. Het klinisch onderzoek naar gecombineerde behandelingsprotocollen is echter nog steeds gaande.
Patiënten met leverkanker hebben vaak een onderliggende leverziekte, waarvan 80% verband houdt met hepatitis B.
De postoperatieve pathologie van de heer Hu bevestigde dat zijn tumor een hepatocellulair carcinoom was.In dit verband waarschuwen artsen dat leverkankerpatiënten vaak een onderliggende leverziekte hebben, waarbij 80% verband houdt met hepatitis B.
De progressie van hepatitis B-infectie naar leverkanker duurt doorgaans ongeveer 30 jaar. Gedurende deze periode zijn er talloze mogelijkheden om de ontwikkeling van kanker te voorkomen.
Aangezien het hepatitis B-virus een belangrijke factor is in de ontwikkeling van leverkanker, is het voorkomen van infectie cruciaal.Het toedienen van het hepatitis B-vaccin aan pasgeborenen voorkomt hepatitis effectief, en deze preventieve maatregel is tot nu toe zeer succesvol gebleken.
In de jaren negentig bedroeg het percentage hepatitis B-dragers in China 9,75%. In 2006 was dit gedaald tot 7,18% en in 2014 bedroeg het percentage dragers onder 1- tot 29-jarigen ongeveer 2,6%.
Gezien het besmettelijke karakter van HBV moeten volwassenen overdracht voorkomen door onbeschermd seksueel contact en het delen van persoonlijke voorwerpen zoals scheermesjes of tandenborstels te vermijden. Wat iatrogene overdracht betreft, is het essentieel dat strikt wordt vastgehouden aan het gebruik van wegwerpspuiten en dat medische instrumenten grondig worden gesteriliseerd.
Naast HBV kan ook niet-alcoholische steatohepatitis (NASH) leiden tot hepatocellulair carcinoom.Herhaalde ontstekingsschade aan de lever zet een cyclus van zelfherstel in gang, een proces dat de normale functie van de levercellen verstoort, wat leidt tot genetische mutaties en een verhoogde kans op leverkanker. Daarom zijn proactieve preventieve maatregelen cruciaal om leverziekte en leverkanker te voorkomen.
Voor personen met een hoog risico die al gediagnosticeerd zijn met hepatitis, is regelmatige screening essentieel, aangezien leverkanker in een vroeg stadium vaak weinig merkbare symptomen vertoont. Hoe eerder met preventie wordt begonnen, hoe hoger de overlevingskans na behandeling.