"Als een kind slecht haar heeft, geldt: hoe vaker je het scheert, hoe beter het groeit! Als hun wimpers niet lang worden, geldt: hoe vaker je ze knipt, hoe langer ze worden..."Gelooft u in deze aloude "tradities op het gebied van kinderopvoeding"? Shu Hong, hoofd dermatologie van het Kunming Children's Hospital, legt uit dat het scheren van babyhaar of het knippen van wimpers de natuurlijke groei ervan niet verandert, aangezien 70% hiervan genetisch bepaald is. Latere veranderingen kunnen worden beïnvloed door voedings- of verzorgingspraktijken, maar het blindelings knippen van wimpers of scheren van babyhaar brengt het risico van kruisbesmetting met zich mee.
Behoud de haarwortels bij het scheren van babyhaar
Alle ouders hopen dat hun kind dik haar en lange wimpers krijgt.Dr. Shu Hong legt uit dat de tere huid van baby's afhankelijk is van haarzakjes voor transpiratie, temperatuurregeling, hydratatie van de huid en bescherming tegen infecties van de opperhuid. Wimpers beschermen de ogen tegen vreemde deeltjes, stof, insecten en overmatig zonlicht. De haargroei van een baby wordt beïnvloed door genetische, voedings- en endocriene factoren.In gewone taal: de periode vanaf de geboorte tot de leeftijd van 2 jaar vormt de "fundering", terwijl de leeftijd van 12 tot 18 jaar de fase van volledige ontwikkeling en verfraaiing vertegenwoordigt. Ouders moeten het proces niet overhaasten of kunstmatig ingrijpen in de groei. Het is raadzaam om te wachten tot het kind 18 jaar is en de haargroei te observeren alvorens een ingreep te overwegen. Deze aanpak minimaliseert ook het risico op infecties als gevolg van voortijdige, ondoordachte acties. De hoeveelheid haar bij de geboorte is niet bepalend voor de toekomstige haargroei van het kind.Als ouders erop staan om het胎毛 van hun kind te scheren, is het raadzaam om een wortellengte van 0,1 tot 0,2 millimeter over te laten om beschadiging van de hoofdhuid door te kort knippen te voorkomen. "Nadat ik alles had afgeschoren, is mijn zoon nu vier en is zijn haar niet bijzonder dik gegroeid. Daarom ben ik van plan om het胎毛 van mijn tweede kind niet te scheren en te kijken wiens haar er beter uit komt te zien."Met de versoepeling van het tweekindbeleid hebben veel ouders, zoals mevrouw Qin, soortgelijke twijfels en zijn ze van plan hun tweede kind te gebruiken om te vergelijken. Bij het scheren van haar op een leeftijd van één maand is bijzondere voorzichtigheid geboden. Omdat de huid van baby's uitzonderlijk dun, kwetsbaar en onderontwikkeld is, mogen ze niet helemaal kaal worden geschoren, zeker niet met ouderwetse scheermesjes.Dit kan namelijk gemakkelijk de haarzakjes beschadigen. Aangezien haarzakjes de talg- en zweetklieren stimuleren, kan elke beschadiging ertoe leiden dat er gedurende zes maanden geen haar groeit op de betreffende plek. Bovendien steriliseren sommige kapperszaken hun apparatuur mogelijk niet grondig. Als het scheren een snee veroorzaakt, verhoogt de lage weerstand van de baby tegen externe prikkels het risico op infecties, vooral omdat pasgeborenen vatbaar zijn voor eczeem. Er moet ook rekening worden gehouden met seizoensfactoren.Door de intense ultraviolette straling in de zomer en de lagere temperaturen in de winter hebben baby's extra bescherming nodig, die hun haar hen biedt. Daarom moet bij het scheren van het haar van een pasgeborene een bepaalde lengte worden aangehouden. Het is ook raadzaam dat ouders hun eigen tondeuse meenemen naar de kapperszaak, zodat deze uitsluitend voor persoonlijk gebruik wordt ingezet.
"Afgezien van genetische factoren, wordt het haar van baby's die met dun of lichtgekleurd haar worden geboren, na hun derde levensjaar doorgaans geleidelijk donkerder. Overmatige kunstmatige ingrepen zijn niet nodig. Bovendien zijn er voor pathologisch haarverlies medische behandelingen beschikbaar, zoals medicijnen en massagetherapieën. Ouders moeten artsen raadplegen om wetenschappelijk bewezen methoden te leren kennen."
Wat betreft kinderen met abnormaal geel haar adviseert Dr. Shu Hong dat als de haarkleur van een kind aanzienlijk verschilt van die van de ouders, onmiddellijk medisch advies moet worden ingewonnen om te voorkomen dat uitstel van behandeling mogelijk hersenbeschadiging veroorzaakt.
Bovendien mogen wenkbrauwen niet worden geschoren. Wenkbrauwen van baby's vallen doorgaans tussen de leeftijd van 3 en 6 maanden op natuurlijke wijze uit, wat een normaal metabolisch proces is. Net als hoofdhaar wordt de groei van wenkbrauwen niet beïnvloed door scheren.Bovendien is de huid van een kind bijzonder gevoelig. Het scheren van wenkbrauwen brengt het risico van schaafwonden met zich mee; bacteriële infecties die leiden tot zweren of littekens kunnen de hergroei verhinderen. Onbedoelde schade aan de wortelzone kan de positie of vorm van de wenkbrauwen veranderen. In werkelijkheid krijgen de wenkbrauwen van de meeste kinderen pas rond de leeftijd van twee jaar een duidelijke vorm.
Het knippen van wimpers verhoogt het risico op ooginfecties
Bij de geboorte zijn de wimpers van baby's doorgaans dun en kort, maar na verloop van tijd worden ze geleidelijk langer. Door genetische aanleg en voedingsfactoren bestaan er individuele verschillen in de lengte en dichtheid van wimpers. Pogingen om dit te veranderen door ze te knippen zijn zinloos.
Het is bekend dat een individuele wimper een groeifase heeft van ongeveer twee maanden, gevolgd door een rustfase van drie tot negen maanden. Elke wimper heeft een levensduur van ongeveer 90 dagen voordat hij op natuurlijke wijze uitvalt en wordt vervangen door een nieuwe, waardoor een cyclus van vernieuwing in stand wordt gehouden.Baby's worden geboren met wimpers, hoewel deze erg kort en vaag zijn. Door de snelle stofwisseling van baby's groeien wimpers, net als de rest van hun lichaam, snel tegen de leeftijd van één of twee jaar. Het is daarom absoluut niet nodig om ze te knippen.Bovendien worden de lengte en dichtheid van wimpers genetisch bepaald. Het knippen van wimpers zorgt er niet voor dat ze langer worden, omdat het aantal haarzakjes vastligt en de groei stopt bij een vooraf bepaalde lengte.
Omdat kinderen van nature actief zijn, brengt het knippen van wimpers een aanzienlijk risico op onnodig letsel met zich mee. Het geknipte gedeelte is de delicate punt, terwijl de resterende wortel relatief grof en stijf is. Als deze haartjes het oog irriteren, vergroten ze de kans op ooginfecties aanzienlijk, wat kan leiden tot verschillende oogaandoeningen bij jonge kinderen.Nieuw gegroeide wimpers kunnen het oog, het bindvlies en het hoornvlies van de baby irriteren, wat symptomen kan veroorzaken zoals lichtgevoeligheid, overmatig tranen en ooglidspasmen. In ernstige gevallen kan dit leiden tot secundaire ooginfecties.
Daarom adviseert zij dat het absoluut niet nodig is om de wimpers van een baby te knippen; ze moeten op natuurlijke wijze kunnen groeien.
Bovendien moeten moeders, zelfs als sommige kinderen ingegroeide wimpers hebben, deze niet zelf knippen uit angst dat ze het oog van het kind raken. Sommige ingegroeide wimpers zijn namelijk tijdelijk en verdwijnen vanzelf. Als ze echt aanzienlijk ongemak veroorzaken aan de ogen van het kind, is medisch advies raadzaam.
Sommige ouders brengen bovendien stoffen zoals olijfolie of vitamine E aan op de wimpers van hun kinderen. Ook deze praktijk is onwetenschappelijk, aangezien natuurlijke groei altijd optimaal is voor elk deel van het lichaam.