Ebeveynler duygusal sıkıntılarını küçük çocuklarla paylaşmalı mı? Yetişkinlerin endişelerini bu kadar küçük yaştaki çocuklarla konuşmak uygun mu? Küçük zihinleri yükleyen konuşmalar gereksiz olsa da, uzmanlar, çocuğun kavrayış sınırları dahilinde, ebeveynlerin mutsuzluğunun nedenlerini açıklamak, çocuğun ebeveynlerinin duygusal durumundan kendini sorumlu tutmasını önleyebileceğini öne sürüyor.Peki, ebeveynler kendi duygusal durumlarının çocuklarının gelişimini olumsuz etkilediğini nasıl anlayabilirler?
Kendinize şu soruları sorun: Çocuğunuzla oyun oynamak ve onun aktivite ve keşif ihtiyaçlarına gerçek bir ilgi göstermek için enerjiniz var mı? Çocuğunuzun özel ihtiyaçlarına uygun olumlu teşvikler sunabiliyor musunuz? Beklentileriniz aşırı talepkar olabilir ve çocuğunuzun sürekli yetersiz hissetmesine neden olabilir mi?Sinirlenmeden yaşına uygun davranışları tanıyabiliyor musunuz? Bağımlılığı ele alırken bağımsızlığı teşvik edebiliyor musunuz? Karamsarlığın hakim olmasına izin vermek yerine, çeşitli duygularla çocuğunuzla iletişim kuruyor musunuz?
Ruh halinizin çocuğunuzu etkilediğinden şüpheleniyorsanız, şu adımları düşünün:
Çocuğunuzu sorunlarınızla yüklemeyin veya onu dertlerinizi anlatmak için bir dinleyici olarak kullanmayın.
Sorunlarınızı ayrıntılı olarak anlatmadan konuyu kısaca açıklayın. Basitçe "Bugün babacığın biraz keyifsiz" veya "Annenin iş yerinde ufak bir sorunu var" deyin.
Keyifsizliğinizi kabul edin ve bunun sizin sorununuz olduğunu açıkça belirtin: "Yetişkinlerin kendilerinin çözmesi gereken yetişkin sorunları vardır. Bu yüzden endişelenme."
"Moralim bozuk ve sen de bu yüzden üzgünsün, değil mi?" veya "Keşke daha iyi hissetseydim de seninle oynayabilseydim!" diyerek çocuğunuzun duygularını anlayın. "Bu senin hatan değil" diyerek onu rahatlatın. Ruh halinizin onun suçu olmadığını ve şu anda mutsuz olsanız da onu hala çok sevdiğinizi açıklayın.
Ruh halinin değişken olduğunu vurgulayın. Şu anda moralinizin bozuk olduğunu, ancak yakında daha iyi hissedebileceğinizi açıklayın.Çocuğunuz sizi teselli etmek için çaba gösteriyorsa (sarılmak, bisküvi ikram etmek veya sizi güldürmeye çalışmak gibi), "Şimdi çok daha iyi hissediyorum!" demeyi unutmayın. Kısacası, ebeveynler duygusal iniş çıkışlarını çocuklarına yüklememelidir. Bunun yerine, çocukların da ebeveynlerine destek olabileceklerini bilmelerini sağlayın.