Günümüz toplumunda, "yetenekli ancak yoksul bireyler" bol miktarda bulunmaktadır: gerçekçi olmayan hedefleri olan yeni mezunlar, yüksek ve düşük beklentiler arasında sıkışıp kalan iş arayanlar, edebiyatla uğraşan gençler, teorik araştırmacılar, yetenekleriyle gurur duyan kuruluşlardaki entelektüeller ve ideallerinin peşinden giden, gayretle çalışan, ancak talihsizlik ve başarısızlıkla karşılaşan kişiler...Sayamayacağımız kadar çok "yetenekli yoksul" var. Birkaç temsil edici ve öğretici örneği inceleyelim. "Dünya Yetenekli Yoksullarla Dolu" başlıklı Garcia'ya Mektup kitabının önsözünde şöyle deniyor: "Sık sık iş değiştiren ve fırsatçılıkta ustalıkla övünen birçok genç görüyoruz.Patron arkasını döndüğü anda gevşerler; denetim olmadan hiçbir iş yapılmaz. İş yerinde sorumluluktan kaçınır ve kendi küçük egemenlik alanlarını oluştururlar; asla kendilerini sorgulamazlar, bunun yerine sorumluluk eksikliklerini gizlemek için her türlü mazereti kullanırlar. Tembellik, pasiflik, şüphecilik, şikayet... Bu mesleki hastalıklar, işletmeler, devlet kurumları ve okullarda veba gibi yayılır ve hiçbir çaba bunları tamamen ortadan kaldıramaz.Sorumluluk ve mesleki adanmışlıktan yoksun, sadece yetenekle gerçekten sorunsuz bir şekilde ilerleyebilir miyiz? Gerçek dünyada, yetenekli bireylerin her yerde mücadele ettiğini görüyoruz. "Yetenek varsa, ödül de olmalı. Görevinizde kalmayı seçerseniz, işvereninize samimi bir sempati ve sadakat göstermeli, bunu yapmaktan gurur duymalısınız.İşverenini ve şirketini karalamaktan, eleştirmeden veya küçümsemeden duramıyorsan, bu mesleği bırak ve kendi vicdanını bir yabancı gözüyle incele. Bir organizasyonun parçası olduğun sürece, onu karalamayın veya zarar vermeyin — hizmet ettiğiniz kurumu küçümsemek, kendinizi küçümsemek demektir.Bu önsöz, temelde iki tür "yetenekli başarısız" kişiyi özetlemektedir: Birincisi, sorumluluk ve mesleki adanmışlıktan yoksun, sık sık iş değiştirmeyi gurur kaynağı olarak gören ve işin kolay yolunu bulmakta ustalar olanlardır. Politik ekonomiden bir terim ödünç alacak olursak: "üretim ilişkilerini" doğru yönetememişler, herhangi bir iş veya yaratıcı çabada gerekli olan temel mesleki bağlılıktan yoksunlar.