W wieku dwudziestu pięciu lat dopiero zaczyna się doświadczać życia, ale już czuje się zbyt duże obciążenie. Utrzymanie pozytywnego nastawienia wymaga unikania narzekań; wiara w siebie pozwala uwolnić większy potencjał. Gdy zbliża się dwudziesty piąty rok życia i trzydziestka, awans zawodowy wydaje się mało prawdopodobny, pojawia się wiele rozrywek, książki wydają się odległe, a samotność wkrada się bez wysiłku. Dwudziesty piąty rok życia to szczególny wiek — wiele doświadczeń dopiero się zaczyna, ale czuje się, że zbyt wiele już się przeszło.
1. Być może pełnisz niewielką rolę w dużej korporacji, ale nie rozpamiętuj tego, że urodziłeś się nie w tym czasie. Chociaż powiedzenie „złoto zawsze będzie błyszczeć” brzmi banalnie, uwierz, że doskonałość nie pozostanie niezauważona. Jeśli ta firma nie docenia Twojej wartości, uwierz, że inni to zrobią.
2. Miesięczna pensja w wysokości 3000 juanów nie jest w rzeczywistości niska. Chociaż życie w Shenzhen lub Guangzhou może wydawać się wyczerpujące, pamiętaj o tym: częste zmiany pracy zaszkodzą Twojej reputacji w branży, a ciągłe zmiany dziedziny sprawią, że zawsze będziesz nowicjuszem, skazując Cię na nieustanne zmiany pracy.
3. Powstrzymaj się od ciągłego sugerowania, że Twój przełożony nie dorównuje Twoim umiejętnościom. Być może rzeczywiście ma pewne braki, ale ciągłe powtarzanie tego pokazuje, że nie nadajesz się do kierowania nim.
Staraj się szczerze osiągać realne cele – nigdy nie zakładaj, że sukces przyjdzie bez wysiłku. Z godnością porzuć nieosiągalne ambicje. W pracy zachowuj spokój, niezależnie od tego, czy odnosisz sukcesy, czy ponosisz porażki.
4. Nie wierz naiwnie, że przełożony się w tobie zakocha. Historie o mężczyznach z klasy średniej zakochujących się w niewinnych młodych kobietach rzadko kończą się tak pomyślnie dla ciebie. Jeśli jednak dokładnie zweryfikujesz taką sytuację, zrezygnuj z pracy i poszukaj zatrudnienia gdzie indziej. Nigdy nie zostań jednocześnie pracownicą i kochanką szefa.