Her çocuğun gelişim süreci benzersizdir. Bu açık, bilgiyle dolu çağda, ebeveynler çocukları olumsuz etkilerden tamamen koruyamazlar. İnsan nüfusu ve toplumların normal bir şekilde gelişmesi için, çocukların eşcinsel olmalarını temelden önlemek gerekir.
Peki ebeveynler çocuklarının eşcinsel olmasını nasıl önleyebilir?
1. Cinsiyet konusundaki kafa karışıklığını ortadan kaldırın
İki yaşından önce çocuklar sık sık ebeveynlerinin tuvaleti kullanmasını, banyo yapmasını veya giyinmesini gözlemleyebilir. Çocuklar kendi cinsiyetlerini açıkça anlamalıdır, ancak bu süreç ebeveynlerin açıklamasına gerek yoktur; sadece gözlemlemelerine izin vermek doğal keşiflerini sağlar.Ebeveynler, cinsiyete uygun giyim, bakım ve davranış özelliklerini benimsemeye çalışmalıdır. Böyle bir ortamda, erkek ve kız çocuklar beş veya altı yaşına geldiklerinde belirgin cinsiyet özellikleri sergileyeceklerdir. Örneğin, kız çocuklar giyinmeyi sevebilir, nezaket ve çekicilik gösterebilir ve annelerini taklit edebilir; erkek çocuklar ise fiziksel aktivitelere yönelebilir, heyecan arayabilir ve babalarını taklit edebilir.
II. Toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin kafa karışıklığını ortadan kaldırın
> İlk olarak, baba ne kadar "cinsiyet eşitliği" veya "feminizm" savunursa savunsun, anne toplumda ne kadar başarılı veya kırılgan görünürse görünsün, çocuğun ilk birkaç yılında, özellikle iki yaşından önce, onu yetiştirme sorumluluğu öncelikle anneye aittir. Anne, çocuğu emzirmeli ve ona tüm kalbiyle sevgi göstermeli, toplumdaki cinsiyet rolleriyle ilgili herhangi bir kafa karışıklığı olasılığını ortadan kaldırmalıdır.
İkincisi, ebeveynler arasında herhangi bir çatışma veya anlaşmazlık olsa da, çocuk iki yaşına gelmeden boşanma veya ayrılma durumlarından kaçınılmalıdır. Bu, çocuğun eksiksiz ve istikrarlı bir aile ortamında rolünü belirlemesine olanak tanır.
Üçüncüsü, ebeveynlerin maddi durumu ne kadar zor veya başarılı olursa olsun ve ne kadar çok neden öne sürerlerse sürsünler, çocuklar asla "çocuğun geleceği için" bahanesiyle büyükanne ve büyükbabalarının yanına gönderilmemelidir.Çocuğun sağlıklı gelişimi aile, toplum ve aslında tüm insanlık için büyük önem taşır. Çocuk yetiştirmek, ebeveynlerin hayatındaki en önemli görevdir. Ebeveynler bu görevi tüm kalbiyle yerine getirirse, çocuk yiyecek, giyecek veya oyuncak eksikliği gibi zorluklarla karşılaşsa, ilkel çağlarda yaşıyor gibi olsa bile, fiziksel ve zihinsel olarak sağlıklı ve mutlu bir şekilde büyüyebilir. Uyumlu bir aile ve ebeveyn sevgisi, çocuğun tüm ihtiyacını karşılar. Çin'de giderek artan terk edilmiş çocuk nüfusu, ülkede giderek ciddi hale gelen eşcinsellik sorununun başlıca nedenlerinden biri olabilir.
Bir çocuk eşcinsel olduğunu fark ettiğinde, ebeveynler nasıl tepki vermelidir?
1. Soğukkanlılığınızı koruyun
Heteroseksüellik, eşcinsellik ve biseksüellik, erken çocukluk gelişimi sırasında çevresel faktörler tarafından şekillenir. Objektif olarak konuşursak, hiçbiri doğuştan üstün veya aşağı değildir. İnsan sevgisinden yoksun vahşi çocukları kınayamayız; çocuklar yetiştirildikleri ortamı yansıtırlar.Kınamayı hak eden tek kişiler, temel insani görevlerini yerine getirmeyen ve çocuğu ebeveynlerinin cehaletinin ve ihmalinin sonuçlarını taşımaya zorlayan ebeveynlerdir. Bu nedenle, ebeveynler yetişkin eşcinsel çocuklarına karşı olumsuz bir tutum sergilememelidir. Eşcinsel aşk, heteroseksüel aşktan farklı değildir. Ebeveynlerin zorla müdahale etmesi, televizyon dizilerinde sevgililerin ayrılmasına benzer trajik sahnelere benzer ve çocuğun şiddetli direnişine neden olur.Bu nedenle ebeveynler kendi psikolojik çalışmalarını yapmalıdır. Suç çocukta değildir. Karşı çıkmak veya müdahale etmek yapıcı bir amaca hizmet etmez. Gerçeği kabul etmek ve duruma sakinlikle yaklaşmak, çocuğun mutluluğu ve tatmini bulmasına izin vermek doğru yaklaşımdır. Benzer şekilde, toplum da eşcinselliğe karşı "sakinlik" tutumu benimsemelidir.
II. Doğal Cinsiyet Rolleri ve Aile Ahlakının Yeniden İnşa Edilmesi
Bir çocuğun cinsel yönelimi bir gecede değişmez. Çocuk eşcinselliğini keşfettiğinde veya ebeveynler çocuklarının eşcinselliğini keşfettiğinde, çocuk genellikle zaten ergenlik çağındadır. Bazıları cinsel yönelimlerini ancak evlendikten ve ebeveyn olduktan sonra fark eder. Bu nedenle, bir çocuğun cinsel yönelimini "düzeltmeye" çalışmak son derece zordur. Ancak bunun imkansız olmadığını düşünüyorum."Zili bağlayan kişi onu çözmelidir." Çocuğun içinde bulunduğu zor durum ebeveynlerin etkisinden kaynaklanmaktadır; ebeveynler yaklaşımlarını değiştirirlerse, çocuk da yavaş yavaş onları takip edebilir. Bu, suça sürüklenen bir çocuğa benzetilebilir: ebeveynlerin ve toplumun yeterli özen ve anlayışıyla, çocuğun kalbi yumuşayabilir.
İnsanlar öncelikle taklit yoluyla öğrenir. Bir çocuğun hayatta kalması ve gelişmesi için hayati önem taşıyan tüm bakış açıları ve ilkeler, ebeveynler tarafından empoze edilmez, yaşam boyunca deneyimlenir. Bu nedenle, ebeveynler geleneksel cinsiyet rollerini ve aile ahlakını yansıtan bir ortam yaratarak, çocuklarını tüm kalbiyle severek ve bir erkek ve bir kadından oluşan bir ailenin sürdürülebilir, doğal ve uyumlu olduğunu göstererek, çocuklarının zihniyetini en üst düzeyde düzeltebilirler.Örneğin, anneler aşırı iddialı davranmaktan kaçınmalı, bunun yerine evde nazik, düşünceli ve anlayışlı kadınsı özellikleri sergilemelidir. Babalar ise erkeklik özelliklerini yansıtarak güç ve aile sorumluluklarını üstlenme kapasitesini göstermelidir. Ebeveynler, uyumlu, karşılıklı olarak özen gösteren ve saygılı aile dinamiklerini örnek alarak neşeli bir ev ortamı yaratmalıdır. Bu konuda asıl zorluk çocuklarda değil, ebeveynlerde yatmaktadır.