Szepty za jej plecami wśród byłych współpracowników wpłynęły na postrzeganie jej przez nowego kierownika.
He Na pracowała wcześniej w dziale projektowania produktów w firmie produkującej artykuły kuchenne. Na początku tego roku wewnętrzne zmiany kadrowe doprowadziły do przetasowań w zespole projektowym. Niektórzy pracownicy osiągający słabe wyniki zostali zwolnieni, a większość osób zagrożonych utratą pracy stanęła przed perspektywą przeniesienia do działów o niższym wynagrodzeniu lub aktywnego poszukiwania możliwości zatrudnienia w bardziej korzystnych działach.
He Na miała szczęście i w tym kryzysowym okresie udało jej się przenieść do działu administracyjnego w biurze. Rozpoczęła wykonywanie rutynowych zadań administracyjnych. Zgodnie z systemem wynagrodzeń firmy pensje pracowników administracyjnych znacznie przewyższały pensje pracowników standardowych działów. Dlatego ta wewnętrzna zmiana była dla He Na raczej awansem – nie tylko zmniejszyło się jej obciążenie pracą, ale także znacznie wzrosło jej wynagrodzenie.
Jednak po rozproszeniu się współpracowników do różnych działów, osoby z poprzedniej jednostki He Na wyraziły niezadowolenie z powodu jej wewnętrznego przeniesienia. Pomimo tego, że zgodnie z zasadami firmy nie była najstarszym stażem pracownikiem, zapewniła sobie stanowisko w bardziej pożądanym dziale. Niektórzy niezadowoleni współpracownicy sugerowali prywatnie, że musi mieć potężne powiązania lub silne zaplecze, co wyjaśniałoby tak wyraźną dysproporcję w przeniesieniach w ramach tego samego działu.Niektórzy wścibscy współpracownicy zaczęli rozpowszechniać w firmie niekorzystne plotki na temat He Na, sugerując, że jej awans do lepszego działu wynikał z niejasnych relacji z jednym z członków kierownictwa wyższego szczebla.
Plotki te dotarły do uszu obecnego przełożonego He Na, który stopniowo zaczął mieć o niej dziwne zdanie.Wielokrotnie wzywała ją do swojego biura na rozmowy, podczas których subtelnie krytykowała jej pracę lub wywierała na nią presję, wykorzystując sfabrykowane problemy. Za każdym razem, gdy wychodziła z biura przełożonej, He Na wiedziała, że nie ma innego wyboru, jak tylko pracować jeszcze ciężej. Jednak przełożona nie ustawała w swoich nieustannych kontrolach, a plotki w firmie nie słabły. W tym okresie He Na czuła się na skraju załamania pod ciężarem opinii publicznej.Czując, że żadne wysiłki nie przyniosą zmiany, zaczęła dryfować przez kolejne dni w biurze w stanie odrętwienia. Dało to jej kierownikowi dodatkową amunicję i wykorzystał on okazję, aby przenieść ją z działu.
Jej talent dotarł już do uszu nowych współpracowników i szybko znalazła swoje miejsce w nowej roli.
Niektórzy decydują się na przeniesienie wewnętrzne, podobnie jak w przypadku poszukiwania bardziej odpowiedniego partnera – wybierają to, co znane, zamiast tego, co nieznane. Nie dążąc do tego, co najlepsze, ale wybierając to, co najbardziej im odpowiada, ostatecznie zdają sobie sprawę ze swojej wartości zawodowej.
Wang Xiaomin była pracownikiem działu planowania firmy. Dzięki wykształceniu w zakresie copywritingu i znacznemu stażowi pracy, jej dogłębna znajomość kultury korporacyjnej stanowiła podstawę jej pozycji w dziale.Kiedy dział planowania podejmował się realizacji projektu, dostarczała precyzyjne analizy, dzięki czemu zyskała duże uznanie kierownictwa działu. Później do działu dołączyło kilku nowych pracowników – młodych ludzi z kontaktami. Nie byli oni szczególnie sumienni w pracy i mieli skłonność do intryg, często utrudniając pracę Wang Xiaomin.Kilka razy Wang Xiaomin zwracał się do swojego przełożonego, aby wyrazić swoje niezadowolenie, ale spotykał się z odpowiedzią: „Wytrzymaj”, co jasno pokazywało, że przełożony opowiada się po stronie nowych pracowników. Atuty, z których Wang Xiaomin był kiedyś dumny, stopniowo traciły na znaczeniu po dołączeniu nowych współpracowników, ponieważ przełożony niechętnie oferował mu nowe możliwości. Nie mając innego wyjścia, Wang Xiaomin zdecydował się na przeniesienie wewnętrzne, przechodząc z filii do biura promocji grupy.
Odchodząc w gniewie, Wang Xiaomin nie spodziewał się, że jego dotychczasowa praca jako copywriter była już dobrze znana w biurze prasowym grupy. Jego artykuły często pojawiały się w gazecie korporacyjnej spółki grupy, a wieść o jego talencie rozeszła się wśród zespołu prasowego jeszcze przed jego przybyciem. Biuro prasowe grupy z otwartymi ramionami przyjęło przeniesienie Wang Xiaomina, uznając go za rzadki talent i przyznając mu znaczną autonomię w codziennej pracy.Wielu byłych współpracowników aktywnie pomagało Wang Xiaomin, oferując mu znaczne wsparcie w pracy.
Po zmianie stanowiska Wang Xiaomin wydawał się odnaleźć swoje miejsce. Jego zapracowaną sylwetkę można było dostrzec podczas najważniejszych wydarzeń grupy. Podczas corocznego spotkania Wang Xiaomin, jako organizator wydarzenia, otrzymał pochwałę od kierownictwa grupy. Później, gdy szef biura promocji grupy spotkał byłego kierownika działu planowania Wang Xiaomin, zauważył, że dział promocji naprawdę trafił w dziesiątkę.Szef działu planowania mógł tylko uśmiechnąć się niezręcznie.
Ta zmiana okazała się daleka od zakończenia, ponieważ jego poprzednie obowiązki nadal go prześladowały.
Częstą pułapką wewnętrznych przeniesień jest to, że stare obowiązki uporczywie powracają po odejściu danej osoby. Niektórzy nawet muszą godzić zarówno poprzednie, jak i nowe role, co sprawia, że są całkowicie wyczerpani i nie są w stanie wyrazić swoich skarg.
Organizacja Chen Dong składała się z kilku spółek zależnych. Przez sześć lat pełnił on funkcję kierownika działu kadr w jednej z nich. Rok wcześniej pod jego kierownictwo przeniesiono zastępczynię. Krążyły plotki, że była ona blisko związana z zastępcą dyrektora generalnego w spółce zależnej Chen Dong. Przybyła pełna ambicji i starała się podkopać jego pozycję. W obliczu skomplikowanych walk personalnych Chen Dong zdecydował się na przeniesienie wewnętrzne i przeniósł się do innej spółki zależnej, aby objąć stanowisko dyrektora biura administracyjnego.
Chociaż technicznie rzecz biorąc, obie spółki zależne należały do tej samej organizacji i miały zasadniczo podobne obowiązki, zarządzały one odrębnymi zespołami pracowników. W rezultacie Chen Dong w pierwszych miesiącach pełnienia nowej funkcji czuł się przytłoczony. Co ciekawe, po jego odejściu zastępczyni nie objęła jego poprzedniego stanowiska, które trafiło do nowo zatrudnionej osoby.
Nowo przybyły był dość skromny i pełen szacunku wobec Chen Dong, niezmiennie zwracając się do niego o radę, gdy pojawiały się problemy związane z pracą. Chen Dong, pod wrażeniem jego charakteru, bez wahania dzielił się z nim całą swoją wiedzą. Nieoczekiwanie, nawet po miesiącach wskazówek, mężczyzna nadal nie rozumiał podstawowych zasad. Niemal codziennie przychodził do Chen Dong z niekończącymi się pytaniami, co sprawiało, że sytuacja stała się nie do zniesienia.Odmowa dałaby mu argument do twierdzenia, że Chen Dong nie jest skłonny do współpracy, a byli koledzy mogliby uznać go za małostkowego. Jednak pomaganie mu wydawało się bezcelowe – mężczyzna wydawał się mieć niekończący się zapas pytań. Chen Dong był już przytłoczony własnym nakładem pracy; znalezienie czasu na mentoring wydawało się zadaniem przekraczającym jego możliwości.
Nie mając innego wyjścia, Chen Dong zebrał się na odwagę i zaczął krok po kroku uczyć swojego następcę. Proces ten trwał ponad rok. W tym czasie Chen Dong czuł się, jakby podzielił się na dwie osoby, próbując pogodzić obowiązki na obu frontach. Zakładał, że przeniesienie wewnętrzne pozwoli mu odejść bez żadnych konsekwencji, ale okazało się to dalekie od prawdy. Jego poprzednie obowiązki nadal nie dawały mu spokoju.