Tijdens de menopauze kunnen vrouwen nog steeds af en toe eicellen vrijgeven, waardoor voortgezette anticonceptie noodzakelijk is. Dit komt omdat een ongewenste zwangerschap een hoog risico op een molaire zwangerschap met zich meebrengt. Hoe komt dit?
Bij het begin van de menopauze begint de ovariële functie af te nemen, waardoor de ovulatie wordt verstoord. De eierstokken stoppen vaak met het vrijgeven van eicellen. Sommige vrouwen in de menopauze concluderen daarom dat anticonceptie niet nodig is, omdat hun eierstokken niet meer ovuleren. In werkelijkheid beginnen de eierstokken alleen maar af te nemen; ze kunnen nog steeds af en toe eicellen vrijgeven, waardoor onoplettende vrouwen in de menopauze in de val lopen.
Vanaf de puberteit tot aan de menopauze, een periode van meer dan drie decennia, ondergaat het afnemende aantal follikels in de eierstokken een verouderingsproces, vergelijkbaar met goederen die langdurig in een magazijn worden opgeslagen. Wanneer een verouderde follikel tijdens de menopauze in contact komt met sperma en bevrucht wordt, kan dit leiden tot een molaire zwangerschap. Voor vrouwen in de menopauze is het risico op kwaadaardige transformatie bij molaire zwangerschappen groter, wat serieuze aandacht vereist.
Het niet gebruiken van anticonceptie tijdens de menopauze kan leiden tot mola hydatidosa, een verschijnsel dat verband houdt met de verminderde kwaliteit van de eicellen in deze fase. Proactieve preventie is essentieel.
Mola hydatidosa is een relatief veel voorkomende gynaecologische aandoening, die zich doorgaans manifesteert met milde, niet-specifieke symptomen die onopgemerkt kunnen blijven. In ernstige gevallen treden echter uitgesproken symptomen op, waarbij typische gynaecologische verschijnselen samengaan met duidelijke kenmerken.Patiënten moeten waakzaam blijven, omdat de symptomen gemakkelijk kunnen worden verward met andere aandoeningen. Hieronder staan de belangrijkste symptomen van een molaire zwangerschap, die nuttig kunnen zijn voor toekomstig gebruik. Symptomen van een molaire zwangerschap: 1. Amenorroe Aangezien het molaire weefsel zich ontwikkelt uit de trofoblastlaag van de bevruchte eicel, komt amenorroe die 2-3 maanden of langer duurt vaak voor. 2.Vaginale bloeding
Dit is een ernstig symptoom dat wijst op een spontane abortus van de hydatidiforme mola. De bloeding begint doorgaans 2-3 maanden na het begin van de amenorroe en manifesteert zich vaak als intermitterende, schaarse spotting. Er kunnen echter ook terugkerende episodes van hevige bloedingen optreden. Bij zorgvuldig onderzoek kan soms vesiculair materiaal in het bloed worden waargenomen. De bloeding is duidelijk afkomstig uit de baarmoeder; terwijl een deel van het bloed vaginaal wordt uitgestoten, hoopt een deel zich op in de baarmoederholte. Langdurige amenorroe kan het gevolg zijn van tijdelijke volledige retentie van bloed in de baarmoeder.
3. Vergroting van de baarmoeder
In de meeste gevallen is de baarmoeder groter dan verwacht voor de zwangerschapsduur. Veel patiënten melden zich vanwege voelbare massa's in de onderbuik (vergrote baarmoeder of luteïniserende cysten). Een minderheid vertoont echter een baarmoedergrootte die overeenkomt met of zelfs kleiner is dan de zwangerschapsduur.Er zijn twee scenario's mogelijk: ① De hydatidiforme mola's ondergaan atrofie en stoppen met groeien, waardoor een lege vruchtzak ontstaat; ② Gedeeltelijke uitstoting van de hydatidiforme massa vermindert de grootte van de baarmoeder, wat resulteert in een onvolledige molaire abortus.
4. Zwangerschapsgerelateerde toxemie
Ongeveer de helft van de patiënten ervaart ernstig braken na het begin van de amenorroe, waarbij later hypertensie, oedeem en proteïnurie optreden.
5. Buikpijn
Kan variëren van mild tot ernstig, als gevolg van pijn door uitzetting door snelle vergroting van de baarmoeder of door intra-uteriene bloedingen die samentrekkingen van de baarmoeder stimuleren.
6. Afwezigheid van foetale presentatie
Bij ongeveer 8 weken amenorroe laat echografisch onderzoek geen vruchtzak, foetale hartslag of foetus zien. Er zijn geen foetale bewegingen voelbaar en zelfs bij 18 weken wordt geen foetale hartslag gedetecteerd.Echografieën tonen een sneeuwvlokachtig patroon zonder foetale beelden. 7. Bloedarmoede en infectie Herhaaldelijk bloeden zonder tijdige behandeling leidt onvermijdelijk tot bloedarmoede en de daarmee gepaard gaande symptomen; in zeldzame gevallen kan bloeden fataal zijn. Herhaaldelijk bloeden verhoogt de vatbaarheid voor infecties, vooral als vaginale ingrepen worden uitgevoerd onder onhygiënische omstandigheden of als er geslachtsgemeenschap plaatsvindt tijdens het bloeden. De infectie kan beperkt blijven tot de baarmoeder en de adnexa of zich ontwikkelen tot sepsis.