Przenoszenie rzęsistkowicy odbywa się dwiema drogami: poprzez kontakt seksualny i pośrednią ekspozycję. Na przykład, jeśli siedzenia w łaźniach publicznych lub basenach lub deski sedesowe w publicznych toaletach zostaną zanieczyszczone wydzielinami osoby zakażonej, kolejni użytkownicy siedzący bezpośrednio na tych powierzchniach mogą zostać zakażeni.
Dlatego zaleca się unikanie korzystania z publicznych toalet, jeśli to możliwe. Jeśli nie da się tego uniknąć, należy zapewnić odpowiednie środki ostrożności w zakresie higieny. Podczas podróży należy mieć przy sobie jednorazowe nakładki na deski sedesowe. Należy powstrzymać się od kąpieli w hotelowych wannach, ponieważ rzęsistki wykazują silną odporność na warunki środowiskowe i rozwijają się w temperaturze około 40°C. Ponadto należy bezwzględnie unikać pływania w słabo dezynfekowanych basenach.
Ponadto praktycznie żadne bakterie nie mogą być przenoszone poprzez bezpośredni kontakt skóry z deskami sedesowymi. W publicznych toaletach głównym problemem nie są infekcje skóry, ale bakterie rozprzestrzeniające się drogą fekalno-oralną. Odnosi się to do bakterii i wirusów obecnych w odchodach, które zanieczyszczają środowisko i dostają się do organizmu człowieka przez usta.
② Zakażenie krzyżowe
Stosunki seksualne sprzyjają zakażeniom krzyżowym. W przypadku zdiagnozowania rzęsistkowicy należy zapewnić partnerowi równoczesne leczenie. W przeciwnym razie może on pozostać nosicielem i wielokrotnie zarażać partnerkę. Rzęsistkowica u mężczyzn często nie daje żadnych objawów, przez co łatwo ją przeoczyć. Jednak po przeniesieniu na partnerkę może powodować wiele dokuczliwych objawów.