Ik kom vaak in contact met werkende professionals van de generatie na 1980, die altijd vol energie en creativiteit lijken te zitten. Levendigheid is hun standaardtoestand, autonomie de kern van hun handelen en authenticiteit hun natuurlijke manier van expressie. Contact met hen levert steevast nieuwe perspectieven op. Ze brengen niet alleen dynamiek en kracht in onze omgeving, maar stimuleren ook grotere ontdekkingen en reflectie in onszelf.
Bij nader inzien zien we dat deze nieuwe professionals van de generatie na 1980 een opvallende gedrevenheid en moed bezitten, maar tegelijkertijd ook kwetsbaarheid en onzekerheid. Deze tegenstrijdige eigenschappen bestaan naast elkaar in hen en vormen een paradoxale groep. Vooral wanneer hun passie op onverschilligheid stuit of hun scherpzinnigheid op tegenslagen, kunnen hun eens zo hoge ambities snel omslaan in desillusie.Het is precies deze groep die zich ontpopt als een dynamische kracht binnen de professionele sfeer, voortdurend op zoek naar wegen naar succes en ruimtes voor waardecreatie.
We erkennen dat de generatie van na 1980 is opgegroeid te midden van het cultiveren van het potentieel van enig kind, examengericht onderwijs, uitbreiding van universiteiten, werkdruk, autonome carrièrekeuzes en verhoogde verwachtingen van succes.In bijna elke cruciale fase van hun ontwikkeling ontstond een revolutionair sociaal concept – precies de bron van hun inherente tegenstrijdigheden. Met het maximaliseren van persoonlijke waarde als kern van hun professionele gedrag en onmiddellijk succes als hun ideale ondernemersstatus, worden tegenslagen voor deze groep onoverkomelijke obstakels.We zien dat Anna zowel passie als capaciteiten heeft, maar wanneer dergelijke professionele kwaliteiten botsen met de realiteit op de werkplek, wordt haar ervaring gekenmerkt door diepe teleurstelling. Deze kloof tussen aspiratie en realiteit is een veelvoorkomende professionele ervaring onder de generatie van na 1980.Het verhaal van Sun Miao is ook vrij gebruikelijk onder de generatie van na 1980. Het feit dat haar werk werd afgewezen, maakte haar diep gekwetst. Ze had steun nodig, maar vond die niet, en kon alleen maar haar toevlucht nemen tot tranen om haar leed te verzachten, waardoor onderdrukking haar belangrijkste copingmechanisme op de werkplek werd. Hoewel het ervaren van tegenslagen en het ontwikkelen van negatieve emoties een volkomen normale psychologische reactie is, bestaat het risico dat als men daar te lang bij stilstaat, dit een psychologische schaduw wordt die gemakkelijk iemands carrièrepad kan verstoren.
Je aanpassen aan de normen op de werkplek en integreren in professionele groepen tijdens het begin van je carrière is een universeel overgangsritueel voor alle nieuwkomers, niet alleen voor mensen die in de jaren tachtig zijn geboren. Voor deze groep betekent hun specifieke mix van autonomie en afhankelijkheid echter dat hun aanpassing zich direct manifesteert in emotionele toestanden op de werkplek en frequent van baan wisselen.Een gezonde en robuuste aanpassingsvermogen gaat veel verder dan alleen maar je hart luchten of dingen vermijden. Echte veerkracht komt tot uiting in ons vermogen om ons te concentreren op duurzame, langetermijnresultaten in plaats van ons te laten beïnvloeden door kortetermijnvoordelen. Dit kan zelfaanpassing of een bewuste vertraging van het tempo vereisen, maar het zal de generatie van na 1980 uiteindelijk in staat stellen een duurzamere carrière op te bouwen.
Zoals Ji Mi ooit schreef: "Kies een goede boog en schiet jezelf naar de hemel..." Bedenk dat het stijgen naar de hemel begint met het vinden van die boog. Voor professionals van na 1980 staat deze boog voor het voortdurend aanpassen en verbeteren van hun sociale aanpassingsvermogen.
(Bovenstaande inhoud is uitsluitend geautoriseerd voor gebruik door Family Doctor Online. Ongeautoriseerde reproductie is verboden.)