Starożytne powiedzenie głosi: „Trzy lata pokazują dziecko, siedem lat pokazują dorosłego” – co prawda jest to stwierdzenie nieco absolutne, ale zawiera w sobie prawdę: wczesna edukacja ma ogromne znaczenie.
Dwa lata to pierwszy okres buntu dziecka. Jak więc rodzice powinni wychowywać trzylatka? Współczesne badania wskazują, że pielęgnowanie niepoznawczych cech psychologicznych powinno stanowić istotną część edukacji rodzinnej.
Jako rodzice pragniemy przede wszystkim, aby nasze dzieci prowadziły szczęśliwe i spełnione życie. Spełnienie to można ująć w sześciu słowach: sukces, zdrowie i zadowolenie. Jak pomóc dzieciom osiągnąć sukces w życiu? Rozwój intelektualny jest powszechną metodą stosowaną obecnie przez rodziców.
Jeśli chodzi o sukces, istnieje następująca formuła: Sukces = Zdolności × Okazja. Zdolności odnoszą się tutaj do subiektywnych warunków danej osoby, natomiast okazja oznacza obiektywne warunki społeczne, w których się ona znajduje.
Różne osoby mogą różnie definiować zdolności. Ogólnie rzecz biorąc, zdolności danej osoby obejmują zarówno elementy intelektualne, jak i nieintelektualne. Inteligencja emocjonalna służy jako kluczowy wskaźnik do pomiaru zdolności nieintelektualnych.
Obecna edukacja rodzinna w Chinach często priorytetowo traktuje rozwój i kultywowanie czynników intelektualnych, pomijając wpływ czynników nieintelektualnych na przyszły sukces i przeznaczenie dziecka. Innymi słowy, brakuje nam holistycznego podejścia do edukacji rodzinnej.
Czym więc są zdolności intelektualne? Obejmują one naszą zdolność do obserwacji i zrozumienia społeczeństwa oraz wykorzystania doświadczenia i wiedzy do rozwiązywania różnorodnych problemów. Obejmują one umiejętności obserwacyjne, osąd, logiczne rozumowanie i krytyczne myślenie. Rodzice zazwyczaj priorytetowo traktują rozwój tych umiejętności, a niektórzy zaczynają już od edukacji prenatalnej.
Czy jednak wyższe IQ koniecznie gwarantuje sukces w życiu?
Dowody wskazują, że niekoniecznie.
Sportowiec posiadający doskonałą technikę może zawieść, jeśli brakuje mu odporności psychicznej – jeśli ulega nerwom pod presją lub nie jest w stanie znieść zwrotów akcji i niepowodzeń w zawodach. Takie osoby nie osiągają wyników na swoim poziomie i nie osiągają godnych pochwały rezultatów.
Edukacja w zakresie inteligencji emocjonalnej a sukces w życiu
Ludzkość od dawna priorytetowo traktuje rozwój intelektualny, wprowadzając testy IQ do jego pomiaru. Współczesne badania naukowe wskazują, że poza IQ istnieje jeszcze jeden kluczowy czynnik, na który należy zwrócić uwagę: inteligencja emocjonalna.Poprzez różne testy i obserwacje naukowcy wykazali, że inteligencja emocjonalna ma większe znaczenie niż IQ w określaniu życia małżeńskiego, kariery, relacji międzyludzkich, a nawet sukcesu zawodowego danej osoby.
W jednym z eksperymentów naukowcy zaprosili grupę dzieci do pustej sali, w której w widocznym miejscu umieszczono kawałek toffi.Nauczyciel prowadzący test powiedział każdemu dziecku przed wejściem: „Jeśli wytrzymasz z jedzeniem cukierka do momentu, aż cię wywołam, otrzymasz nagrodę – kolejny cukierek. W ten sposób będziesz mieć dwa cukierki. Jeśli zjesz cukierka, zanim cię wywołam, dostaniesz tylko ten jeden”.
Eksperyment się rozpoczął, a dzieci wchodziły do sali pojedynczo. Niektóre dzieci nie wytrzymały pokusy i zjadły cukierka.Inne zrozumiały, że wytrwałość przyniesie im dwa cukierki. Wykazały się samokontrolą, odwracając swoją uwagę śpiewaniem lub skakaniem, celowo unikając cukierka, aż nauczyciel wezwał je, aby otrzymały nagrodę.Wyniki badań wykazały, że dzieci, które otrzymały tylko jedną piankę, osiągały generalnie mniejsze sukcesy niż te, które zdobyły dwie. Innymi słowy, dzieci, które w młodym wieku wykazywały słabą samokontrolę i niższą inteligencję emocjonalną, miały tendencję do napotykania większych wyzwań w życiu, niezależnie od swoich zdolności intelektualnych. Badania te skłoniły społeczeństwo do położenia większego nacisku na edukację w zakresie inteligencji emocjonalnej.
Rozsądni rodzice powinni od najmłodszych lat uczyć swoje dzieci, co jest właściwe, a co nie, a także jakie zachowania prowadzą do sukcesu, przynoszą korzyści i punkty w rywalizacji.
Wielu rodziców kładzie nadmierny nacisk na to, czy życie ich dziecka jest uprzywilejowane lub czy jest ono wyjątkowo inteligentne, często pomijając jednak jego zdolność do radzenia sobie w życiu i samokontroli. Czy nie jest szkoda, że rodzice zaniedbują czynniki, które w dużej mierze decydują o małżeństwie, karierze, relacjach i sukcesie zawodowym?
Podnieś się, gdy upadniesz
Pewien człowiek sukcesu powiedział kiedyś: „Najgłębsze zdanie w moim życiu usłyszałem od mojej matki: »Podnieś się, gdy upadniesz«”. Kiedy był dzieckiem, za każdym razem, gdy potykał się, matka powtarzała mu te słowa. Stały się one dla niego maksymą przewodnią, instynktowną reakcją zakorzenioną w całym jego życiu. Niezależnie od trudności i niepowodzeń, jakie napotykał później, ta psychologiczna logika zawsze przeważała.
To uczy nas, że w dzieciństwie ludzie są szczególnie podatni na prostą logikę i bezpośrednie przesłania, które mogą kształtować trwałe cechy psychologiczne. Dlatego też, ceniąc edukację rodzinną, nie ma potrzeby jej nadmiernego komplikowania. Często prosty gest rodzica lub jedno zdanie mogą mieć głęboki wpływ na całe życie dziecka.
Starożytne powiedzenie głosi: „Trzy lata pokazują dziecko, siedem lat pokazują dorosłego” – co prawda jest to stwierdzenie nieco absolutne, ale zawiera ziarno prawdy: wczesna edukacja ma ogromne znaczenie. Nasze podejście do edukacji rodzinnej powinno opierać się na jasnych zasadach, priorytetowo traktując rozwój niepoznawczych cech psychologicznych i inteligencji emocjonalnej. Jest to szczególnie ważne w przypadku dzieci jedynaków.