Evde, onlar biraz çılgın birer kaplan gibidir; dışarıda ise çekingen küçük kediciklere dönüşürler. Bazı ebeveynler, çocuklarını "kapalı kapılar ardında zorbalar" olarak tanımlar ve onların "görünüşe uygun olmayan" davranışlarından rahatsız olurlar.Erken çocukluk eğitimi uzmanları genç ebeveynlere şu tavsiyede bulunur: Teşvik edici eğitim çok önemlidir ve çocuğun davranışını değiştirmek üç temel ilkeye bağlıdır:
Evde aşırı hoşgörüden kaçının
Belirgin çekingenlik gösteren çocuklar genellikle evde aşırı şımartılır ve hoşgörüyle karşılanır, ayrıca sosyal etkileşimleri sınırlıdır. Bu durum kaçınılmaz olarak kamusal alanlara ve grup etkinliklerine karşı temelsiz bir korku yaratır.Evde ebeveynler, çocukların istediklerini yapmalarına veya her şeyi onlar için yapmalarına izin vermemelidir. Bunun yerine, yavaş yavaş bırakarak çocuklarının daha fazla sosyal deneyim kazanmasına izin vermelidirler. Teşvik cesaret doğurur Ebeveynler, çocuklarını asla "işe yaramaz" veya "korkak" olarak etiketlememelidir. Sürekli eleştirmek, zaten kırılgan olan özgüvenlerini daha da zayıflatır.Bir çocuk beklentileri karşılayamadığında, ebeveynler sabırla onu rahatlatmalı ve cesaretlendirmelidir. Garip anlarda sıcak ve kararlı bir bakış, aşırı utangaçlık arka planda kalana kadar yavaş yavaş çocuğun özgüvenini güçlendirecektir. İşleri aceleye getirmekten kaçının Utangaç çocuklar için baskıdan uzak bir ortam yaratmak çok önemlidir."Utangaç çocukları 'ilerlemeye' teşvik etmek için, hem ebeveynler hem de öğretmenler işleri aceleye getirmekten kaçınmalıdır." Bir çocuk daha büyük gruplarla etkileşime girmekten çekiniyorsa, ebeveynler onu oyun arkadaşlarına katılmaya zorlamamalıdır, çünkü utangaç çocuklar genellikle bire bir etkileşimleri tercih ederler. Benzer şekilde, bir çocuk misafirlerin önünde performans sergilemekten çekiniyorsa, bu onun endişesini artıracağından zorlama kaçınılmalıdır. Bu tür bir baskı, çocuğun daha fazla sessizleşmesine ve içine kapanmasına yol açarak, sonuçta utangaçlığını daha da artırabilir.