Experimenten hebben aangetoond dat foetussen een bijzondere voorkeur hebben voor de stem van hun vader. Wanneer ze worden blootgesteld aan het gezang of de zachte aanraking van hun vader, reageren foetussen soms met een schijnbaar tevreden, licht wiegende beweging.Na de geboorte hebben moeders vaak moeite om hun huilende baby's te kalmeren, terwijl vaders hen snel kunnen kalmeren of in slaap kunnen wiegen door bekende liedjes te zingen en vertrouwde aanrakingen te gebruiken. Dit houdt waarschijnlijk verband met de voorkeur van foetussen voor diepe, resonerende stemmen boven hoge, scherpe tonen. Daarom doen sommige psychologen een zeer nuttige aanbeveling: moedig vaders aan om tegen hun ongeboren kinderen te praten, zodat de basis wordt gelegd voor het opbouwen van een hechte, diepe band met hun pasgeboren baby's.
Wanneer vaders tegen de foetus praten, is dat een tastbare uiting van vaderlijke genegenheid. Via het gehoor en de tastzin neemt het ongeboren kind niet alleen de warmte van de moeder waar, maar ook de liefde van de vader, wat zijn emotionele ontwikkeling ten goede komt. De liefkozingen en gesprekken van de vader met de foetus bieden ook een enorme psychologische troost voor de moeder. Deze huiselijke gelukzaligheid bevordert de meest gunstige sfeer voor het opvoeden en grootbrengen van kinderen.De interactie tussen vader en foetus draait meestal om conversatie.
Na de geboorte vormt dit kind vaak een bijzonder sterke band met zijn vader. Tegelijkertijd overtreffen zijn intellectuele en ontwikkelingscapaciteiten vaak die van leeftijdsgenoten. De impact van een vader die met zijn ongeboren kind speelt, is opmerkelijk duidelijk, hoewel de precieze mechanismen achter dit effect nog steeds slecht worden begrepen. Aanstaande vaders moeten tijdens de zwangerschap de kans grijpen om al vroeg een echte vader-kindband op te bouwen, omdat dit de gezonde ontwikkeling van de foetus aanzienlijk ondersteunt.