Veel ouders vertellen het sprookje van "De jongen die wolf riep" en benadrukken herhaaldelijk het belang van eerlijkheid en betrouwbaarheid. Toch vertellen ze zelf soms "leugentjes om bestwil" om hun kinderen te sussen, waardoor ze onbewust het zaadje van wantrouwen – "zelfs mama en papa zijn niet te vertrouwen" – in hun jonge geestjes planten.
Ouders
Integriteit binnen het gezin is niet alleen voor de show
Er is een verhaal:De vrouw van Zengzi maakte zich klaar om naar de markt te gaan, maar hun zoon huilde aanhoudend om met haar mee te mogen. Om hem te kalmeren, zei ze: "Blijf thuis en speel braaf. Als ik terugkom van de markt, slacht ik een varken voor je om op te eten." Toen het kind dit hoorde, stopte het onmiddellijk met huilen. Toen Zengzi 's middags zijn vrouw terugzag komen van de markt, pakte hij een slagersmes en begon dat krachtig te slijpen op een wetsteen. Zijn vrouw vroeg haastig: "Wat ben je aan het doen?" Zengzi antwoordde:Zei je niet dat je een varken zou slachten voor onze zoon als je terugkwam?" Zijn vrouw protesteerde: "Het was slechts een troostende leugen om het kind te kalmeren. Waarom moet je het nu echt slachten?" Zengzi antwoordde ernstig: "Je mag nooit tegen een kind liegen. Kinderen leren van de woorden en daden van hun ouders. Door hem nu te misleiden, leer je hem anderen te misleiden. Hoe kunnen we hem op zo'n manier goed opvoeden?"
Mevrouw Wang beschouwde zichzelf als een bekwame ouder, maar dit verhaal was haar volkomen onbekend. Ze vond het geen probleem om haar kind kleine gunsten te verlenen om het te sussen terwijl ze haar eigen zaken regelde – jonge kinderen vergeten immers snel alles zodra ze beginnen te spelen.De dochter van meneer Zhang, die op de middelbare school zit, is momenteel in een "koude oorlog" met hem verwikkeld, omdat hij twee keer zijn belofte om haar mee naar de bioscoop te nemen niet is nagekomen. Hij legt uit: "De communicatie tussen vader en dochter is al enigszins gespannen. Toen ze eindelijk het initiatief nam om een band met mij op te bouwen, kwam er overwerk tussenbeide. Hoewel ik heb geprobeerd haar te overtuigen om begrip te tonen, heb ik eerst de belofte gedaan – nu is het moeilijk om het goed te maken."
Commentaar van een deskundige
De les van "Zengzi die het varken slachtte" is nog steeds relevant
De woorden en daden van ouders hebben een grote invloed op kinderen. Wanneer negatieve effecten zich opstapelen, confronteren kinderen hun ouders onvermijdelijk met gebroken beloften. Als dat eenmaal gebeurt, wordt het moeilijk om het ouderlijk gezag terug te winnen.De oplossing van de deskundige is als volgt: wanneer je wordt geconfronteerd met een verzoek van een kind, of je dat nu kunt inwilligen of niet, geef dan een eerlijk antwoord in plaats van je toevlucht te nemen tot leugens om jezelf uit de brand te helpen. Tegelijkertijd moeten ouders niet lichtvaardig beloftes doen. Tijdens de psychologische ontwikkeling van een kind is het beste voorbeeld dat ouders kunnen geven, betrouwbaar zijn en hun beloftes nakomen.
Kinderen
Moeten oprechter zijn tegenover hun ouders
"Geef de volwassenen ook niet de schuld; kinderen zijn ook niet makkelijk te manipuleren."Een ouder merkte op: 'Mijn kind stottert als het serieus praat, maar vertelt met gemak uitgebreide verhalen.' Onder basisschoolleerlingen heerst een ongeschreven regel: om speelafspraakjes over te slaan, beweren ze dat ze geen huiswerk hebben gekregen; om snoepjes te krijgen, verzinnen ze schoolgeld; om lessen te vermijden, doen ze alsof ze buikpijn hebben. Klasgenoten stemmen hun verhalen zelfs op elkaar af om te voorkomen dat ouders ze controleren.
Of het nu uit angst voor hun ouders is of uit jeugdige ijdelheid, veel kinderen kiezen ervoor om na examens tegen hun ouders te liegen. Liu, een leerling uit groep 8, somde op wat hij beschouwde als zijn "waarachtige leugens": "De vragen waren te vaag, de leraar heeft dat nooit behandeld", "Slechts een handjevol leerlingen in de klas is geslaagd", "Ze hebben deze keer geen examens uitgedeeld." Vaker echter vermeed hij het gewoon om het examen helemaal niet te noemen.
Commentaar van een deskundige
Rechtvaardig zelfbedrog niet
Dergelijk gedrag duidt op onderliggende angst en spijt. Als het erkennen van slechte resultaten leed veroorzaakt, waarom zou je dan niet zoeken naar manieren om herhaling te voorkomen?De waarheid komt immers altijd boven water. Als ze hun schoolprestaties voortdurend voor hun ouders verborgen houden, zullen ze niet alleen geen nieuwe manieren vinden om zich te verbeteren, maar als de waarheid uiteindelijk aan het licht komt, zullen ze nog minder sympathie verdienen. Natuurlijk moeten ouders ook nadenken over de vraag of hun gebruikelijke benadering van onderwijs wel gepast is. Als ze hun kinderen zouden kunnen helpen om de examenresultaten met kalmte tegemoet te zien, zouden de kinderen hun ouders niet als "monsters om bang voor te zijn" beschouwen.