Eksperymenty wykazały, że płody wykazują szczególne upodobanie do głosu ojca. Pod wpływem śpiewu ojca lub delikatnego dotyku płód może reagować pozornie zadowolonym, lekkim kołysaniem się.Po urodzeniu, gdy niemowlęta płaczą, matki często mają trudności z uspokojeniem ich, podczas gdy ojcowie potrafią szybko je uspokoić lub uśpić, śpiewając znane piosenki i używając znanych im gestów. Prawdopodobnie ma to związek z preferencją płodów dla głębokich, donośnych głosów zamiast wysokich, ostrych tonów. Dlatego niektórzy psychologowie proponują bardzo korzystną sugestię: zachęcanie ojców do rozmowy z płodem, kładąc w ten sposób podwaliny pod nawiązanie bliskiej, głębokiej więzi z noworodkiem.
Kiedy ojcowie rozmawiają z płodem, stanowi to namacalny wyraz ojcowskiej miłości. Poprzez zmysł słuchu i dotyku nienarodzone dziecko odczuwa nie tylko matczyne ciepło, ale także ojcowską miłość, co ma ogromny wpływ na jego rozwój emocjonalny. Pieszczoty i rozmowy ojca z płodem zapewniają również ogromny komfort psychiczny matce. Ta domowa idylla sprzyja tworzeniu optymalnej atmosfery do wychowywania i opieki nad dziećmi.Interakcja między ojcem a płodem zazwyczaj koncentruje się na rozmowie.
Po urodzeniu dziecko często tworzy szczególnie silną więź z ojcem. Jednocześnie jego zdolności intelektualne i rozwojowe często przewyższają zdolności rówieśników. Wpływ ojca angażującego się w zabawę z nienarodzonym dzieckiem jest niezwykle widoczny, chociaż dokładne mechanizmy leżące u podstaw tego efektu pozostają słabo poznane. Przyszli ojcowie powinni wykorzystać okres ciąży, aby wcześnie nawiązać prawdziwą więź ojciec-dziecko, ponieważ znacznie wspiera to zdrowy rozwój płodu.