Każde dziecko rozwija się w sposób indywidualny. W dzisiejszej otwartej, nasyconej informacjami erze rodzice nie są w stanie całkowicie uchronić dzieci przed negatywnymi wpływami. Tylko poprzez fundamentalne zapobieganie homoseksualizmowi u dzieci można zapewnić normalny rozwój populacji ludzkiej i społeczeństw.
Jak więc rodzice mogą zapobiec homoseksualizmowi u swoich dzieci?
1. Wyeliminuj niejasności dotyczące płci
Przed ukończeniem drugiego roku życia dzieci często obserwują rodziców korzystających z toalety, kąpiących się lub przebierających się. Dzieci muszą jasno rozumieć swoją płeć, ale proces ten nie wymaga wyjaśnień ze strony rodziców – wystarczy pozwolić im na obserwację, aby mogły dokonać naturalnego odkrycia.Rodzice powinni starać się stosować odpowiedni dla płci ubiór, sposób dbania o wygląd i cechy zachowania. W takim środowisku chłopcy i dziewczynki w wieku pięciu lub sześciu lat będą wykazywać wyraźne cechy płciowe. Na przykład dziewczynki mogą lubić się stroić, wykazywać delikatność i urok oraz naśladować swoje matki; chłopcy mogą skłaniać się ku aktywności fizycznej, poszukiwać wrażeń i naśladować swoich ojców.
II. Wyeliminuj niejasności dotyczące społecznych ról płciowych
> Po pierwsze, niezależnie od tego, jak bardzo ojciec opowiada się za „równością płci” lub „feminizmem” oraz jak bardzo matka odnosi sukcesy lub wydaje się krucha w społeczeństwie, to ona musi ponosić główną odpowiedzialność za wychowanie dziecka w pierwszych latach życia, zwłaszcza przed ukończeniem drugiego roku życia. Powinna karmić dziecko piersią i poświęcać mu całą swoją miłość, eliminując wszelkie możliwości niepewności co do społecznych ról płciowych.
Po drugie, niezależnie od wszelkich konfliktów lub sporów między rodzicami, należy unikać rozwodu lub separacji przed ukończeniem przez dziecko drugiego roku życia. Pozwala to dziecku na ustalenie swojej roli w kompletnym, stabilnym środowisku rodzinnym.
Po trzecie, bez względu na to, jak trudna jest sytuacja finansowa rodziców lub jak bardzo odnoszą sukcesy w życiu, i bez względu na to, ile powodów mogą podać, dzieci nigdy nie powinny być wysyłane do dziadków pod pretekstem „dbania o przyszłość dziecka”.Zdrowy rozwój dziecka ma ogromne znaczenie dla rodziny, społeczeństwa, a nawet całej ludzkości. Wychowanie dziecka jest najważniejszą misją w życiu rodziców. Jeśli rodzice wypełniają ten obowiązek z całego serca, nawet jeśli dziecko boryka się z trudnościami – brakuje mu jedzenia, ubrań lub zabawek, żyje jak w czasach prymitywnych – nadal może dorastać zdrowe fizycznie i psychicznie oraz szczęśliwe. Harmonijna rodzina i rodzicielska miłość stanowią wszystko, czego potrzebuje dziecko. Rosnąca liczba pozostawionych dzieci w Chinach może być jedną z głównych przyczyn coraz poważniejszego problemu homoseksualizmu w tym kraju.
Jak rodzice powinni reagować, gdy dziecko staje się homoseksualne?
1. Zachowaj spokój
Heteroseksualizm, homoseksualizm i biseksualizm są kształtowane przez czynniki środowiskowe we wczesnym okresie rozwoju dziecka. Obiektywnie rzecz biorąc, żadna z tych orientacji nie jest z natury lepsza lub gorsza. Nie możemy potępiać dzikich dzieci za brak ludzkiej miłości; dzieci odzwierciedlają środowisko, w którym są wychowywane.Jedynymi osobami zasługującymi na potępienie są rodzice, którzy nie wywiązali się ze swoich podstawowych obowiązków wobec dziecka, zmuszając je do ponoszenia konsekwencji swojej ignorancji i zaniedbań. Dlatego rodzice nie powinni przyjmować negatywnego nastawienia wobec swoich dorosłych dzieci homoseksualnych. Miłość homoseksualna nie różni się od miłości heteroseksualnej. Siłowa interwencja rodziców przypomina tragiczne sceny rozdzielania kochanków w serialach telewizyjnych i wywoła jedynie gwałtowny opór dziecka.Rodzice muszą zatem podjąć własną pracę psychologiczną. Wina nie leży po stronie dziecka. Sprzeciw lub ingerencja nie służą żadnemu konstruktywnemu celowi. Prawidłowym podejściem jest zaakceptowanie rzeczywistości i traktowanie sytuacji ze spokojem, pozwalając dziecku znaleźć szczęście i spełnienie. Podobnie społeczeństwo powinno przyjąć postawę „spokoju” wobec homoseksualizmu.
II. Odbudowa naturalnych ról płciowych i etyki rodzinnej
Orientacja seksualna dziecka nie zmienia się z dnia na dzień. Zanim dziecko odkryje swoją homoseksualność lub rodzice odkryją homoseksualność swojego dziecka, dziecko jest często już nastolatkiem. Niektórzy zdają sobie sprawę ze swojej orientacji dopiero po ślubie i urodzeniu dziecka. Dlatego próba „skorygowania” orientacji seksualnej dziecka jest niezwykle trudna. Uważam jednak, że nie jest to niemożliwe.„Ten, kto zawiązał dzwonek, musi go rozwiązać”. Trudna sytuacja dziecka wynika z wpływu rodziców; jeśli rodzice zmienią swoje podejście, dziecko może stopniowo pójść w ich ślady. Podobnie jest w przypadku dziecka, które zboczyło na drogę przestępstwa: dzięki odpowiedniej opiece i zrozumieniu ze strony rodziców i społeczeństwa jego serce może się zmiękczyć.
Ludzie uczą się przede wszystkim poprzez naśladowanie. Wszystkie perspektywy i zasady niezbędne do przetrwania i rozwoju dziecka są doświadczane poprzez życie, a nie podawane przez rodziców na tacy. Dlatego rodzice mogą maksymalnie przywrócić sposób myślenia swojego dziecka, odtwarzając środowisko ucieleśniające tradycyjne role płciowe i etykę rodzinną, kochając je całym sercem i pozwalając mu dostrzec, że rodzina złożona z jednego mężczyzny i jednej kobiety jest trwała, naturalna i harmonijna.Na przykład matki powinny unikać nadmiernej asertywności, a zamiast tego uosabiać w domu delikatne, troskliwe i wyrozumiałe cechy kobiece. Ojcowie powinni wykazywać się siłą i zdolnością do ponoszenia odpowiedzialności za rodzinę, odzwierciedlając cechy męskie. Rodzice powinni dawać przykład harmonijnej, opartej na wzajemnej trosce i szacunku dynamiki rodzinnej, sprzyjającej radosnej atmosferze w domu. W tej kwestii większe wyzwanie spoczywa na rodzicach, a nie na dziecku.