Als het gaat om de opvoeding van kinderen, heeft elke ouder een schat aan meningen. Sommige ouders klagen dat hun kind geïrriteerd raakt zodra ze proberen te redeneren, en het afdoen als "hetzelfde oude liedje, daar gaan we weer". Niets zeggen is geen optie, maar iets zeggen veroorzaakt ergernis – het is echt een dilemma. In werkelijkheid kan het opvoeden van kinderen met toewijding en creativiteit een boeiende en plezierige bezigheid zijn.
Een vriend van mij heeft een schattig zoontje. Toen het kind eenmaal de basisvaardigheden van het lezen onder de knie had, begon hij briefjes met verschillende inhoud voor hem te schrijven, al waren het maar een paar woorden. Hij stopte deze briefjes in het etui van de jongen, stopte ze stiekem in zijn speelgoedkist of plakte ze op de koelkastdeur, het bureau of het kussen – overal waar het kind ze zou kunnen zien of ontdekken.Hij hoopte dat wanneer het kind deze briefjes onverwachts zou ontdekken, het hem een moment van vreugde zou bezorgen en hem in staat zou stellen om oprecht de zorg en genegenheid van zijn ouders te voelen.
Het is duidelijk dat dit een zeer attente vader is die oprecht veel aandacht heeft besteed aan de opvoeding van zijn kind.Ten eerste maakte hij gebruik van de aangeboren nieuwsgierigheid van kinderen. Wanneer een kind iets onbekends tegenkomt, zal het daar onvermijdelijk een tijdje over nadenken. Bij het ontdekken van het briefje zou het kind graag willen weten wat erin stond. Bij het ontcijferen van de boodschap zou het kind dan blij zijn, waardoor het gemakkelijker zijn aandacht erbij kon houden en een blijvende indruk zou achterblijven.
Ten tweede hebben geschreven woorden andere eigenschappen dan gesproken woorden. Mondelinge boodschappen zijn vluchtig, gaan vaak het ene oor in en het andere uit, terwijl geschreven tekst deze zwakte overwint.Briefjes aan kinderen kunnen dienen om zowel te prijzen en aan te moedigen als om opbouwende kritiek te geven. Weloverwogen geschreven woorden worden over het algemeen gemakkelijker door kinderen geaccepteerd dan stormachtige verbale berispingen.
Ten slotte daagt deze praktijk ook ouders uit. Het bevordert niet alleen een groter begrip en respect voor ouders bij kinderen, maar als u ermee doorgaat, kan het u ook dwingen om samen met uw kind vooruitgang te boeken.Naarmate kinderen ouder worden, zal de inhoud van deze briefjes zich ontwikkelen tot meer dan alleen maar lof of kritiek. Ze kunnen geleidelijk worden uitgebreid met boekaanbevelingen, inleidingen tot verhelderende artikelen, puzzels die nadenken vereisen, of zelfs discussies over bepaalde standpunten. Dit stelt hogere eisen aan ouders. Als kinderen ouder zijn, zullen ze waarschijnlijk leren om op hun beurt iets voor hun ouders te schrijven en zo aan deze uitwisseling deelnemen. Deze praktijk is ook een uitstekende training voor hun denk- en schrijfvaardigheid.Door deze uitwisseling wordt gezinsopvoeding een stuk leuker.