Początek menopauzy różni się u poszczególnych kobiet, na co ma wpływ wiele czynników, ale zazwyczaj rozpoczyna się ona około 40 roku życia i trwa od 10 do 20 lat.
W przeszłości powszechnie uważano, że zdolność rozrodcza kobiet osiąga szczyt przed 40. rokiem życia, co wymagało stosowania rygorystycznych środków antykoncepcyjnych. Z drugiej strony, po przekroczeniu 40. roku życia cykle menstruacyjne stawały się nieregularne, a prawdopodobieństwo zajścia w ciążę zmniejszało się. W rezultacie wiele kobiet po czterdziestce mniej dbało o antykoncepcję, co prowadziło do znacznego wzrostu liczby aborcji po menopauzie.
Z medycznego punktu widzenia po wejściu w okres menopauzy funkcja jajników stopniowo spada, co prowadzi do mniej regularnej owulacji i menstruacji. Jednak nieregularność nie oznacza braku owulacji, a prawdopodobieństwo zajścia w ciążę pozostaje znaczne. Ponadto im starsza jest kobieta w momencie poczęcia, tym większa jest częstość występowania nieprawidłowości płodu i ciąż molowych, a także zwiększa się prawdopodobieństwo transformacji złośliwej.
W związku z tym nie można pomijać kwestii antykoncepcji u kobiet w okresie menopauzy. Dostępnych jest wiele metod antykoncepcyjnych, dostosowanych do indywidualnych okoliczności. Obecnie popularne opcje obejmują wkładki domaciczne (IUD), doustne środki antykoncepcyjne, prezerwatywy, diafragmy antykoncepcyjne i zabiegi sterylizacji.