Roślina jagód goji jest wielogałęziowym krzewem należącym do rodzaju Lycium z rodziny psiankowatych, osiągającym ponad 2 metry wysokości w uprawie. Występuje zarówno w kraju, jak i za granicą. Każda część rośliny jagód goji jest cenna, a jej właściwości lecznicze zostały udokumentowane w Kompendium Materia Medica Li Shizhena z okresu dynastii Ming. Delikatne liście, znane również jako pędy goji, są jadalne lub mogą być wykorzystywane do przygotowania herbaty goji.Drzewo goji jest również uprawiane w celach ozdobnych, np. jako żywopłot, bonsai oraz jako krzew służący do ochrony gleby i wody.
Występuje głównie w chińskich prowincjach Henan, Północno-Wschodniej, Hebei, Shandong, Shanxi, Shaanxi, Ningxia, południowej Gansu, wschodniej Qinghai, Urad Qianqi Banner w Mongolii Wewnętrznej, a także w prowincjach i regionach północno-zachodnich, południowo-zachodnich, centralnych, południowych i wschodnich Chin.Populacje uprawiane lub naturalizowane występują w Korei, Japonii i Europie. Roślina ta rośnie powszechnie na zboczach, nieużytkach, wzgórzach, glebach zasolonych i zasolonych, poboczach dróg oraz w pobliżu wsi i osad.Występuje zarówno w kraju, jak i za granicą. Każda część rośliny goji jest cenna. W Kompendium materia medica Li Shizhena (XVI wiek) zapisano: „Wiosną zbiera się jej liście i nazywa się je „niebiańskim ziołem esencji”; latem zbiera się jej kwiaty i nazywa się je „ziołem nieśmiertelności”; jesienią zbiera się jej jagody i nazywa się je „jagodami goji”; zimą zbiera się jej korzenie i nazywa się je „korą kości ziemi”.Delikatne liście, znane również jako pędy goji, są jadalne lub wykorzystywane do produkcji herbaty goji. Współczesne badania wskazują, że jagody goji obniżają poziom cukru we krwi, zwalczają stłuszczenie wątroby i zapobiegają miażdżycy. Ponadto rośliny goji służą w architekturze krajobrazu jako żywopłoty, okazy bonsai i krzewy przeciwerozyjne.