De gojiboom is een veelvertakte struik die behoort tot het geslacht Lycium binnen de familie Solanaceae en die bij teelt meer dan 2 meter hoog kan worden. Hij komt zowel in binnen- als buitenland voor. Elk deel van de gojiboom is waardevol en de geneeskrachtige eigenschappen ervan zijn gedocumenteerd in Li Shizhen's Compendium of Materia Medica uit de Ming-dynastie. De malse bladeren, ook wel goji-tips genoemd, zijn eetbaar of worden gebruikt om goji-thee van te maken.De gojiboom wordt ook gekweekt voor sierdoeleinden, zoals hagen, bonsai en als struik voor bodem- en waterbehoud.
Hij komt voornamelijk voor in Henan, Noordoost-China, Hebei, Shandong, Shanxi, Shaanxi, Ningxia, Zuid-Gansu, Oost-Qinghai, Urad Qianqi Banner in Binnen-Mongolië, en in provincies en regio's in Noordwest-, Zuidwest-, Centraal-, Zuid- en Oost-China.Er zijn gekweekte of genaturaliseerde populaties in Korea, Japan en Europa. De boom groeit vaak op hellingen, braakliggende terreinen, heuvels, zout-alkalische bodems, bermen en in de buurt van dorpen en woningen.Hij komt zowel in binnen- als buitenland voor. Elk deel van de gojiboom is waardevol. In Li Shizhen's Compendium of Materia Medica (16e eeuw) staat: "In de lente worden de bladeren verzameld en 'hemels essentie-kruid' genoemd; in de zomer worden de bloemen verzameld en 'onsterfelijkheids-kruid' genoemd; in de herfst worden de bessen verzameld en 'gojibessen' genoemd; in de winter worden de wortels verzameld en 'aardbotenschors' genoemd."De malse bladeren, ook wel goji-tips genoemd, zijn eetbaar of worden gebruikt om goji-thee van te maken. Modern onderzoek wijst uit dat gojibessen de bloedsuikerspiegel verlagen, leververvetting tegengaan en atherosclerose tegengaan. Daarnaast worden gojibessen gebruikt in de landschapsarchitectuur als haag, bonsai en struik tegen erosie.