Het gemompel achter haar rug onder voormalige collega's beïnvloedde de perceptie van de nieuwe manager over haar.
He Na had eerder gewerkt op de afdeling productontwerp van een bedrijf in keukengerei. Aan het begin van dit jaar leidden interne personeelswijzigingen tot een herschikking binnen het ontwerpteam. Sommige slecht presterende medewerkers werden direct ontslagen, terwijl de meeste risicomedewerkers te maken kregen met een overplaatsing – ofwel naar afdelingen met een slechtere beloning, ofwel op zoek naar kansen elders om een baan te vinden in gunstigere divisies.
He Na had geluk en slaagde erin om tijdens deze crisisperiode over te stappen naar de administratieve afdeling van het kantoor. Ze begon met routinematige administratieve taken. Volgens het beloningssysteem van het bedrijf lagen de salarissen van administratief personeel aanzienlijk hoger dan die van standaardafdelingen. Deze interne overstap voelde voor He Na dan ook meer als een promotie: niet alleen werd haar werklast lichter, maar ook haar salaris ging aanzienlijk omhoog.
Nadat haar collega's echter naar verschillende afdelingen waren verspreid, uitten de medewerkers van He Na's voormalige afdeling hun ontevredenheid over haar interne overplaatsing. Hoewel ze volgens de bedrijfsregels niet de meest senior medewerker was, had ze een functie in een aantrekkelijkere afdeling weten te bemachtigen. Sommige ontevreden collega's suggereerden in privé-gesprekken dat ze wel machtige connecties of een sterke achtergrond moest hebben, wat zou verklaren waarom de verschillen in overplaatsingen binnen dezelfde afdeling zo groot waren.Sommige bemoeizuchtige collega's begonnen binnen het bedrijf ongunstige geruchten over He Na te verspreiden, waarbij ze suggereerden dat haar promotie naar een hogere afdeling het gevolg was van een dubieuze relatie met een senior manager.
Deze geruchten kwamen ter ore van He Na's huidige manager, die geleidelijk een vreemde kijk op haar kreeg.Meerdere keren werd ze naar het kantoor geroepen voor gesprekken waarin subtiele kritiek op haar werk werd geuit of verzonnen problemen werden gebruikt om druk uit te oefenen. Elke keer als ze uit het kantoor van de manager kwam, wist He Na dat ze geen andere keuze had dan nog harder te werken. Toch bleef de manager haar meedogenloos controleren, terwijl de geruchten binnen het bedrijf niet afnamen. In die periode voelde He Na zich op het punt staan om onder de druk van de publieke opinie in te storten.Omdat ze het gevoel had dat geen enkele inspanning nog iets zou uithalen, begon ze haar dagen op kantoor in een roes door te brengen. Dit gaf haar manager alleen maar meer munitie en hij greep de kans om haar over te plaatsen naar een andere afdeling.
Haar talent was al bekend bij haar nieuwe collega's en ze vond snel haar plek in haar nieuwe functie.
Sommigen kiezen voor interne overplaatsingen, net als bij het zoeken naar een geschiktere partner: ze kiezen voor het bekende in plaats van het onbekende. Ze streven niet naar het beste, maar kiezen wat het beste bij hen past, en realiseren uiteindelijk hun professionele waarde.
Wang Xiaomin was een medewerkster van de planningafdeling van het bedrijf. Ze was opgeleid in copywriting en had aanzienlijke anciënniteit, waardoor ze zeer vertrouwd was met de bedrijfscultuur – troeven die haar positie binnen het team versterkten.Telkens wanneer de planningsafdeling een project aannam, leverde ze nauwkeurige analyses, wat haar veel erkenning opleverde van haar afdelingsleiding. Later kwamen er verschillende nieuwe collega's bij de afdeling – jonge mensen met connecties. Ze waren niet bijzonder ijverig in hun werk en waren geneigd tot kleingeestige intriges, waardoor ze vaak een obstakel vormden voor het werk van Wang Xiaomin.Wang Xiaomin zocht meerdere keren zijn manager op om zijn grieven te uiten, maar kreeg telkens als antwoord: "Verdraag het maar", waarmee de manager duidelijk liet zien dat hij de kant van de nieuwkomers koos. De troeven waar Wang Xiaomin ooit zo trots op was, verloren geleidelijk aan hun betekenis nadat deze nieuwe collega's waren aangekomen, omdat de manager hem steeds minder kansen gaf. Wang Xiaomin had geen andere keuze dan te kiezen voor een interne overplaatsing, van de dochteronderneming naar de publiciteitsafdeling van het concern.
Wang Xiaomin vertrok boos en had niet verwacht dat zijn eerdere werk als tekstschrijver al bekend was binnen het publiciteitsbureau van de groep. Zijn artikelen verschenen regelmatig in de bedrijfskrant van de groep en zijn talent was al bekend onder het publiciteitsteam nog voordat hij arriveerde. Het publiciteitsbureau van de groep verwelkomde Wang Xiaomin met open armen, erkende hem als een zeldzaam talent en gaf hem veel autonomie in zijn dagelijkse werk.Veel voormalige collega's hielpen Wang Xiaomin zelfs proactief en boden hem aanzienlijke ondersteuning bij zijn werk.
Na zijn functiewisseling leek Wang Xiaomin zijn draai te hebben gevonden. Hij was druk in de weer bij de belangrijkste evenementen van de groep. Tijdens de jaarvergadering van dat jaar kreeg Wang Xiaomin als organisator van het evenement lof van de leiding van de groep. Toen het hoofd van de publiciteitsafdeling van de groep later Wang Xiaomins voormalige manager van de planningafdeling tegenkwam, merkte hij op dat de publiciteitsafdeling echt goud had gevonden.De hoofd van de planningafdeling kon alleen maar een ongemakkelijke glimlach laten zien. Deze overgang bleek verre van voltooid, omdat zijn vroegere verantwoordelijkheden hem bleven achtervolgen. Een veelvoorkomende valkuil bij interne overplaatsingen is dat oude taken na het vertrek van iemand steeds weer de kop opsteken. Sommige mensen merken zelfs dat ze zowel hun vroegere als hun nieuwe taken moeten combineren, waardoor ze volledig uitgeput raken en niet in staat zijn om hun grieven te uiten.
De organisatie van Chen Dong bestond uit verschillende dochterondernemingen. Hij was zes jaar lang hoofd van de personeelsafdeling in een van die dochterondernemingen geweest. Een jaar eerder was een vrouwelijke adjunct onder zijn leiding overgeplaatst. Het gerucht ging dat zij nauwe banden had met een adjunct-directeur in de dochteronderneming van Chen Dong. Zij kwam vol ambitie aan en probeerde hem te ondermijnen. Te midden van de complexe personeelsstrijd koos Chen Dong voor een interne overplaatsing naar een andere dochteronderneming, waar hij directeur van het administratiekantoor werd.
Hoewel beide dochterondernemingen technisch gezien tot dezelfde organisatie behoorden en grotendeels vergelijkbare verantwoordelijkheden hadden, beschikten ze over verschillende personeelsbestanden. Als gevolg daarvan raakte Chen Dong tijdens de eerste maanden van zijn nieuwe functie overweldigd. Vreemd genoeg slaagde de vrouwelijke adjunct-directeur er na zijn vertrek niet in om de promotie te krijgen waar ze zo naar verlangde; in plaats daarvan werd zijn voormalige functie vervuld door een nieuwkomer.
De nieuwkomer was redelijk bescheiden en respectvol tegenover Chen Dong en vroeg hem steevast om advies wanneer er zich problemen op het werk voordeden. Onder de indruk van zijn karakter deelde Chen Dong zijn kennis zonder voorbehoud. Onverwacht was dat de man, zelfs na maanden van begeleiding, nog steeds weinig van de essentie begreep. Hij kwam nu dagelijks met eindeloze vragen, waardoor Chen Dong volkomen geërgerd raakte.Als hij hem zou afwijzen, zou dat de man munitie geven om te beweren dat Chen Dong niet meewerkte, en zouden zijn voormalige collega's hem misschien als kleinzielig beschouwen. Maar hem helpen voelde zinloos – de man leek een eindeloze voorraad vragen te hebben. Chen Dong had het al druk genoeg met zijn eigen werk; tijd vinden om hem te begeleiden voelde als een strijd die zijn capaciteiten te boven ging.
Omdat hij geen andere keuze had, zette Chen Dong zich schrap en begon hij zijn opvolger stap voor stap op te leiden. Dit proces sleepte zich meer dan een jaar voort. In die periode voelde het alsof Chen Dong zichzelf in tweeën had gesplitst en aan twee kanten verantwoordelijkheden moest combineren. Hij had gedacht dat een interne overplaatsing hem in staat zou stellen om schoon schip te maken, maar deze stap bleek verre van definitief. Zijn vroegere taken bleven hem meedogenloos achtervolgen.