Ouders moeten deze verschillen in opvoedingsstijlen niet onderschatten, want juist deze verschillen bepalen wat voor man een zoon zal worden. Als vader van een jongen kunt u de volgende informatie gebruiken om te beoordelen in welke categorie u valt. Uiteindelijk blijft ons doel u te leren hoe u passende grenzen voor uw zoon kunt stellen.
Methode één: de veeleisende vader → Geef meer bevestiging en aanmoediging
Onderzoek wijst uit dat de meeste veeleisende vaders mannen zijn die aanzienlijk succes hebben geboekt in hun carrière. Misschien juist omdat ze zichzelf zulke hoge normen opleggen, eisen ze van hun zonen dat ze net zo uitmuntend zijn als zijzelf.
Neem een evenwichtiger houding aan en stel lagere verwachtingen; geef meer bevestiging en aanmoediging. Alle ouders hopen dat hun kind uitblinkt, maar hogere verwachtingen van ouders garanderen niet automatisch dat een kind zich ontwikkelt zoals gewenst. Soms is het hebben van buitensporig hoge verwachtingen van een kind contraproductief, zoals blijkt uit het eerder genoemde voorbeeld van de vader. Dergelijke verwachtingen creëren alleen maar overweldigende druk en zaaien angst voor mislukking bij het kind.
De ontwikkeling van een kind vereist meer dan druk; het gedijt op motivatie. Voor jongens komt deze motivatie vaak voort uit aanmoediging door degene die de regels in het gezin bepaalt.
Methode twee: de tikkende tijdbomvader → Communiceer uw "regels" duidelijk aan uw zoon
De zogenaamde tikkende tijdbomvader kan worden gekarakteriseerd als onverantwoordelijk, opvliegend en geneigd om zijn kind als "boksbal" te gebruiken.
In werkelijkheid hebben zulke vaders diepgaande redenen voor hun houding. Misschien hebben ze tegenslagen gehad in hun carrière of relaties, waardoor ze zich verslagen voelen, of staat hun realiteit in schril contrast met hun ambities, waardoor ze hun onvervulde frustraties moeten afreageren. In deze omstandigheden worden zonen hun 'privébezit' en veranderen ze in emotionele boksballen.Verstandige ouders herkennen dergelijk gedrag onmiddellijk als zeer misplaatst, omdat ze zich ervan bewust zijn dat deze acties onvoorziene schade toebrengen aan het leven en het mentale welzijn van hun kinderen.
Het grootste obstakel voor succes komt vaak niet voort uit externe krachten, maar uit iemands eigen geest.Een echt succesvol persoon bezit doorgaans een onverzettelijke geest en uitzonderlijke zelfbeheersing. Het cultiveren van zelfdiscipline bij jongens helpt hen om externe verleidingen te weerstaan, innerlijke vastberadenheid en zuiverheid te behouden en een gezondere ontwikkeling te bevorderen.
Taboes bij het opvoeden van zonen:
1. Vermijd een overheersende houding, waarbij u zichzelf in het middelpunt van alles plaatst.
2. Vermijd het voortdurend bekritiseren van de mening van uw zoon en het opleggen van uw eigen mening als absolute waarheid. Dergelijke verwijten ondermijnen echte communicatie en verbondenheid.
Vier: De ander de schuld geven van fouten, volhouden dat je gelijk hebt en je zoon ongelijk, eisen dat hij zijn vader gehoorzaamt. Dit schaadt zijn zelfrespect en roept weerstand en wrok op.
Ouders moeten hun autoriteit opzij zetten en vriendschap sluiten met hun zonen. De proliferatie van culturele media en de bloeiende celebrity-industrie hebben een rage van idoolverering aangewakkerd. Veel jongens raken zo geobsedeerd door sterren dat ze hun studie verwaarlozen, het gezinsbudget verspillen, psychische problemen ontwikkelen of zelfs hun toevlucht nemen tot tragische zelfverminking... Wanneer zonen hun rationaliteit verliezen in deze 'idooljachtkoorts', moeten ouders kalm reageren.Communiceer regelmatig met uw kind en begin gesprekken over zijn favoriete beroemdheden. Bespreek samen ambities en toekomstplannen om het wederzijds begrip te verdiepen en een gezondere ontwikkeling te ondersteunen.