Onder normale omstandigheden, nadat sperma en eicel elkaar in de eileider hebben 'gekust', 'omhelsd' en 'verenigd', wordt de bevruchte eicel door de trilharen van de eileider naar de baarmoederholte gedreven om zich daar te 'vestigen' en te ontwikkelen. Als dit door bepaalde factoren wordt belemmerd, kan de bevruchte eicel vast komen te zitten in de eileider of zich nestelen op plaatsen zoals de eierstokken, de bekkenholte of de buikholte, wat resulteert in een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, ook wel extra-uteriene zwangerschap genoemd.Ongeacht de locatie buiten de baarmoederholte waar de bevruchte eicel zich nestelt, is een normale ontwikkeling onmogelijk. Wanneer het embryo tot een bepaald stadium is gegroeid, kan het membraan spontaan of door externe kracht scheuren, waardoor de bloedvaten binnenin scheuren en bloeden. Patiënten ervaren doorgaans plotselinge, hevige pijn aan één kant van de onderbuik, hoewel volledige buikpijn vaak voorkomt en er ook reflexpijn in de schouder kan optreden.Aanzienlijk bloedverlies veroorzaakt vaak bleekheid, tachycardie, overvloedig zweten en hypotensie.
De vroege symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn vaak subtiel, en de meeste patiënten maken zich pas zorgen wanneer ze plotseling hevige buikpijn krijgen. In dit stadium staat de vruchtzak meestal op het punt te scheuren of is deze al gescheurd, waardoor onmiddellijke ziekenhuisbehandeling noodzakelijk is.Klinisch gezien komen sommige patiënten te laat in het ziekenhuis aan vanwege de afstand of andere factoren, waardoor ze overmatig intra-abdominaal bloedverlies of ernstige shock door acute pijn lijden, waardoor het kritieke tijdvenster voor chirurgische ingrepen wordt gemist. Kan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap worden voorkomen? Om dit aan te pakken, moet men de oorzakelijke factoren begrijpen.
Een retrospectieve studie waarin de percentages buitenbaarmoederlijke zwangerschappen bij getrouwde vrouwen die rookten werden vergeleken met die bij vrouwen die niet rookten, wees uit dat rokers 1,5 tot 4,0 keer vaker een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hadden. Dit komt doordat nicotine in tabak de trilhaartjes van de eileiders verandert en de immuunfunctie van het lichaam aantast, waardoor bekkenorganen zoals de eileiders vatbaarder worden voor infecties.
Onderzoek wijst uit dat vrouwen die chronisch alcohol gebruiken of aan binge drinking doen, vatbaar zijn voor vernauwing van de eileiders, verminderde trilhaarfunctie en verminderde beweeglijkheid van de eileiderwand. Deze aandoeningen belemmeren de reis van de bevruchte eicel naar de baarmoeder, waar deze zich moet innestelen.
Personen met acute of chronische salpingitis hebben last van slijmvliescongestie en oedeem in de eileiders, samen met verklevingen in de slijmvliesplooien. Dit vernauwt het lumen en verzwakt de contractiliteit van de gladde spierwanden, waardoor de doorgang van de bevruchte eicel wordt belemmerd en mogelijk een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ontstaat.
Endometriose, veroorzaakt door verschillende factoren, waaronder retrograde menstruatie, is een hoge risicofactor voor buitenbaarmoederlijke zwangerschap.Vooral wanneer endometriose voorkomt in het interstitiële gedeelte van de eileider, is de kans groot dat de bevruchte eicel zich daar innestelt.
Vrouwen met baarmoederfibromen in de fundus of cysten in de eierstokken kunnen door compressie en tractie van de massa's te maken krijgen met verplaatsing en morfologische veranderingen in de baarmoeder en eileiders. Dit belemmert de normale innesteling van de bevruchte eicel en kan ook leiden tot een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Misvormde of abnormaal ontwikkelde eileiders, zoals eileiders met een kromming, spiraalvorm of dubbele opening, belemmeren de voortgang van de bevruchte eicel naar de baarmoederholte. Bovendien kan bij vrouwen die een sterilisatie hebben ondergaan en vervolgens een reversie, de bevruchte eicel vast komen te zitten op de vernauwde plaats van de reanastomose, wat resulteert in een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Als we deze mechanismen begrijpen, zien we dat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te voorkomen is.Door roken en alcohol te vermijden, pre-zwangerschapscontroles te ondergaan, gynaecologische aandoeningen actief te behandelen en de conceptie op het juiste moment te laten plaatsvinden, kan het aantal buitenbaarmoederlijke zwangerschappen worden verminderd. De verborgen boosdoener achter buitenbaarmoederlijke zwangerschappen Een gescheurde buitenbaarmoederlijke zwangerschap is de gynaecologische noodsituatie met het hoogste sterftecijfer en wordt als "gevaarlijk" beschouwd. Zelfs met de geavanceerde medische voorzieningen van vandaag de dag blijft het sterftecijfer niet minder dan 2-3%.Volgens een Amerikaans onderzoek uit 2008 komt bij elke 30 zwangere vrouwen...
Kan touwtjespringen een buitenbaarmoederlijke zwangerschap voorkomen?
Misschien wist u nog niet dat touwtjespringen ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan voorkomen! Wetenschappers in dit onderzoek gaven aan dat onder vrouwen in de vruchtbare leeftijd die regelmatig touwtjespringen, gevallen van buitenbaarmoederlijke zwangerschap opvallend zeldzaam zijn.
Menstruatie tijdens de zwangerschap: een waarschuwingsteken voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Acht risicogroepen zijn vatbaar voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Als u tijdens de zwangerschap menstrueert, wees dan alert op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, aangezien menstruatie tijdens de zwangerschap op deze complicatie kan wijzen.