Een gespleten gehemelte veroorzaakt een scheve neusafwijking
De heer Tang en zijn zoon uit Jiande, Zhejiang, hebben allebei een aangeboren hazenlip en gespleten gehemelte. Na de eerste fase van de corrigerende operatie bleven beiden achter met ernstige scheve neusafwijkingen. Met twee van de drie gezinsleden getroffen, leefden ze dagelijks onder het kritische oog van anderen.Op 21 september onderging de zoon van de heer Tang eindelijk een corrigerende operatie voor zijn neusafwijking.
Vader en zoon beiden geboren met een gespleten lip en gehemelte
De heer Tang, geboren in 1967, had een aangeboren gespleten lip en gehemelte. Na een reconstructieve operatie hield hij een ernstig scheve neus over. Vanwege zijn uiterlijk trouwde hij pas toen hij eind dertig was.In 1996 werd hun geliefde zoon geboren, die tragisch genoeg ook een aangeboren hazenlip en gespleten gehemelte had. Vanwege hun beperkte financiële middelen lieten ze hun zoon een eenvoudige lokale operatie ondergaan, die eveneens resulteerde in een scheve neus. Naarmate het kind ouder werd, werd de neusafwijking erger, waardoor hij in het dorp en op school voortdurend werd gediscrimineerd. Door de voortdurende spot leed de kwetsbare psyche van de jonge jongen enorm.Omdat ze geen andere uitweg zagen, zocht het echtpaar hulp bij de media voor hun zoon.
Onvolledige operatie leidt tot neusmisvorming
Al snel onderzocht een team van gespecialiseerde consultants de kleine Tang en stelde de diagnose neusmisvorming als gevolg van een onvolledige eerste fase van de operatie aan de hazenlip en het gehemelte. Volgens de opererende chirurg is een hazenlip en gehemelte een zeer complexe aandoening, waarbij ernstige gevallen vijf tot zes operaties vereisen voor volledige correctie.Een operatie aan een hazenlip kan drie maanden na de geboorte worden uitgevoerd, terwijl een operatie aan een gespleten gehemelte pas na het eerste levensjaar kan plaatsvinden. In sommige gevallen is een bottransplantatie uit het bovenbeen nodig om de alveolaire spleten op te vullen. Vanwege financiële beperkingen en een gebrek aan medische kennis ondergaan veel patiënten, zoals de heer Tang en zijn zoon, echter alleen de eerste fase van de operatie, waardoor er een asymmetrische neus achterblijft.
Hij legde uit dat bij de eerste reparatie het gebied van de neus-mondplooi werd gehecht. Maar naarmate het lichaam groeit, rekt dit littekenweefsel niet evenredig mee, waardoor het aan de neusstructuur trekt en geleidelijk een afwijking veroorzaakt. "Het kind bevindt zich nog in een groeifase. Zonder tijdige corrigerende ingreep zal het effect met de leeftijd verergeren."
De arts gaf aan dat de zoon van de heer Tang ongeveer twee weken na de operatie een waardige, rechte neus zou hebben, net als ieder ander.