Een baby begrijpt misschien nog niet het concept van een 'cadeau', maar hij is dol op dat voorwerp dat 'cadeautje' wordt genoemd.
Elke moeder die zorgvuldig een cadeau voor haar kleintje uitzoekt, stelt zich onbewust het gezicht van het kind voor dat oplicht van vreugde wanneer het het cadeau ziet. Afgezien van onze eigen voorkeuren bij het winkelen, is de glimlach van onze baby's waarschijnlijk de grootste motivatie om cadeaus te kiezen.
Jongere baby's herkennen het voorwerp dat plotseling achter mama's rug tevoorschijn komt misschien niet eens als een 'cadeau'. Maar de nieuwigheid van het cadeau zelf, en nog belangrijker, de twinkeling in mama's ogen wanneer ze het onthult, zorgen ervoor dat de baby dol is op dit ding dat 'cadeau' heet. Cadeaus voorzien namelijk in twee essentiële behoeften van baby's: liefde en nieuwsgierigheid.
Baby's bevinden zich in een staat van voortdurende, gretige verkenning, waarin alles wat nieuw is een aangeboren aantrekkingskracht heeft. Cadeaus bevredigen dus op natuurlijke wijze de nieuwsgierigheid van een kind. Maar hoe zit het met 'liefde'?Kunt u misschien twijfelen aan het feit dat de baby de liefde achter het zorgvuldig gekozen cadeau van mama herkent, of het onmiskenbare geluk op haar gezicht wanneer ze het overhandigt?
Een cadeau hoeft niet iets te zijn dat met geld is gekocht; alles wat genegenheid uitstraalt, kan een cadeau zijn.
Natuurlijk is een cadeau veel meer dan een eng gedefinieerd 'gekocht artikel'. Zoals gezegd kan alles wat de baby verrast of liefde toont, een 'cadeau' worden genoemd.
Als je je kunt voorstellen hoe pijnlijk het voor je kind is om een dag zonder jou te zijn, zul je hem of haar instinctief dicht tegen je aan trekken zodra je elkaar weer ziet, en hem of haar overladen met kusjes en knuffels. Misschien pluk je zelfs een klein boeketje langs de weg of raap je een mooi steentje op voordat je hem of haar ziet, gewoon om iets bij de hand te hebben.Als je de verlangen in hun ogen hebt gezien wanneer ze het papieren vliegtuigje van een ander kind zien, zou je stiekem zelf een vliegtuigje kunnen vouwen en dat naast hun kussen leggen, wetende dat ze bij het ontwaken van vreugde zullen dansen. Als je graag wilt dat je kleintje meegeniet van de feestelijke sfeer tijdens de feestdagen, zul je waarschijnlijk al lang voordat ze begrijpen wat 'Kerstmis' of 'Lentefestival' betekent, fantasierijke feestelijke ontbijtjes klaarmaken.Wie zegt dat een knuffel, een steentje, een papieren vliegtuigje of een ontbijtje geen cadeau is?
Binnen uw mogelijkheden kunt u met zelfgemaakte cadeaus niet alleen uw genegenheid overbrengen, maar kinderen ook leren dat cadeaus niet altijd met geld worden gekocht. Op deze manier hoeven moeders zich niet constant zorgen te maken dat het kopen van te veel cadeaus de materiële verlangens van hun kinderen zal bederven.
Juist omdat de kleine het concept van het ontvangen van zogenaamde "nieuwjaarscadeaus" nog niet begrijpt, heeft het proactief aanbieden van cadeaus op dit moment een nog grotere sentimentele waarde.
Denk eens terug aan onze eigen gevoelens op Valentijnsdag. Als we met onze man hadden afgesproken dat hij ons bloemen zou geven, en hij deed dat zoals beloofd, dan zouden we een speciale zoetheid voelen.Maar stel je voor dat er geen belofte was en hij stiekem een doos chocolaatjes kocht of iets aanschafte waarvan hij wist dat we dat al lang wilden hebben. Zou die zoetheid dan niet onvergelijkbaar groter zijn? Zou deze onverwachte verrassing ons in de toekomst veeleisender maken, of juist minder? In werkelijkheid is wat we het meest verlangen, zowel voor onszelf als voor onze kinderen, nooit het cadeau zelf, maar de 'ik hou van je' die het vertegenwoordigt.